Używamy go na co dzień, ale nie każdy zna jego pochodzenie. Skąd się wzięło OK?

OK to prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalny skrót na świecie. Używamy go, aby wyrazić aprobatę, zrozumienie, potwierdzenie, uznanie. OK pisane bez emotikonów i z kropką może sugerować obojętność, a nawet zniechęcenie. Wyraża bardzo dużo, prawie tak wiele, ile istnieje teorii na temat pochodzenia tego skrótu. Bo skąd tak naprawdę wzięło OK?

W latach 30. XIX wieku w Ameryce modne było nieprawidłowe skracanie słów. Młodzi intelektualiści z Bostonu wymyślili kilka skrótów, którymi posługiwali się w swoim gronie. Wśród nich były:

I to właśnie ostatnie sformułowanie przetrwało próbę czasu i zostało z nami do dziś, jako jeden z najbardziej popularnych zwrotów.

OK=Old Kinderhook Siłę OK wykorzystał Martin Van Buren, ósmy prezydent Stanów Zjednoczonych, kiedy starała się o ponowne objęcie urzędu. W kampanii używał nazwy miejscowości, w której się urodził– Old Kinderhook, w skrócie OK. Towarzyszył mu dobrze znany obecnie gest kółka zrobione ze złożonych palców - kciuka i wskazującego - oznacza literę „O", czyli pierwszą w skrócie OK. Martin Van Buren kampanii nie wygrał, ale OK na dobre weszło do języka.

Popularny skrót po raz pierwszy pojawił się w druku 23 marca w 1839 roku w gazecie “The Boston Morning Post”.

Od tamtego momentu OK było coraz częściej używane w prasie. Początkowo zawsze z wyjaśnieniem znaczenia w nawiasie.

OK stało się bardzo funkcjonalne, kiedy wynaleziono telegraf. Ograniczona liczba znaków wymagała krótkich i klarownych komunikatów.OK stało się bardzo wygodnym sposobem na potwierdzenie wiadomości. Wkrótce OK zostało przyjęte jako najszybszy sposób na potwierdzenie transmisji między operatorami.

We fragmencie instrukcji obsługi telegrafu z 1865 roku zapisano: "żadna wiadomość nie może zostać uznana za przekazaną, dopóki biuro, które ją otrzyma nie napisze OK.”

OK znane jest także w kosmosie. 20 lipca 1969 roku załoga Apollo 11 potwierdziła lądowanie na Księżycu używając właśnie OK

Powstało bardzo wiele teorii, próbujących wytłumaczyć pochodzenie popularnego skrótu. Według jednej z nich na początku XIX wieku słowo "okeh" oznaczało "tak jest" i było popularne w języku Czoktawów, Indian zamieszkujących Amerykę Północną. I to od nich mieli je zapożyczyć Amerykanie.

Brytyjczycy twierdzą, że OK wywodzi się z londyńskiego dialektu cockney. Teoria ta została przedstawiona na łamach dziennika “The Times” według niej w drugiej połowie XIX wieku powszechne było używanie OK jako skrót od “orl korrec” na londyńskich ulicach.

W 1943 roku “Nottingham Journal” napisał, że OK to szkockiego wersja wyrażenia “och-aye”, oznaczającego po prostu "tak”. Fraza używana była prawdopodobnie od XVI wieku.