Praca w korporacji to powód do wstydu? Ekspert: To zależy, czego oczekujemy. Często tak mówią ci, którzy zazdroszczą

"Praca w korporacji? Nie ma nic gorszego!" – powiedziała koleżanka z redakcji, gdy usłyszała o czym piszę. Nie umiała jednak powiedzieć, dlaczego. To zresztą nie odosobniony przypadek, bo hasło "praca w korpo to wstyd" jest tak samo popularne jak bezmyślne.

Jednak taka kariera to marzenie wielu. Badanie firmy Universum wykazało, że młodzi ludzie najchętniej chcieliby pracować w Ernst&Young - uosobieniu korporacji. Tym samym zgodzić się na przesiadywanie w pracy do późnych godzin, przyjęcie korporacyjnej nowomowy i dress code'u. Poza tym muszą się przygotować na falę, jeśli nie kpin, to nieprzychylnych komentarzy. Śmieją się w internecie, w telewizji i komiksach ("Dilbert"). Nieco delikatniej z "korpoludkami" obszedł się sitcom "Camera Cafe". Dla prawicy pracownik korporacji to bez wątpienia leming.

O ile praca w korporacji nie ma jednak nic wspólnego z poglądami politycznymi, charakter może mieć spory wpływ na nasz stosunek do międzynarodowych koncernów. W powszechnej opinii aby wytrzymać w korporacyjnym kieracie trzeba mieć pewien typ mentalności.

– Nasza opinia o pracy w korporacji zależy od tego, na czym nam zależy. Jedni chcą kreatywności i niezależności, inni stabilizacji – mówi Piotr Rogowiecki, ekspert Pracodawców RP. – Dla jednych powodem do wstydu jest praca w korporacji, dla innych w administracji, a dla jeszcze innych w małej firmie. To zależy od indywidualnego podejścia – ocenia Rogowiecki. Przypomina także o tzw. przymusie ekonomicznym - z czegoś musimy się przecież utrzymywać. Przyznaje też, że jako powód do wstydu pracę w korporacjach częściej postrzegają ci, którzy, w nich nigdy nie pracowali.

– Myślę, że to podobny mechanizm myślenia jak w przypadku mercedesa. Jak mnie na niego nie stać, to mówię, że ten samochód jest do niczego – tłumaczy Rogowiecki. I wymienia powody, dla których młodzi ludzie decydują się na pracę w dużych, międzynarodowych koncernach. – Plusy to przede wszystkim przejrzystość procedur, jasna ścieżka awansu, atrakcyjne w porównaniu z innymi miejscami pracy, zarobki – podaje Rogowiecki. Przypomina, że gdy ktoś szuka kreatywnej pracy, zawsze może założyć własną firmę.

Większość jednak poprzestaje na krytykowaniu swoich kolegów jeżdżących firmowymi wozami i spędzającymi godziny w biurowcach ze szkła i stali. – Ci, którzy mówią, że praca w korporacji to powód do wstydu, najczęściej opierają się na doniesieniach o tej ciemnej stronie koncernów – mówi dr Leszek Mellibruda, psycholog biznesu. – Nie ma co ukrywać, że większość korporacji jest zainfekowana złymi praktykami i grozi patologicznymi zachowaniami – dodaje. I wymienia podobny zestaw minusów pracy w "korpo".

– Wstydzimy się rozmycia tożsamości. Poza tym wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że tak naprawdę nie ma tam dużych możliwości rozwoju indywidualnego. Jednak gdy pracownik korporacji czegoś się wstydzi raczej tego nie ujawnia, bo to rozbiłoby jedność wspólnoty – tłumaczy Mellibruda.

– Na głośnym manifestowaniu niezadowolenia nie zależy też kierownictwu, bo niezadowolenie jest motorem zmian, a te nie są mile widziane w takich organizacjach. Jedynym ich źródłem może być "góra". Szczególnie w Polsce, gdzie niestety korporacje nadal działają według starych wzorców i nie pozwalają na rozwój. Oczekują raczej wykonywania zadań – przypomina psycholog biznesu.

I to chyba to ostatnie jest najczęściej uznawane za powód do wstydu. W takim razie za wstyd powinniśmy uznać chodzenie do szkoły, czy poruszanie się samochodem zgodnie z przepisami. Najlepszym sposobem na wytrzymanie z "niezależnymi" znajomymi jest puszczanie ich kąśliwych uwag mimo uszu i realizowanie się poza pracą. Nie każdy ma to szczęście, że praca jest dla niego przyjemnością. Jednak gdyby każdy chciał być niezależny w pracy, mielibyśmy tylko artystów i drobnych przedsiębiorców. Piękne, ale niemożliwe.