O marchewkę …

Wcale nie chodzi tu o marchewkę przenośną. Uważamy zresztą powiedzenie „walka o marchewkę” za głęboko niesprawiedliwe i uwłaczające temu wspaniałemu warzywu. Co z tego, że wydaje nam się pospolite i zawsze można je kupić? W końcu tak samo jest z ziemniakiem, ogórkiem, cebulą czy latte na mleku sojowym w Starbuniu. A nikt w końcu nie mówi, że nasi piłkarze (dlaczego akurat w tym kontekście przyszło to nam do głowy?) będą grali dzisiaj o cebulę czy ziemniaki, bo przegrali już wszystkie mecze w grupie. (Zresztą tu chyba się trochę zagalopowaliśmy – nasi chłopcy, kiedy już wszystko przegrają, nie grają ostatniego meczu o „marchewkę”, tylko o honor.) Marchewka jest warzywem wspaniałym, a młoda marchewka, której teraz istny wysyp na targowiskach, po prostu rozpływa się w ustach swoją słodyczą. Walczyliśmy zatem o marchewkę prawdziwą.

Kupując dorodny pęczek tego świetnego warzywka mieliśmy bowiem ambitny plan zrobienia sałatki z młodej, pieczonej marchwi z (również młodym) bobem i komosą ryżową. Kiedy jednak upiekliśmy już marchew w piekarniku z dodatkiem odrobiny oliwy, soli morskiej, dużej ilości czosnku (także młodego) i czarnego, świeżo mielonego pieprzu i wyjęliśmy ją z piekarnika, żeby trochę przestygła, nie omieszkaliśmy jej spróbować, żeby upewnić się, czy aby na pewno jest odpowiedniej miękkości i czy przeszła już dostatecznie miło kręcącym w nosie zapachem czosnku. I zaczęła się walka. Z jednej strony pyszna, słodko-ostra marchewka, jeszcze lekko parząca w język, aż szkoda odmówić sobie jeszcze kawałka. Z drugiej – ugotowany i łuskany bób i gotowa do sałatki komosa ryżowa, czekające przecież cierpliwie i godnie na połączenie z marchwią w wymarzonym sałatkowym związku. Każdy kęs pieczonej, młodej marchewki oddalał nas od sałatki, która miała być przecież daniem głównym naszego dzisiejszego obiadu. Z jednej strony łakomstwo (nie bójmy się tego słowa, bo w kontekście marchewki nie brzmi groźnie i za taki grzech idzie się co najwyżej na 100 lat do czyśćca), z drugiej – poczucie obowiązku i żelazna wola realizacji założonego planu. Poczucie obowiązku w końcu jednak przeważyło, dzięki czemu możemy z niejaką dumą zaprezentować poniższy przepis (a zatem pewnie tylko 50 lat czyśćca).

Składniki:

Przygotowanie:

Marchewkę myjemy, kroimy w grube plastry i pieczemy z oliwą, posypane solą, pieprzem i posiekanym drobno czosnkiem. Koper włoski kroimy na cienkie plasterki i podsmażamy z czosnkiem na oliwie na kolor złoty. Kiedy koper się podsmaży, dodajemy uprzednio ugotowane młode ziemniaki i ugotowaną komosę ryżową i dokładnie mieszamy. Odstawiamy do wystudzenia i dodajemy przestudzoną młodą marchew i ugotowany, łuskany bób oraz natkę pietruszki. Mieszamy i doprawiamy oliwą oraz solą i pieprzem.