Wszystkie struktury polityczne i społeczne, od najwyższych centralnych władz państwowych aż do władz powiatowych, a także rody i rodziny z ich kultem przodków mają charakter nie tylko polityczno-społeczny ale i religijny. Władza Kimów jest nie tylko duchowna, ale i świecka. Państwo północnokoreańskie jest wciąż (mimo reform ekonomicznych) Kościołem, które utrzymuję harmonię konfucjańską.

REKLAMA
Północnokoreańska ideologia ma charakter ideologiczno-moralny. Zasady funkcjonowania są ściśle określone przez Departament Organizacji i Przywództwa i Departament Propagandy i Agitacji Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei. Te organy określają i wdrażają zasady i normy moralne. Partia wciąż potępia indywidualizm i większość (kiedyś wszystkich) przejawów prywatyzmu i egoizmu.
Państwo Kimów to tzw. państwo wychowawcze i państwo o ideologii legistów. W idealnym państwie w legistów cała władza spoczywa w rękach władcy, który stanowi wszelkie prawo. Tak funkcjonuje Korea Północna gdyż władza należy do klanów rodzinnych, którzy kontrolują Koreę Północną.
Legizm i Kimirsenizm promują posłuszeństwo i rygorystyczną hierarchię społeczną. Inaczej niż konfucjanizm rozumiał jednak rolę armii, której nie dezawuował (trzeba szczególnie to porównywać do ideologii Kimdzongilowskiej, która kładzie jeszcze bardzie nacisk na armię niż ideologia Kimirsenowka).
Co ciekawe, północnokoreańscy komuniści, którzy werbalnie odrzucali konfucjanizm, uczynili ideologię moralistyczną wręcz fundamentem systemu państwowego. Oznacza to, że model północnokoreański jest bardziej heretycki niż konfucjański.
Nowoczesna Korea Północna dalej nawiązuje w różnych stopniach i formach do tradycji konfucjańskiej, ale i tradycji legistów. Państwo przywiązuje duże znaczenie do kształtowania morale obywateli oraz tzw. odpowiedniej obyczajowi. Nasuwa się pytanie: czy model chiński nie stanowi konkurent dla modelu północnokoreańskiego? Jest to możliwe, gdyż obecność chińska jest coraz większa w Korei Północnej.