Angole

Angole. To pogardliwe określenie Anglików wybrała Autorka na tytuł swej książki, zbioru relacji Polaków mieszkających w Wielkiej Brytanii. Tytuł ten wydaje się nieprzypadkowy. Nastawienie Anglików do „innych” uderza z każdej zebranej relacji. Wydawać by się mogło, że Wielka Brytania byłaby miejscem idealne do życia, gdyby nie obecność samych Anglików. Zamknięci w sobie, stworzyli hermetyczne społeczeństwo niechętne zmianom i dopuszczaniu innych. Przekonanie Darwina o tym, że najwyższym szczeblem ewolucji jest angielski dżentelmen zdaje się być przeniesione na cały naród. A przecież Wielka Brytania przestała być monolitem etnicznym i kulturowym. Jak większość państw europejskich musi znaleźć sobie drogę do ułożenia wewnętrznych stosunków z ludźmi, przybyli tam w poszukiwaniu lepszego życia.

Ewa Winnicka uświadomiła mi jedną prawdę. Na wyspy brytyjskie ruszyła cała Polska. Wysoko wykwalifikowani specjaliści z tak zwanego top managamentu, dla których praca w londyńskim City jest kolejną pozycją w curriculum vitae, zredukowani pracownicy, albo ci zestresowani, pracujący po kilkanaście godzin na dobę, zadłużeni, wreszcie tak zwani życiowi nieudacznicy, którym w osiągnięciu sukcesu nie pomogą żadne, nawet najlepsze warunki. Dlatego życie naszej poloni tak naprawdę się nie zmieniło. Jedni przenieśli się z dobrze wyposażonych mieszkań warszawskich do równie luksusowych londyńskich, drudzy gnieżdżą się we wspólnie wynajmowanych mieszkaniach. Jedni robią karierę, myślą o ułożeniu sobie przyszłości w nowym miejscu, drudzy zaś pędzą życie godne bohaterów Emigrantów Mrożka. Do Anglii pojechała cała Polska…..

W czym więc tkwi tajemnica angielskiego raju? W tym, że są tam lepsze warunki? Że zarabia się lepiej? Być może tak. Mam jednak swoją teorię, zdanie z jednej z książek Myśliwskiego : „Bo wszędzie gdzie nas nie ma Ameryka, dziadku”.