Jeden z najwybitniejszych polskich poetów. W jego ''Zniewolonym Umyśle'' znajdziemy coś z Kafki i Orwella

Czesław Miłosz był trzecim w historii polskiej literatury noblistą. Prestiżową nagrodę literacką otrzymał w 1980 roku za całokształt twórczości
Czesław Miłosz był trzecim w historii polskiej literatury noblistą. Prestiżową nagrodę literacką otrzymał w 1980 roku za całokształt twórczości FOT. ANDRZEJ IWANCZUK / AGENCJA GAZETA
10 grudnia 1980 roku literacki Nobel powędrował w ręce trzeciego z kolei polskiego laureata tej nagrody. Został nim Czesław Miłosz, poeta, prozaik, eseista, historyk literatury, a także tłumacz i dyplomata. Akademia Szwedzka doceniła pisarza za całokształt jego twórczości.

Polski noblista w dziedzinie literatury urodził się w 1911 r. w Szetejniach, wsi na terenie ówczesnego Imperium Rosyjskiego, a dzisiejszej Litwy. Studiował na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, najpierw polonistykę, a następnie prawo. Jako pisarz zadebiutował w 1930 na łamach pisma „Alma Mater Vilnensis” wierszami ''Kompozycja i Podróż''.

Oprócz wielu tomów poezji (m.in. ''Wiersze'', ''Ocalenie'', ''Światło dzienne'') wydał kilkanaście zbiorów esejów. Za najwybitniejsze dzieło uchodzi ''Zniewolony umysł'' – studium działania propagandy komunistycznej. Inne ważne zbiory to ''Ziemia Ulro'' czy ''Ogród nauk''. Swoim ''Traktatem poetyckim'' wprowadził do literatury polskiej gatunek zwany traktatem-poematem.

Czesław Miłosz zmarł w 2004 roku w Krakowie. Został pochowany w Krypcie Zasłużonych na Skałce, w której spoczywają też tacy pisarze jak Józef Ignacy Kraszewski, Adam Asnyk i Stanisław Wyspiański.

Partnerem akcji #100momentów na 100-lecie niepodległości jest Kulczyk Investments. Wspólnie pokazujemy 100 gospodarczo-biznesowych wydarzeń z ostatnich 100 lat, które były istotne dla naszego kraju

Trwa ładowanie komentarzy...