Odwaga cywilna polityków?

Przez media przelewa się wrzawa dotycząca skłotersów, czyli amatorów nieodpłatnego zamieszkiwania cudzych lokali, najczęściej usytuowanych w centrum miasta. Włodarze miasta ważą słowa; konsensus i dialog odmieniają na wszystkie możliwe przypadki. Politycy demonstrują idealizm i wrażliwość społeczną wobec tych dzisiejszych beatników. Wojciech Olejniczak pisze na blogu, że skłotersi zwracają uwagę na ważkie zagadnienia, to jest: problem drożyzny w nieruchomościach warszawskich, oraz życia kulturalnego miasta. ...Zupełnie tak, jakby ani on, ani inni Warszawiacy nie zorientowali się do tej pory w kwestii oferty mieszkaniowej. Brawo za spostrzegawczość!

Czemu się czepiam? Bo brak mi jednego jedynego polityka, który poszedłby wesprzeć policjantów narażonych na konfrontację siłową z tą socjopatyczną młodzieżą. Nikt nie powie, że jego zdaniem skłotersi tym różnią się od podopiecznych domów opieki społecznej, schronisk i noclegowni, że łamią prawo w sposób zuchwały. Ja osobiście wielokrotnie odwiedzałem jako dziennikarz domy samotnej matki, w których mieszka wiele bardzo dzielnych i bardzo skrzywdzonych kobiet, które rozpaczliwie usiłują stanąć na nogi. Nie są przy tym tak bezczelne, by gwałtem zajmować nieruchomości w centrum Warszawy i domagać się społecznego uznania dla swej samowoli. Czy problem samotnych matek zwraca uwagę Wojciecha Olejniczaka na cokolwiek? Pewnie nie, bo o kobietach już było, 8 marca.

Nie domagam się, by wszyscy politycy wystąpili przeciw skłotersom – niech jedni ich wspierają (najlepiej ze swoich prywatnych pieniędzy), inni zaś niech się im sprzeciwiają. Ale niech pojawią się politycy, którzy mają jakiekolwiek poglądy i odwagę cywilną, by ich bronić – zamiast cynicznie, głupio i fałszywie schlebiać postawom antyobywatelskim.