Doktor Bianko

Mężczyzna spędzający wieczór przy muzyce i piwie, starsza kobieta nękająca sąsiadów prośbami o pomoc, emeryt, który przygotowuje się do świąt czy listonosz, który dobrze zna swoich podopiecznych. Kolejni bohaterowie również nie nastrajają czytelnika optymizmem. Czterdziestoletni kawaler borykający się z oczekiwaniami rodziców, czy rodzina, która na wakacjach poznała człowieka sukcesu. Bohaterami Bielawskiego są zwykli ludzie uchwyceni w jednym, konkretnym momencie. Autor przedstawia ich niczym, naciskający migawkę aparatu, fotograf. Opowiadania te są więc portretem dokonanym w jednej chwili, jednak obok samych postaci, Bielawski przedstawia uczucia, czasem niskie czy wstydliwe. Te ludzkie odczucia bezsilności, zazdrości i marzeń są znane chyba każdemu z nas, a jednak tylko w tych opowiadaniach zostały przedstawione w sposób nie budzący negatywnych emocji. Nie ma bowiem tu rozwiązania problemów targających naszymi bohaterami. Nie ma, bowiem nie one są ważne. Świat jest pełny wujaszków oferujących dobre rady i obrażających się na wszystkich, którzy z tych rad nie są skłonni korzystać. To zdefiniowanie problemu jest wiele ciekawsze niż proces jego rozwiązania. To Ty, czytelniku musisz wejść w skórę określonej postaci i dobrać sam dla siebie konkretne rozwiązanie. Odważysz się?

Doktor Bianko jest więc wezwaniem dla każdego z nas, by spojrzeć nieco inaczej na samego siebie. Bowiem oceniać można bardzo łatwo…

Pamiętajmy o tym.