Alchemia miłości

Poezja mistyczna nie jest dla polskiego czytelnika niczym nowym. Każdy kto czytał Blake`a czy choćby Mickiewicza i Słowackiego zetknął się z tym gatunkiem poezji. Dzięki temu lepiej przemawia do nas mistyczna poezja suficka. Sam sufizm jest mało znany w Polsce. Skrótowo można by przedstawić nurt jako filozofię religijną, w której nie sztywna teologia jest źródłem dotarcia do istoty Boga, ale miłość, bojaźń i mądrość. To może tłumaczyć świat jaki dostrzegamy w poezji sufickiej. Picie wina nie jest niczym zdrożnym. Z tawerny bowiem jest też droga do Boga. Miłość do Boga jest odbiciem miłości do ukochanej osoby. Jedna i druga powiązana jest w taki sposób, iż czytając trudno jest jednoznacznie powiedzieć za kim Sufi akurat tęskni- za Bogiem czy Ukochaną. I każdy czytający ten wiersz będzie miał własne odczucia.
Syćmy się więc poezją suficką. Przypomni nam ona o tych uniwersalnych wartościach, o których zapominamy w pogoni dnia codziennego. Oszałamiajmy się nią niczym kielichem miłości, zapominając nie o radościach ale o smutkach, których nie szczędzi nam codzienność