Poznaj prawdę

Może zdarzyć się, że człowiek jest przekonany, że mówi prawdę, ale pewne drobne niuanse w jego reakcjach świadczą inaczej. Odkryli to ćwierć wieku temu amerykańscy naukowcy badający rasizm. Na tej podstawie stworzyli test, który sprawdza czy deklarowane opinie rzeczywiście są szczere. Obecnie test IAT (Implicit Association Test) jest najpopularniejszą metodą psychologiczną na świecie.

Dziesięć lat temu naukowcy z firmy NEUROHM stworzyli podobne badanie dla świata biznesu (BIOCODE™), a w ubiegłym roku - iCODE™ - quizy skierowane do szerokiej publiczności. Są proste, zabawne i eleganckie, sami zobaczycie.

Ale można zmierzyć też to, co ludzie myślą o jakimś problemie społecznym. Tak przebadano reprezentatywną grupę kobiet w Polsce, a pytano o cukier, otyłość i śmieciowe jedzenie. Wyniki potrafią zaskakiwać, a szydła wychodzić z worków.

“Jestem taka gruba” okazuje się być naprawdę kokieterią. Choć pod zdaniem “otyłość dotyczy mojej rodziny” oficjalnie podpisałoby się 30 proc. Polek, to zdaniem badaczy tak naprawdę, w głębi ducha, uważa tak zaledwie osiem procent pań. Może to wynika z wrodzonej skromności, ale tendencja jest jasna - kobiety o swoich zwyczajach żywieniowych, o tym, co je ich rodzina, a nawet naród wolą mówić gorzej, niż myślą w rzeczywistości.

Dowód? Choćby tzw. jedzenie śmieciowe. Sześć na dziesięć kobiet (61 procent) przyznaje, że je go za dużo. Ale tak naprawdę uważa tak jedynie 28 proc. ankietowanych. A jak jest z junk foodem w skali kraju? “Też je się go za dużo” - odpowiedziały prawie wszystkie ankietowane (91 proc.). Ha! Ale Indeks Pewności Opinii pokazał, że faktycznie myśli tak niewiele ponad połowa (55 proc.).

Ale kraj, to nie rodzina - tutaj „cukrzany problem” deklaruje jedynie 55 proc. kobiet, choć w rzeczywistości, jak pokazał indeks, uważa tak jedynie co piąta respondentka (22 proc.).
Można podejrzewać, że takie swoiste “oczernianie” siebie, rodziny i narodu to polska cecha narodowa. Przyjmowanie komplementów nigdy nie było mocną stroną większości Polek.
Wystarczy powiedzieć do kogoś, że świetnie wygląda, a zaraz można usłyszeć: “nie, no co ty!”, zamiast zwykłego dziękuję. Ale okazuje się, że tak nie jest. Oprócz Polek przepytano w ten sam sposób Francuzki. Różnice są stosunkowo niewielkie, a tendencja do pokazywania wszystkiego w gorszym świetle, niż się w naprawdę myśli jest ta sama.

Ale jest coś, co różni badane Polki i Francuzki. Troska o dzieci w wyborze jedzenia. W Polsce 56 proc. kobiet na pierwszym miejscu stawia potrzeby dziecka, a jedynie jedna trzecia uważa, że jedzenie powinno być przede wszystkim odpowiednie dla nich. We Francji – odwrotnie! Prawie 60 proc. Francuzek uważa, że ich potrzeby są najważniejsze, a jedynie co trzecia przekłada nad nie potrzeby dzieci. Te różnice widać jednak dopiero dzięki Indeksowi Pewności Opinii. Na poziomie deklaracji ponad 96% pań z obu krajów zarzeka się, że tak samo ważne są zarówno potrzeby ich, jak i dzieci.

Co wynika z całych tych „cukrowych“ badań? Z jednej strony kobiety zarówno w Polsce jak i we Francji są mocno przekonane, że nadmiar cukru i śmieciowe jedzenie to istotne problemy społeczne. Ale z drugiej -zdecydowanie mniej kobiet łączy złe nawyki żywieniowe z otyłością. A już naprawdę nieliczne są gotowe przyznać, że ten problem dotyczy ich rodzin. Kampanie społeczne powinny przestać koncentrować się na pokazaniu samego faktu spożywania śmieciowego jedzenia i wszechobecności cukru – czas mocniej i głośniej pokazać zgubny wpływ takich nawyków żywieniowych na nasze życie.

- osłabiony system odpornościowy;
- podniesiony poziom cholesterolu;
- większa szansa na nowotwory;
- słabszy wzrok;
- choroby dziąseł i zębów;
- za wysokie ciśnienie.