Ukazał się właśnie Raport otwarcie zespołu Boniego dotyczący procesów informatyzacji Państwa. Polecam jego zawartość

REKLAMA
Polecam Raport Boniego POLSKA 2.0
Z materiałów sejmowej Komisji Innowacyjności:
Aktualnie administracja publiczna w Polsce realizuje kilkaset projektów informatycznych. Wśród nich, realizowanych przez ministerstwa i samorządy, 29 projektów jest na liście priorytetowej i uzyskało decyzją Ministerstwa Rozwoju Regionalnego finansowanie w ramach 7 osi Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. MAC jest dla tych projektów instytucją pośredniczącą (IP), wskutek czego posiada on kompetencje do ich monitorowania. Pięć z tych projektów realizuje Centrum Projektów Informatycznych (CPI) podległe MAC. Pozostałe znajdują się w gestii trzynastu innych ministerstw i urzędów. Część z tych projektów realizowanych jest zgodnie z harmonogramem i na podstawie dostępnych na tym etapie informacji, nie wydaje się by istniało zagrożenie dla osiągnięcia zakładanych w nich celów. Niemniej jednak w wielu występuje szereg problemów, takich jak opóźnienia, naruszenia ustawy zamówień publicznych, a także sprawy o charakterze korupcyjnym. Te projekty zostały zidentyfikowane, a MAC współpracuje blisko z Centralnym Biurem Antykorupcyjnym oraz Ministerstwem Rozwoju Regionalnego, by zminimalizować straty związane z tymi trudnościami. Ponadto w toku przeglądu wszystkich projektów unaocznił się także głębszy rodzaj problemu, nie mniej istotny niż nieterminowa realizacja harmonogramów i zastrzeżenia do poprawności wydatkowania środków unijnych i budżetowych. W przypadku bardzo wielu przedsięwzięć cele i korzyści – nawet jeśli osiągnięte – nie zostały podporządkowane szerszej strategicznej wizji.
Widoczny jest brak koncentracji na funkcjach i przyjaznych usługach dla obywateli, a dominuje orientacja na zakup sprzętu i technologii. Brakowało do tej pory możliwości wymiany danych zgromadzonych w „silosowych” systemach poszczególnych ministerstw i urzędów, wobec czego rozwijały one osobne niezależne rejestry, a także niezależne systemy autoryzacji, a obywatel czy przedsiębiorca wielokrotnie podawał te same dane potrzebne różnym instytucjom. Celem informatyzacji powinno być ułatwienie, uproszczenie funkcjonowania, bądź obsługa tych dziedzin życia, gdzie konieczna jest bezpośrednia relacja państwo–obywatel, przy zagwarantowaniu
najlepszej relacji nakładów do korzyści. O korzyściach wynikających z informatyzacji można mówić jedynie wówczas, gdy dokonuje się pomiaru jej efektów – mniej dokumentów, krótszy czas obsługi, niższe koszty funkcjonowania państwa i samorządu. Celem MAC jest dążenie do tego, by administracja była sprawna, przez co rozumiemy administrację jako sieć instytucji powiązanych Systemem Informacyjnym Państwa, wspierających obywatela w sposób dla niego „niewidoczny”.
Sprawne państwo oznacza, że instytucje administracji publicznej i sektora usług publicznych oferują niezbędne usługi o jak najlepszej jakości, efektywnie, z wykorzystaniem nowoczesnych technologii informacyjnych i działają w oparciu o ideę otwartego rządu. Kompleksowe podejście do informatyzacji nie oznacza ani intencji, ani konieczności wspomagania wszystkich funkcji, gdyż uzyskanie i utrzymanie takiego stanu byłoby zbyt kosztowne. Korzyści należy przy tym rozpatrywać nie tylko w kategoriach oszczędności finansowych, jakie uzyska państwo, chociaż nie sposób ich pominąć, ale przede wszystkim zaoszczędzonego czasu i wysiłku przedsiębiorców i obywateli. Takie kompleksowe podejście nazwaliśmy na użytek tego raportu Informatyzacją Zintegrowaną. Całościowe podejście do informatyzacji powinno polegać na uczestnictwie wszystkich instytucji publicznych, których to dotyczy, w budowaniu, utrzymaniu i rozwoju Systemu Informacyjnego Państwa ze świadomością własnej roli i poczuciem odpowiedzialności za obsługiwaną funkcjonalność
Dla harmonijnego rozwoju kraju, rozwoju e-usług i innowacyjności przedsiębiorstw potrzebne nam jest nie tylko tempo o wiele szybsze niż obecnie. Trzeba w sposób bardzo praktyczny – „postawić sprawy na nogach”. W praktyce „stawianie spraw na nogach” oznacza pragmatyczne porządkowanie zadań i procesów.
W najbliższych dwóch latach należy wprowadzić wszystkie niezbędne korekty, by uspójnić budowane rozwiązania i systemy. Równocześnie, trzeba przygotować strategiczne ramy oraz zawartość nowego programu operacyjnego, na lata 2014–2020, skupionego na realizacji celów POLSKI CYFROWEJ, zgodnie z założeniami „Długookresowej Strategii Rozwoju Kraju „POLSKA 2030. Trzecia fala nowoczesności” oraz kierunkami ze „Średniookresowej Strategii Rozwoju Kraju do 2020 roku”. Równolegle (do końca 2012 roku) należy przygotować nowy PLAN INFORMATYZACJI
PAŃSTWA, który powinien powstać w zupełnie nowej formule, bardziej nastawionej na generalne cele i rozwój usług, niż poszczególne zadania informatyzacyjne o charakterze
technicznym.