© European Union 2020 – EP

Wybuch trwającej wciąż pandemii COVID-19 pociągnął za sobą szereg konsekwencji, które najsilniej dotykają osoby już wcześniej zagrożone wykluczeniem czy to ze względu na ich status materialny, przynależność do określonej grupy społecznej, czy też – ze względu na ich stan zdrowia.

REKLAMA
Przeniesienie środka ciężkości w opiece medycznej na leczenie COVID-19, wprowadzenie licznych obostrzeń, zwłaszcza izolacji, ograniczenie funkcjonowania placówek medycznych i opiekuńczych, ograniczenie lub zawieszenie usług opiekuńczych i asystenckich – to wszystko dodatkowo skomplikowało sytuację osób, które na co dzień muszą borykać się z wieloma problemami. Pandemia pogłębiła istniejące już nierówności i stworzyła warunki do powstania kolejnych ryzyk, np. pogorszenia stanu zdrowia psychicznego w związku z trwającą izolacją.
Ponadto, część osób z uwagi na posiadane schorzenia, jest bardziej narażona na zachorowanie na COVID-19. Co więcej, to właśnie w domach pomocy społecznej, w których wiele osób to osoby z niepełnosprawnościami, dochodzi do szybkiego rozprzestrzeniania się koronawirusa.
Nie ma wątpliwości, że zapewnienie stałego dostępu do usług medycznych i opiekuńczych oraz procedur ratujących zdrowie i życie dla osób z niepełnosprawnościami pozostaje nie tylko kwestią zdrowia, ale też równości i bezdyskusyjnie powinno stanowić jeden z priorytetów Unii Europejskich.
Częstym powodem zamykania placówek opiekuńczych i wspierających dla osób z niepełnosprawnościami (które często prowadzone są przez organizacje non-profit) był brak gwarancji finansowanie ich przez władze publiczne, w tym przy wykorzystaniu funduszy UE, takich jak Europejski Fundusz Społeczny. Zamknięcie placówek ochrony zdrowia stwarza problemy nie tylko dla osób z niepełnosprawnościami oraz ich rodzin i opiekunów i opiekunek, ale też dla zatrudnionych tam 11 milionów specjalistów i specjalistek, zagrożonych utratą pracy. Jak najbardziej zasadne jest wprowadzanie odpowiednich rygorów sanitarnych, ale jednak – przy jednoczesnym zapewnieniu trwałości i nieprzerywalności dostępu do usług medycznych dla osób z niepełnosprawnościami.
W związku z tym, wraz z posłami i posłankami Parlamentu Europejskiego wezwaliśmy Komisję Europejską do podjęcia nowych działań, celem mobilizacji niezbędnych inwestycji i zasobów, aby zapewnić ciągłość usług opiekuńczych i pomocniczych dla osób z niepełnosprawnościami. Inicjatywa inwestycyjna w odpowiedzi na koronawirusa powinna zawierać szczegółowe wytyczne dla państw członkowskich, które zagwarantują wykorzystanie zasobów do wsparcia osób z niepełnosprawnościami. Odpowiedzi jeszcze nie mamy, ale będę pilnować, aby Komisja Europejska podjęła odpowiednie kroki na rzecz realizacji przez osoby z niepełnosprawnościami ich prawa do niezależnego życia także w czasie takich kryzysów, z jakimi się obecnie mierzymy.