Były zabijane tak jak byli zabijani mężczyźni

Wiemy, że kobiety walczyły w Powstaniu Warszawskim. Według różnych źródeł było ich około siedmiu tysięcy, a może nawet więcej. Stanowiły od 22 do 30 proc. wszystkich walczących w Powstaniu Warszawskim.

Były sanitariuszkami, łączniczkami, minerkami, snajperkami i kucharkami, walczyły z bronią w ręce, były zabijane tak jak byli zabijani mężczyźni. Pamiętajmy też o cywilkach, które z całymi rodzinami w Powstaniu Warszawskim także walczyły. Po prostu o przeżycie… Nie możemy więc mówić, że Powstanie Warszawskie nie ma w sobie nic z kobiety. Były tam, walczyły i umierały.

1 sierpnia każdego roku to dla wielu okazja do dyskusji o przyczynach i skutkach Powstania Warszawskiego. Biorąc pod uwagę sytuację cywilek i cywilów w Powstaniu Warszawskim, ja osobiście oceniam tamtą decyzję krytycznie. Ale dla mnie 1 sierpnia to doskonała okazja do przypominania, że w tamtych tragicznych wydarzeniach, podobnie jak w wielu innych w Polsce, w Europie i na całym świecie aktywny udział brały kobiety.

To ważna część naszej wspólnej herstorii! Pamięć o tym to nasz wspólny obowiązek, bo w ten sposób możemy przywrócić kobietom należne im miejsce w debacie publicznej.
Anna Jakubowska, Danuta Szaflarska, Wanda Traczyk-Stawska, Krystyna Krahelska, Krystyna Niżyńska, Magda Grodzka-Gużkowska, i wiele, wiele innych.

Ich udział w Powstaniu Warszawskim jest często pomijany albo umniejszany. Przywróćmy im pamięć, pokażmy, jak było naprawdę. Na pewno w waszym mieście żyją lub żyły kobiety – powstanki. Odnajdźcie je, napiszcie o nich, przypomnijcie, że kobiety walczyły i ginęły w Powstaniu Warszawskim.

dr Sylwia Spurek, zastępczyni Rzecznika Praw Obywatelskich