Dzieciństwo w cieniu rózgi

Podmiotowość dziecka to stosunkowo świeże pojęcie i jeszcze przez wielu jest negowane. Dziecko winno jest bezwarunkowe posłuszeństwo rodzicom. To zdanie słyszymy dość często z ekranów telewizorów lub z kościelnych ambon. Bicie, rozumiane jako klaps, czy jednorazowe uderzenie pasem, wspominane jest z rozrzewnieniem przez wielu polityków, nawet tych, których zadaniem winna być obrona właśnie tych dzieci. Wydawać by się mogło, że dzieciństwo w cieniu rózgi tak naprawdę nigdy nie odeszło do lamusa. A przecież powinniśmy przynajmniej być o połowę mądrzejsi. Czy jesteśmy? Czy zmieni nasze podejście właśnie ta książka?

Przygotujmy się może od razu na dość ciężką lekturę. O przedmiotowym traktowaniu ludzi napisano już wiele, jednak dopiero wtedy, gdy zaczniemy uświadamiać sobie potencjalne skutki takowego traktowania, zrozumiemy jaką krzywdę wyrządzamy bitym czy upokarzanym dzieciom. Anna Golus opisując wielowiekowy system karania, stara się uświadomić nam potencjalne skutki systemu wychowawczego, opartego na przymusie. O ile jednak klapsy czy rózgi mogą być jeszcze w naszych czasach akceptowalne, o tyle już zamykanie w ciemnym pomieszczeniu, czy system samo leczenia z chorób wenerycznych, oparty na seksualnym wykorzystywaniu dzieci, już nie. Skoro takie są nasze odczucia, to być może musimy poczekać jeszcze pięćdziesiąt lat na zrozumienie faktu, że z dzieckiem można rozmawiać, a nie tłuc go pasem lub dłonią? Jeśli mam doszukać się pozytywnych efektów tej książki, to należeć do nich będą właśnie zmiany w naszym podejściu, dlatego Dzieciństwo winni czytać przede wszystkim zaganiani i zestresowani współcześni rodzice.

To dla nich została napisana ta książka.