Po dwóch tygodniach na Węgrzech i w Słowacji, czyli... mam wrażenie, że Polacy zapadli na imigrantofobię

Skąd ta opinia? Minione dwa tygodnie spędziłem na Węgrzech i Słowacji. Wśród Madziarów znalazłem się w pierwszych dniach, w których najsilniej uderzyła w nich fala imigrantów i uchodźców. Wzburzona wcześniej przez pogrywające kryzysem migracyjnym z Unią Europejską kraje takie, jak Turcja, Serbia, czy nawet należąca wciąż do wspólnoty Grecja. Nie wypełniły one swoich międzynarodowych zobowiązań i w efekcie pierwsze dni września na Węgrzech stanęły pod znakiem paraliżu części Budapesztu, oraz sporej nerwowości na południowych granicach i głównych drogach prowadzących do stolicy, lub w kierunku Austrii.

Bo Węgrzy, mający już pewne doświadczenie z uchodźcami z czasów bałkańskich wojen, dobrze wiedzą, że cała ta sytuacja to dla nich raczej problem chwilowy. I będący przede wszystkim z kryzysem humanitarnym, a nie powodem do obaw, że Syryjczycy, Libijczycy, Irakijczycy, Kurdowie, Afgańczycy i wszyscy pozostali uciekinierzy opanują teraz ich ukochany Magyarország. – Imigranci uciekną na Zachód, prawdziwi uchodźcy prędzej czy później wrócą do swoich ojczyzn – usłyszałem od Mathiasa prowadzącego winnicę w egerskiej Dolinie Pięknych Panien. Gdzie znacznie więcej obaw żywią wciąż w związku z wojną na pobliskiej Ukrainie niż "niemieckim problemem" z imigracją.

– Jedyne, co mnie frustruje w całej tej sytuacji, to zachowanie naszego rządu, który nie potrafił zapewnić tym ludziom odpowiedniej pomocy na granicach. Jestem bardzo wyczulona na tematy społeczne i nie mogę patrzeć na to, w jakich warunkach ci ludzie, którzy w większości przeszli przez piekło, muszą czekać na pomoc. I jak są traktowani przez nasze władze – mówiła mi Rita, u której z przyjaciółmi zatrzymaliśmy się na Węgrzech. Ani dla niej, ani dla wielu jej rodaków ten temat bynajmniej nie należał jednak do najważniejszych. Jeżeli można było go usłyszeć w dyskusjach w madziarskich kafejkach, to raczej przede wszystkim z ust... polskich turystów. Zdziwionych chyba, że Węgrzy nie robią problemu z dziesiątek tysięcy przepływających przez ich kraj imigrantów i uchodźców, gdy u nas nerwowo robi się na samą myśl, że 38-milionowy naród miałby się zmierzyć z kilkoma tysiącami "obcych".