Gala

Spójrzmy na zdjęcie tej pary. Salvador leży na trawie podpierając się wysuniętym do tyłu lewym ramieniem, prawym obejmuje Galę. Kobieta ma przymknięte oczy, wtula się w ramię malarza ciesząc się bliskością i zachodzącym słońcem. Jeszcze nie widać różnicy wieku, jeszcze kobeta wydaje się równolatką Dalego, co za kilka lat będzie już tak widoczne. A jednak stanowili naprawdę dobraną parę, stworzyli udany związek. Może przyczyna leżała w tej odwiecznym pragnieniu kobiecej opieki? Niańka kojąca nocne koszmary, sprawny menedżer dbający o finanse, muza i opiekun dbający o odpowiednie warunki do pracy. Cień, który nie przeszkadza, nie krytykuje, cień, który po prostu jest. Czy rzeczywiście taka była? Chyba tak, skoro autorka ukazuje Galę przez pryzmat dokonań mężczyzn, z którymi związał ją los. Jednocześnie jest intelektualistką, która potrafi ukryć się w cieniu, nie znosząca polityki, obawiająca się przemocy, nieco chciwa i wreszcie coraz mniej cierpliwa. W dodatku wyrodna matka, o której względy musiało zabiegać jej własne dziecko. Czy to wszystko? Chyba tak, choć wielbiciele Dalego zapamiętają ją jako najwierniejszą jego modelkę.

Choćby tę z obrazu Madonna z Port Lligat