Benedykt XVI jedzie w wizytą do Libanu. Czy nie zagrozi mu reżim z ogarniętej wojną Syrii?

Papież spotka się z libańskim prezydentem, premierem i przewodniczącym parlamentu. Ma też zaplanowane spotkania z przedstawicielami Kościoła muzułmańskiego i chrześcijańskich Kościołów w Libanie. Podpisze również dokument podsumowujący obrady Synodu Biskupów dla Bliskiego Wschodu z 2010 w melchicko-katolickiej Katedrze św. Pawła.

Jak tłumaczy nam Bogusław Zagórski, arabista: "Papież będzie zwracał się do wszystkich mieszkańców Bliskiego Wschodu – chrześcijan, muzułmanów i Żydów – o otwarty i uczciwy dialog; apeluje do chrześcijan, aby nie opuszczali Bliskiego Wschodu, kolebki trzech religii abrahamowych."

Liban jest krajem, który ma zaledwie 4 mln mieszkańców, ale ma duże znaczenie symboliczne - jest jedynym państwem arabskim, w którym aż 40 proc. ludności jest wyznania chrześcijańskiego (należą w większości do Kościoła maronickiego).

Papież Jan Paweł II złożył wizytę w Libanie w 1997, ale sytuacja polityczna kraju była zupełnie inna. Liban był wtedy pod syryjską okupacją, a chrześcijanie byli uważani za najbardziej aktywnych powstańców. Ówczesny lider maronitów, patriarcha Nasrallah Sfier porównywał sytuację kraju do sytuacji Polski z czasów komunistycznych, kiedy to katolicy zagrali istotną rolę. Powoływał się nawet na Stefana Wyszyńskiego jako bohatera.

Jan Paweł II zgadzał się z tą analogią, spotkał się z przedstawicielami opozycji i popierał aspiracje do "wolności, suwerenności i niezależności."

Sytuacja jest teraz diametralnie inna. Benedykt XVI nie ma tej samej charyzmy i odwagi, co jego poprzednik. Ponadto, obecny patriarcha maronitów Bechara Boutros Rahi, jest zupełnie inny niż Nasrallah Sfier. Stał się kontrowersyjną postacią w zeszłym roku stwierdzając, że jest przeciwny zmianie reżimu w Syrii. Nie sprzeciwia się też jednoznacznie działaniom Hezbollahu.

Należy się więc spodziewać, że Benedykt XVI użyje języka apolitycznego i neutralnego, podkreślając humanitarną rolę chrześcijan. – Wizyta Papieża, jak się oczekuje, może stanowić próbę wylania choć kropli oliwy na wzburzone morze, próbę przemówienia do stron konfliktów, do ich przywódców religijnych – wyjaśnia Bogusław Zagórski.

Papież musi uważać na to, co powie, ponieważ 6 lat temu uraził już część muzułmanów oznajmiając, że istnieje powiązanie między nauczaniem muzułmańskiego proroka Mahometa i przemocą. Mimo to, niektórzy hierarchowie kościoła muzułmańskiego w Libanie zaapelowali o gorące przywitanie ojca świętego. Zdaniem National Catholic Reporter, inni dążyli do odwołania wizyty "człowieka, który obraził religię większości Libańczyków".

Bogusław Zagórski wyjaśnia: – Przed wizytą papieża doszło do bezpośrednich ostrzeżeń, np. ze strony Baszara al-Asada, syryjskiego dyktatora, że życie papieża mogłoby być zagrożone. Według niektórych, mogło to być nawet odczytane jako groźby – choć nie wydaje się logiczne, aby Baszar, liczący wciąż na szczególne poparcie mniejszości religijnych w swoim kraju, uciekł się do zagrożenia papieskiej misji.

Orientalista jednak tłumaczy, że "z drugiej strony, wielostronne prowokacje, z którymi świat opatrzył się w czasie wojen bałkańskich, świadczą, że nie ma rzeczy niemożliwych. Wydaje się, że rząd libański podejmuje nadzwyczajne środki ostrożności aby jakiemukolwiek niebezpieczeństwu dla bezpieczeństwa papieża zapobiec, bardziej surowe, niż gdziekolwiek indziej."