Wykluczony

Piszę ten artykuł sam. Dlaczego? Tomek wystąpi w nim jako bohater. Opiszę Wam historię, którą bardzo boleśnie wspomina i najchętniej już by do niej nie wracał. Sytuacja ta może spotkać tak naprawdę każdego, kto czynnie uczestniczy w życiu społecznym w internecie, więc czytajcie uważnie.

Najpierw jednak muszę Wam nakreślić jak wygląda życie Tomasza, abyście mogli zrozumieć skąd cały problem. Tomek traktuje media społecznościowe trochę na równi z życiem rzeczywistym. Nie twierdzę że jest no-lifem, ale spokojnie przeglądając jego wszelkie kanały social mediowe, można się dowiedzieć gdzie jest, co robi i z kim. Trochę taki wirtualny (choć świadomy) ekshibicjonizm. Ma też wielu znajomych, których nigdy nie widział na oczy, a jednak często z nimi rozmawia i utrzymuje stały kontakt. Jak idzie do jakiegoś nowego miejsca, to wejście nie może się odbyć bez "rytualnego czekinu" przy pomocy Forsquare. Co najciekawsze, przez ponad dwa lata był w stanie uczestniczyć w mediach społecznościowych przy pomocy telefonu z Nokia z systemem Symbian! :D Kto używał ten wie, że to wyczyn! ;)

Wiele osób uważa takie podejście do życia za dziwne i mocno sztuczne. Jednak Ci, którzy tak sądzą zdziwili by się, jak wiele osób funkcjonuje w ten sposób. Można powiedzieć że Tomasz jest online 24 godziny na dobę. Niektórzy posądzają go nawet o uzależnienie... od dostępu do internetu.

Pewnego poranka Tomek chciał się zalogować, jak co dzień na Facebooka i otrzymał taki o to komunikat:

Warto też posłuchać samego zainteresowanego co oznaczało dla niego takie przymusowe odseparowanie:

Spokojnie - Tomkowi nic się nie stało. Sytuacja jest jak najbardziej przerysowana. I tak naprawdę nie chodzi o to, że jakiś chłopak stracił dostęp do facebooka na dwa dni. Nie jest to żadną tragedią. Zapewniam Was, że nie zaczął pić z tego powodu, ani ćpać, a tym bardziej podcinać sobie żył. Żył dalej i całkiem nie najgorzej wyglądał (przynajmniej nie gorzej niż zwykle). A dostęp zgodnie z obietnicą Facebooka odzyskał po 48 godzinach.

Taka sytuacja jednak daje trochę do zastanowienia. Warto zauważyć jedną rzecz. Przenosząc swoje życie w tak dużym stopniu do internetu nie dbamy zupełnie o backup kanałów komunikacyjnych i nie mamy planu awaryjnego. Trzeba pamiętać że korzystamy z czyjegoś produktu, który w każdym momencie może zostać zamknięty i wszystko co w nim posiadamy przepadnie. Tutaj nie chodzi nawet o pojedynczych użytkowników, tylko o marki i firmy. Zauważcie że mikro świat zbudowany wokól Facebooka jest w pełni zależny od czynnika zewnętrznego nad którym nie ma kontroli. Ciekaw jestem czy marki mają przygotowane schematy awaryjne komunikacji w momencie gdy ich największy kanał komunikacyjny przestaje istnieć z dnia na dzień. Ciekaw jestem co by zrobiły agencje social mediowe, które zwykle mają największe budżety od marek, na obsługę owego wielkiego Facebooka. Do tego jest pełno firm które w pełni opierają swój model biznesowy na działaniu Facebooka albo ich głównym źródłem ruchu jest wspomniany portal.

Trochę to przerażające, że nikt z nas nie ma większego wpływu i kontroli nad portalem, na którym spędzamy kilka godzin dziennie. Oddajemy się w pełni pod kontrolę, jesteśmy w 100% zależni i ryzykujemy bardzo dużo. Nie dość że są w posiadaniu wielu naszych danych, to mają właśnie pełną władzę nad tym czy możemy się komunikować czy nie.

Zdaję sobie sprawę, że portal ten raczej nie zakończy swojej działalności z dnia na dzień, jednak warto się zastanowić nad bezmyślnością naszych niektórych działań, bo czasem prowadzą one do uzależnienia się, nad którym kompletnie nie mamy kontroli.

Niektórzy specjaliści uważają, że internetowy zespół abstynencyjny może nawet przybrać formę stanu zaburzeń świadomości z iluzjami, omamami i urojeniami trwający do tygodnia.

A teraz zapraszamy Was do komentowania... na Facebooku. ;)