
10-letni syn Magdy Brzeskiej ma zdiagnozowany Zespół Aspergera. Jak mówi pani Magda, skuszona przez mamę innego dziecka z tą samą przypadłością, zdecydowała się wysłać Michała na kolonie. Podpisała umowę, zapłaciła zaliczkę – wydawało się, że wszystko jest załatwione. Niestety, kilka tygodni później otrzymała telefon z informacją, że jej syn nie może jechać, bo firma nie jest wystarczająco przygotowana na przyjęcie "takiego" uczestnika.
Pani Magda jest wściekła. To nie pierwszy raz, kiedy dziecku odmówiono wyjazdu na kolonie z powodu Zespołu Aspergera. Twierdzi, że wysłała podpisaną przez siebie umowę do firmy, ale nie dołączyła do niej karty zdrowia, którą musi wypełnić również pielęgniarka i wychowawca. Nie udało się tego załatwić z dnia na dzień, więc zdecydowała się przekazać dokumenty w trakcie przedwyjazdowego spotkania, choć umowa pozwala na dostarczenie reszty papierów nawet w dniu wyjazdu.
– Ja nie wysyłałam dziecka od tak, z powodu kaprysu, bo chciałam zrobić testy na żywym organizmie – mówi naTemat mama Michała, który był już dwa razy na koloniach pod namiotem, a w najbliższym czasie ma pojechać na obóz karate. Gdy był młodszy, uczestniczył też w "zielonym przedszkolu", a w tym roku był na zimowisku. – Jakoś nie było problemu – mówi.

Pomimo że stan zdrowia Michała nie sprawia problemów, zdecydowała się napisać w karcie, że syn ma Zespół Aspergera (ZA). Jak mówi, zrobiła to na podobnej zasadzie, jak inne matki piszą o alergiach czy o tym, że ich dziecko nie lubi buraków. – Uczciwość, dojrzałość i odpowiedzialność za dziecko wymagała, aby tę informację zawrzeć – mówi pani Magda. I przekonuje, że gdyby Michała miał kwalifikować lekarz, co nie było wymagane, z pewnością uznałby, że może wziąć udział w wyjeździe.
Magda Brzeska
Po co informacja o ZA w karcie? Choćby po to, by wychowawczynie wiedziały jak się zachować, gdy Michał nie będzie chciał brać udziału w dyskotece. Zrobi tak nie dlatego, że jest nieposłuszny, tylko ma nadwrażliwość słuchową i drażnią go głośne dźwięki. – Nie ucieka od nich, tylko zwyczajnie po ludzku ich nie lubi – mówi.
Na kolonie jeździł w dzieciństwie nasz redakcyjny kolega - Antoni Bohdanowicz, który także ma Zespół Aspergera.
Antoni Bohdanowicz
Nieproszony gość Po wysłaniu umowy pani Magda dowiedziała się od koleżanki, że ma się odbyć spotkanie przedwyjazdowe, o którym nie została poinformowana. Na zebranie przyszła z synem i dostarczyła wypełnione dokumenty. Jak twierdzi, tuż po nim udało jej się zamienić kilka słów z jedną z wychowawczyń, która zna jej syna z przedszkola.
– Porozmawiałyśmy o moim dziecku. Przedstawiłam ogólny zarys, obiecując przygotować opis dziecka pisemnie na dzień wyjazdu, czyli na niedzielę 29.06. Poinformowałam też o dysfunkcji, a to nie stanowiło problemu, szczególnie, że w grupie wyjazdowej jest inne dziecko z Zespołem Aspergera (przyjaciel mojego dziecka) – wspomina Magda Brzeska.

Zupełnie inną wersję przedstawia firma Cogito, organizator wyjazdu. Oprócz gróźb wejścia na drogę prawną "w związku z nieprawdziwymi informacjami przekazywanymi do mediów i urzędów państwowych przez p. Brzeską", firma przesłała do nas swoją wersję wydarzeń.
Z oświadczenia wynika, że wina leży wyłącznie po stronie Magdy Brzeskiej, która w wyniku własnej pomyłki przyszła na spotkanie, na które nie była zaproszona. Pracownik firmy twierdzi, że dotyczyło ono innej kolonii dla uczniów konkretnej szkoły, a nie tej, na którą miał jechać Michał.
W oświadczeniu czytamy, że dla uczestników imprez z wolnego naboru w ogóle nie organizuje się zebrań przed koloniami. Pani Brzeska zaś "wtargnęła na zebranie w szkole i zaczęła wśród wychowawczyń 'organizować' opiekę dla dziecka na własną rękę", bez wiedzy organizatorów.
Pani Magda odpowiada zaś, że od samego początku, gdy tylko zadzwoniła do firmy, aby zapytać o kolonie, informowała dokładnie, z którą grupą chce wysłać swoje dziecko. – Usłyszałam, że nie ma problemu – wspomina. – Zapisywałam go nie do "jakiejś tam grupy", tylko konkretnie do tej, gdzie jechał kolega Michała z ZA – mówi nam jego mama.
Powiedziano jej, że dopiszą Michała, bo autokar i tak jest 50-osobowy, a w grupie jest 31 osób. Na zebraniu odczytano początkowo listę bez syna pani Magdy. Jednak gdy przyjechała pani z biura Cogito, okazało się na liście jest również Michał. – Usłyszałam, że wszystko jest w porządku, było rozdzielanie pokojów itd. – relacjonuje. Wydawało się, że wszystko zostało dopięte na ostatni guzik.
Jest problem... Trzy dni później pani Magda otrzymała telefon z biura organizatora. Miała usłyszeć, że jednak nie zabiorą dziecka, gdyż jest chore, wymaga opieki, bo chodzi do specjalnej szkoły, a na koloni takiej opieki nie będzie. Pani Magda próbowała wyjaśnić pracownikowi firmy, że jej syn jeździ od 3 lat na tego typu wyjazdy, również pod namiot, a lada chwila jedzie też... na obóz karate! Wyjaśnienia otrzymała również mailem.

Dyskryminacja? Mama Michała mówi o jawnej dyskryminacji. Powiadomiła w tej sprawie Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznika Praw Obywatelskich, Polką Izbę Turystyki, Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania i wiele innych instytucji.
Nasza rozmówczyni wyjaśnia, że Zespół Aspergera nie zagraża życiu. – Michał jest samodzielny, nie bierze żadnych leków czy suplementów – mówi. Ona zaś pracuję nad tym, aby kiedyś był mógł funkcjonować samodzielnie. Jeśli jednak w naszym kraju nie zmieni się świadomość odnośnie osób z Zespołem Aspergera, czeka ją naprawdę wiele pracy.
– Nie chodzi mi o to, aby zniszczyć tę firmę. Chodzi mi tylko o to, aby ludzi z Zespołem Aspergera nie traktowano jako kosmitów. Oczywiście, że są dzieci z ZA, które funkcjonują fatalnie. Ale są też takie, które funkcjonują całkiem nieźle, po prostu "normalnie". Czasem jednak prościej jest pozbyć się tematu – mówi Magda Brzeska, która następnym razem poważnie zastanowi się, czy wpisać w kartę kolonijną Zespół Aspergera.
