Legalna w Korei Północnej, stosowana przez królową brytyjską. Oto 10 zaskakujących faktów o marihuanie

Na Tajwanie znaleziono mającą 10 tysięcy lat ceramikę, która ozdobiona była odciskanym w glinie motywem liścia marihuany. Najprawdopodobniej roślina pochodzi właśnie z Azji.

W 2737 roku przed Chrystusem chińskiemu cesarzowi Shennong lekarz przepisał herbatę z marihuany jako lek na podagrę, reumatyzm, malarię i lepszą pamięć. W czasach antycznych, pisze magazyn "Time" marihuana wykorzystywana była przez lekarzy w Azji, na Bliskim Wschodzie i na wschodnim wybrzeżu Afryki. Przede wszystkim uśmierzała ból. Starożytni medycy przestrzegali jednak, że nadużywanie może doprowadzić do "widzenia diabłów".

To Scytowie przywieźli do Europy Północnej cannabis, około 500 lat przed Chrystusem. Niedaleko Berlina odkryto pochodzącą z tamtego czasu urnę ze śladami liści i nasion marihuany–podaje BBC One. Takich artefaktów jest więcej. W ciągu pół wieku od przywiezienia rośliny przez Scytów rozprzestrzeniła się ona po całej, zimniejszej części Starego Kontynentu.

Wiadomo, że marihuana miała dosyć szerokie zastosowanie w religii judaistycznej. W piątym wieku naszej ery Żydzi pisali w Talmudzie o euforycznych skutkach palenia. O sprawie pisał brytyjski dziennik "The Guardian". Są naukowcy, którzy twierdzą, że marihuana była znana samemu Jezusowi. Kadzidło i olejek pomazywania świętego, wykorzystywane w czasie ceremonii, miały mieć w swoim składzie kaneh-bosem. Pochodzeniem słowa kaneh-bosem po raz pierwszy zajęła się w 1936 roku pracująca na Uniwersytecie Warszawskim, antropolożka Sula Benet. Pisał o niej magazyn "Vice". Benet twierdziła, że słowo powstało znacznie później niż sądzono i że pochodzi właśnie z języka hebrajskiego. Uważała, że był to ekstrakt z cannabis.

Już pięćdziesiąt lat po odkryciu Brazylii, w 1549 portugalscy niewolnicy pochodzący z Angoli przywieźli ze sobą nasiona marihuany do Ameryki Południowej. Sadzili je między trzciną cukrową i legalnie mogli potem marihuanę palić.

George Washington widział we włóknach konopi indyjskich nadzieję dla amerykańskiego rolnictwa. Pierwszy prezydent USA nawoływał w XVIII wieku, by konopiami obsadzić całe państwo.

Słowo upowszechniło się w USA, w XIX wieku. Zaczęło być stosowane wymiennie z łacińską nazwą nadaną przez Karola Linneusza – Cannabis sativa. Wyraz pochodzi z meksykańskiej odmiany języka hiszpańskiego. Nie wiadomo dokładnie, co mógł oznaczać, być może wywodzi się z języka Azteków nahuatl, w którym mallihuan oznacza więźnia. Legendą ludową jest wiązanie nazwy z imieniem María Juana.

Roślina stała się w XIX wieku ważnym środkiem przeciwbólowym w Europie. W 1890 roku lekarz królowej Wiktorii przepisywał jej marihuanę na zmniejszenie dolegliwości związanych z okresem. Lek przestał być używany na początku XX wieku, po wynalezieniu strzykawki i pojawieniu się aspiryny.

Dwudziesty wiek był też czasem, gdy delegalizowano palenie marihuany. Roślina powróciła do łask w latach 40. W czasie drugiej wojny światowej Japończycy kontrolowali większość wielkich upraw konopi indyjskiej w Azji. Roślina, z której można wytworzyć najsilniejsze naturalne włókna, była niezbędna do produkcji lin okrętowych czy spadochronów. W USA w tym czasie realizowany był na terenach rolniczych program "Hemp for Victory" ("Konopie dla Zwycięstwa").

Na przykład w Urugwaju czy na Alasce marihuana jest legalnie dostępna. W jednej z najbardziej zamkniętych dyktatur świata, w Korei Północnej, palenie marihuany również jest powszechne.