Stop przemocy wobec kobiet i dziewcząt!

Porozumienie osiągnięte podczas 57 sesji Komisji ONZ o Statusie Kobiet (CSW) to kolejny ważny etap zmian ustrojowych i kulturowych dotyczących roli społecznej kobiet, które dokonały się w ciągu ostatnich dwudziestu lat.
Organizacje pozarządowe działające na rzecz zdrowia kobiet oraz ich praw jednym głosem wyraziły wdzięczność dla rządów, które podjęły się obrony prawa kobiet i dziewcząt do życia w świecie wolnym od wszelkich form przemocy. Rządy te zmagały się z argumentami o tradycji, kulturze czy religii, które tego prawa kobietom odmawiają.
W tym kontekście szczególnie ważne są ustalenia dotyczące ochrony tych jednostek czy organizacji, które działając na rzecz praw kobiet stają się obiektem bezpardonowych ataków czy dyskryminacji.
Porozumienie końcowe zawiera wezwanie do zapewnienia dostępu do osiągalnych finansowo usług medycznych, włączając w nie dostęp do antykoncepcji postkoitalnej czy bezpiecznej aborcji dla kobiet i dziewcząt, które stały się ofiarami przemocy seksualnej. Po raz pierwszy dokument końcowy posiedzenia Komisji ONZ o Statusie Kobiet wzywa rządy do zapewnienia kobietom dostępu do kobiecych prezerwatyw.
Delegacje rządowe potwierdziły również konieczność realizacji zadań strategicznych, takich jak edukacja seksualna, likwidacja praktyk okaleczania wynikających z kultury lub tradycji (np. FGM), potrzeba skoncentrowania się na usługach dostosowanych do różnorodnych potrzeb kobiet i dziewcząt, a szczególnie uwzględniających potrzeby kobiet żyjących w rdzennych wspólnotach plemiennych, kobiet w podeszłym wieku, kobiet przebywających na emigracji ekonomicznej, niepełnosprawnych, żyjących z HIV czy pozostających na zasiłku. Powiązania pomiędzy zakażeniem HIV a przemocą wobec kobiet są podkreślane w całej treści dokumentu końcowego. Sygnatariusze tego dokumentu potępiają również wszelkie przejawy przemocy wobec kobiet pojawiające się podczas świadczenia usług medycznych, w tym zmuszanie do sterylizacji lub aborcji.
Przemoc wobec dziewcząt to kolejny temat przewodni ustaleń końcowych 57 sesji CSW. Komisja wzywa do zaprzestania zmuszania do małżeństwa oraz małżeństw osób nieletnich. Wspólnota międzynarodowa z niepokojem obserwuje pogarszającą się w tym zakresie sytuację. Na całym świecie aż 67 milionów dziewcząt było zmuszonych do małżeństwa przed 18 rokiem życia. Kraje członkowskie zobowiązały się do poprawienia bezpieczeństwa dziewcząt w ich drodze do i z szkoły, podczas zajęć szkolnych, zabawy, zapewnienie realizacji szans edukacyjnych dziewcząt, które już są w związku małżeńskim i/lub są w ciąży. Po raz pierwszy również uznano za konieczne chronienie przed przejawami przemocy kobiet i dziewcząt pozostających w relacji zależnej od osób o wyższej randze – np. nauczycieli lub liderów religijnych.
Porozumienie końcowe podkreśla rolę mężczyzn i chłopców w likwidacji przejawów przemocy wobec kobiet. Kraje członkowskie wzywają lokalne rządy do stworzenia polityki przeciwdziałania stereotypom, które przedstawiają kobiety i dziewczęta jako podległe mężczyznom i chłopcom. Postuluje się, aby rządy zachęcały, edukowały i wpierały mężczyzn i chłopców w braniu odpowiedzialności za ich zachowania seksualne i reprodukcyjne oraz by stawali się strategicznymi partnerami wpierającymi prewencję i eliminację przejawów przemocy wobec kobiet i dziewcząt.
Uznano za konieczne eliminowanie przepisów prawnych, polityk i programów, które dyskryminują kobiety, lub mogą mieć dla nich taki skutek. Wezwano do zapewnienia kobietom i dziewczętom swobodnego dostępu do organów prawa jak również efektywnej pomocy prawnej. Uznano również dostęp do broni palnej jako czynnik zaostrzający przejawy przemocy wobec kobiet i dziewcząt.
Szczególną uwagę uczestnicy 57 sesji Komisji ONZ o Statusie Kobiet zwrócili na konieczność prowadzenia kampanii społecznych dotyczących likwidacji przemocy wobec kobiet. Szczególną role mają tu odgrywać nowe media. Uznano również, że zmiany klimatyczne stanowią będą stanowiły dodatkowy czynnik obciążający dla kobiet. Wezwano również przedstawicieli biznesu do czynnego przeciwdziałania przejawom przemocy, której kobiety doświadczają w miejscach pracy, ale również do wspierania swoich pracownic, aby mogły przeciwstawić się przemocy, której doświadczają w domach.