Osaczenie

Do szpitala w Trondheim trafia mężczyzna, który stracił swe wspomnienia. Opublikowane przez niego ogłoszenie przeczytały trzy, związane z nim w przeszłości osoby. Postanawiają, z dawnej sympatii, pomóc mężczyźnie pisząc do niego listy. David, bo tak ma na imię nasz bohater, otrzymuje trzy historie swojej przeszłości spisane słowami przepełnionymi miłością, historie, które wykluczają się nawzajem. Ktoś więc mija się z prawdą…. A może mówili prawdę, wycyzelowaną przez własne wspomnienia? David ma więc przed sobą trzy prawdy, trzy wizje własnej osoby. Czy stanie się dzięki nim bardziej świadom tego kim jest? A może odkryje ponownie toksyczność ludzi, którzy go wcześniej otaczali, ludzi, którzy mieli swój udział w utracie pamięci, nadając nowe znaczenie słowom „przyjaźń” i „miłość” i sprawiając, że wrogowie stali się zupełnie zbędni naszemu bohaterowi.

Osaczenie jest książką zmuszającą do refleksji o ludzkiej naturze, o tym, jak chcemy ukryć ciemne i ułomne strony naszej natury. To książka o nieudolnych próbach wybielania swego wizerunku zarówno we własnych oczach, jak i otoczenia. Tiller bez ogródek ukazał prawdę o naturze człowieka, o tym, w jaki sposób chce osaczyć drugiego człowieka, podporządkować go sobie, nawet nie dla własnych celów, ale choćby po to, by nie zostać osaczonym samemu.

Czyżby znowu potwierdziła się prawda, że człowiek człowiekowi wilkiem?