W rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych i na 33 lata brakującej narracji, dziś moja propozycja nowej wersji słynnego plakatu oraz jego artystycznych przeformułowań: "Solidarność. After Sarnecki & Ivekovic", 2013
REKLAMA
Kobiety Solidarności są zapomniane, wyparte, usunięte z symbolicznej przestrzeni wspólnej, z historycznej narracji, z pola widzenia a tymczasem, to właśnie poprzez historię kobiet wije się narracja Solidarności: Anna Walentynowicz została zwolniona i to było przyczyną rozpoczęcia sierpniowych strajków w Gdańsku. Najwyższy wyrok w stanie wojennym - 10 lat za ulotkę - dostała kobieta, Ewa Kubasiewicz. Jedno z najważniejszych pism podziemnych, „Tygodnik Mazowsze”, redagowały prawie wyłącznie kobiety. Osobą najdłużej ukrywającą się w latach 80., ściganą listem gończym do roku 1990 była Jadwiga Chmielowska, działaczka Solidarności Walczącej. To Henryka Krzywonos Alina Pieńkowska, Anna Walentynowicz i Ewa Osowska zatrzymywały na bramach robotników opuszczających stocznię, co zapobiegło zakończeniu strajku i to Henryka wpłynęła na Walęsę, by kontynuować strajk dalej, w celu podpisania porozumień dla pracowników w całym kraju. A zwykłe szeregowe działaczki, jak Krystyna Antoszkiewicz, jedna z bohaterek mojej pracy wideo Majka z filmu, laureatka Krzyża Wolności i Solidarności - który otrzymała ... w 2012, po ponad 20 latach od naszej "bezkrwawej rewolucji" 1989 - budowały wówczas struktury, realizowały projekty oporu.
Czy naprawdę chcemy takiej brakującej narracji? Czy chcemy takiej niewiedzy? Czy chcemy ciszy? Manipulacji? Braku świadomości, czym jest realna walka? Ile kosztuje i jak się ją realizuje? Czy nie chcemy znać strat kobiet, by poznać czym są? I w końcu, czy nie chcemy nowoczesnego kraju, gdzie pamięć nie jest zawłaszczana, gdzie jest miejsce dla każdego i szanuje się wszystkich?
.........
....
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!