Pamięć to złożony obiekt. Można mówić o pamięci mentalnej, którą każdy z nas posiada, chociaż nie zawsze jest zadowolony z jej działania. Można mówić o pamięci jako o cesze każdej zbiorowości ludzkiej: narodu, pokolenia, rodziny. Jest to zwykle bardzo ważny czynnik scalający tę zbiorowość, będący dla niej swoistym "stosem pacierzowym". Ale można mówić także o tym, że obecnie pamięć to główny składnik wielu systemów technicznych. Jej rozmiar i szybkość działania decydują o sprawności komputera. Ogromne zasoby zapamiętanych komputerowo tekstów, obrazów, filmów, nagrań dźwiękowych a nawet sygnałów biomedycznych zgromadzone w Internecie i przy jego pomocy udostępniane - są podstawą obecnej rewolucji cywilizacyjnej i edukacyjnej. Pamięć komputerowa jest pojemna, szybka, tania. Jej zalety oraz powszechna dostępność powodują, że od chwili jej wprowadzenia - nic już nie jest takie, jakie było dawniej...
REKLAMA
W dniu 1 listopada bieżącego roku przedstawiłem na tym bloku krótki wpis, w którym zasygnalizowałem, jak bogatym i jak ciekawym obiektem badań oraz refleksji może być pamięć w jej różnych przejawach. Wpis ten był bardzo krótki, bowiem miał jedynie zachęcić Czytelników do tego, żeby w tym dniu szczególnie związanym z pamięcią - zechcieli posłuchać na antenie radia RMF Classic serii moich mikro-wykładów na temat fascynujących zagadnień naukowych, dotyczących pamięci w jej różnych postaciach i odmianach.
Tych mikro-wykładów nagrano więcej, ale wyemitowano ich w sumie sześć (między godziną 13 a 15), więc każdy kto miał czas oraz ochotę - mógł ich posłuchać.
Jednak z listów jakie dostałem później od wielu Czytelników tego blogu wynikało, że była całkiem pokaźna liczba Osób, które miały ochotę, ale w warunkach Święta Wszystkich Świętych nie miały czasu. Bo przecież trzeba było odwiedzić groby, bo przecież trzeba było spotkać się i porozmawiać z członkami rodziny, którzy przyjechali właśnie po to, by odwiedzić groby, ale przy okazji też odnawiali i zacieśniali kontakty z tymi, którzy żyją - itd. Kto by tam w tych warunkach miał czas i ochotę na słuchanie radia?!
Ale święto minęło, goście wyjechali, zwiędnięte kwiaty i wypalone znicze uprzątnęliśmy z grobów, więc teraz przyszedł czas między innymi na to, żeby coś sobie na spokojnie posłuchać. Może właśnie kilku tych mikro-wykładów o pamięci?
Dzięki uprzejmości dziennikarza RMF Classic, Pana Dariusza Stańczuka mogłem zebrać te pogadanki w postaci wygodnych do słuchania podcastów, które udostępniłem wszystkie dla wszystkich zainteresowanych na mojej stronie. Każdy z tych podcastów ma tę samą nazwę (RMF CLASSIC - rozmowa o pamięci), ale różnią się one rozszerzeniem tej nazwy wskazującym, którą część tej rozmowy zawiera konkretny plik. Typowa długość nagrania to 4 minuty, z niewielkim naturalnym rozrzutem: najkrótsza część (piąta) ma długość 3 minuty 38 sekund, a najdłuższa część (szósta) 4 minuty 26 sekund. W ramach tych około 4 minut poza komentarzem prowadzącego redaktora i poza moją wypowiedzią są jeszcze maleńkie fragmenty muzyki. W pierwszej chwili byłem nimi trochę zaskoczony, bo zwykle podcasty tworzone z różnych moich wcześniejszych radiowych wypowiedzi były sterylne: zaczynały się dokładnie wraz z pierwszym moim słowem i kończyły się po ostatnim słowie merytorycznej części wypowiedzi.
Tymczasem redaktor Dariusz Stańczuk, który przeprowadził ze mną w RMF Classic tę serię rozmów o pamięci, wyciął fragmenty ciągłej emisji radiowej wraz z kilkusekundowymi fragmentami muzyki która poprzedzała mikro-wykład oraz tej, która następowała po nim. I zapewne zgodzicie się Państwo ze mną, że tak jest lepiej! Jest to bowiem jak książka oprawiona w barwny papier: w środku są treści merytoryczne, ale na wierzchu jest to ładne i wesołe. Dodam, że moim zdaniem muzykę w RMF Classic dają dobrą (klasyczną albo filmową) - więc nawet tych kilka sekund muzycznego nagrania przed i po mikro-wykładzie wprawia słuchacza w dobry nastrój.
Taką mam przynajmniej nadzieję :-)
Każda z proponowanych Państwu pogadanek poświęcona jest trochę innemu tematowi. Krótko scharakteryzuję tu tematy, żeby pomóc Państwu w wyborze tego, co Was zainteresuje, i w pominięciu tego, co dla Was interesujące zdecydowanie nie jest.
Część pierwsza poświęcona jest porównaniu pamięci ludzkiej i maszynowej. Jedna i druga porównana została do półki z książkami, ale te półki bardzo się od siebie różnią. Czym? A no o tym właśnie warto posłuchać!
'/%3e%3cpath%20class='cls-2'%20d='M212.89,56.37v51.7h-19V56.37H173.83v-16h59.11v16H212.89Z'%20transform='translate(0%200)'/%3e%3c/svg%3e)
Część druga zmierza do wykazania tezy, iż pamięć techniczna, realizowana komputerowo, oraz pamięć mentalna, ukryta w biologicznych strukturach naszego mózgu, znakomicie się wzajemnie uzupełniają. O tym, jak się one mogą wzajemnie uzupełniać i jak należy dzielić pomiędzy nie zadania związane z pamiętaniem - posłuchać można w tym właśnie czterominutowym wykładzie.
Część trzecia poświęcona jest problemowi trwałości pamięci. O tym, że pamięć ludzka jest nietrwała nikogo chyba przekonywać nie trzeba. Natomiast jak bardzo trwała jest pamięć techniczna? Czy zapisane cyfrowo dane są bezpieczne? Jak sobie radzimy z faktem, że techniczne nośniki zapamiętanych informacji stale się zmieniają (postęp techniczny), zmieniają się także programy obsługi - ale czy gromadzone dane nie zostaną w związku z tym w pewnej chwili zgubione? Warto posłuchać, żeby się w tej sprawie upewnić!
Część czwarta tej serii cyfrowych felietonów odwołuje się do bardzo mocnego stwierdzenia - że w sprzyjających okolicznościach informacja zapisana w systemach komputerowych, umieszczona w bazach danych, wyrażona w sposób cyfrowy - może być wieczna. Jak tą wieczność zapewnić - o tym właśnie można posłuchać w kolejnym podcascie.
Część piąta cyklu mikro-wykładów poświęcona jest zuchwałemu pomysłowi, by wieczną trwałość komputerowo zapisanych danych zamienić na wieczną trwałość ludzkiego życia. O pokusach i o pułapkach zapewnienia sobie nieśmiertelności poprzez migrację do cyberprzestrzeni można posłuchać w przedostatnim podcascie rekomendowanego cyklu.
Ostatni, szósty odcinek cyklu nawiązuje do faktu, że nagrane i udostępnione jako podcasty rozmowy odbywały się 1 listopada, w dniu, w którym na różne sposoby staramy się uczcić pamięć o naszych bliskich, którzy są już po tamtej stronie. Przedmiotem refleksji jest upowszechniający się zwyczaj "zapalania" wirtualnych zniczy, zastępujących realne odwiedziny na cmentarzu. Czy potępiać ten zwyczaj, czy raczej go poprzeć? O tym warto posłuchać w ostatnim z serii mikro-wykładów.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!