Dzieci umyjcie rączki, czyli o polskiej serialowej kupie

Zmieniają się czasy, zmienia się również kinematografia. Zauważyliście, że na imprezach czy w kawiarniach zamiast dyskutować o nowych filmach wchodzących do kina, gadamy o serialach? Bo w Walking Dead zginęła ta laska, co jej nie lubię, bo Dextera prawie nie złapali itd. A kino? Teraz to już tylko efekty specjalne i 3D, bo czym innym ludzi zachęcą do kina? Zresztą, co można opowiedzieć w 90 minut? W serialach mamy czas by poznać bohaterów, utożsamić się z nimi, z ich sytuacją. Dlatego już teraz telewizja powinna zrozumieć, że warto zainwestować w seriale, bo to przyszłość, a nie w tragiczną Bitwę pod Wiedniem czy Kac Wawa.

Majka - zachodzenie w ciążę podczas cytologii (ten, kto to wymyślił, powinien dostać złotą maliną w twarz)

Klan – serial, z którego się dowiedziałem, że trzeba myć rączki przed obiadem, co zostało powtórzone 2378 razy

M jak miłość – o wszystkich i o niczym, czyli najchętniej oglądany polski serial

BrzydUla – bardzo kiepska podróba amerykańskiego hitu, szybko zdjęta z ramówki

Lekarze – nie wiem, nie oglądałem, bo już mam dość lekarzy i ich problemów (czy to jedyny zawód, o którym można opowiadać w serialach?)

A będzie jeszcze gorzej z polskimi serialami bo chcą na nich oszczędzać.

Czy to oznacza, że w Polsce nie da się zrobić dobrego serialu? Oczywiście, że nie, są perełki. Dobre polskie seriale: Czterej Pancerni i pies, Alternatywy 4, Hans Kloss, Pitbull, Oficer. Tyle. Słabo. Staro.

Niektórzy twierdzą, że sami sobie jesteśmy winni, bo oglądamy to badziewie. Jak jest oglądalność, to jest zapotrzebowanie. Dlatego telewizja zżyna z wenezuelskich soap opera (Majka jest adaptacją wenezuelskiego formatu pt. Juana la Virgen). Jednak, czy naprawdę nie chcemy wysilić naszych szarych komórek, by pomyśleć i jesteśmy zdolni oglądać tylko o tym, że ona kocha jego i na odwrót?

NIE! Świadczą o tym statystyki. Najlepiej oceniane seriale na filmwebie: Dr House, Przyjaciele, Prison Break, Lost, Californication, Dexter, Gra o tron itd.

Prison Break – genialny pomysł, Przyjaciele – genialne rozmowy, Lost – genialna zagadka, Californication – genialny bohater, Dexter – genialny morderca, Gra o Tron – genialna adaptacja.

W większości seriale oparte są na jednym schemacie: sytuacja, komplikacja, pomieszanie, rozwiązanie. Odcinki są po 30 – 40 minut. Niby nic trudnego, jednak od czasów Oficerów w Polsce nie powstał dobry serial.

Dlaczego oglądamy amerykańskie seriale?
Bo amerykanie nie boją się tworzyć seriali innych niż wenezuelskie soap opery oraz zatrudniają świetnych scenarzystów.

Aaron Sorkin, facet który napisał scenariusz do takich filmów jak: A Few good Men, The Social Network, Moneyball tworzy również seriale: Prezydencki poker czy świetny obecnie Newsroom.

Podobnie producent i scenarzysta J.J Abrams twórca Felicity, Agentka o 100 twarzach, jeden z najdroższych serialii w historii Lost, Fringe i najnowsze Revolution.

Telewizjo przestań się bać!
Myślę, że polski widz jest gotów oglądać serial, który nie jest dla każdego. W UK mieli świetnych Skinsów, serial również bardzo chętnie oglądany w Polsce. Dlaczego nie zrobić czegoś w tym stylu? Mam nawet na to świetny pomysł!

Zamiast nastolatków, pokazać studentów, pracujących np. za barem. Serial nosiłby nazwę Barmani. Bez znieczulaczy i infantylizmu, bez Szyca, Kożuchowskiej czy Trzebiatowskiej. Polski serial ukazujący, jak naprawdę studenci żyją, jakie naprawdę spustoszenie powodują narkotyki czy alkohol, gdzie i jak się bawią młodzi ludzie etc. Każdy odcinek to nowa historia, nowy problem. Z przekleństwami, alkoholem, seksem i brutalnością. Humor przepleciony z tragizmem. Brak słodkich i dobrych bohaterów. Nic nie byłoby czarno-białe. Jak w życiu. Oglądalibyście taki serial?

Sięgnijmy po polską literaturę. Amerykanie tworzą Grę o Tron. Genialna książka, genialny serial. Próbowaliśmy z Wiedźminem. Nie wyszło. Mamy jednak mnóstwo świetnych książek do adaptacji. Dla przykładu:Pan Lodowego Ogrodu Jarosława Grzędowicza. Kto nie czytał, ten trąba. Niby SF ale jednak fantasy gdzie jest magia, gdzie jest bohater który nie jest ani zły ani dobry, mamy walkę bogów i wiele wiele innych smaczków, które by się oglądało tak samo dobrze na małym ekranie jak Grę o Tron.

Przestańmy już zadręczać Ilonę Łepkowską nazywaną ''guru polskich seriali'' (poważnie?!). Napisała scenariusze do filmów: Nigdy w życiu! Nie kłam, kochanie; Randka w Ciemno; Och Karol 2; i do seriali; Klan, M jak Miłość, Na dobre i na złe, Barwy szczęścia. Dość! Proszę! Postawmy na nowych, na młodych. Zaryzykujmy albo rozwiążmy TVP, jak radzi Agnieszka Holland.