Z 460 posłów wybranych 4 czerwca 1989 r., do Sejmu I kadencji weszło 112. W każdych kolejnych wyborach liczba posłów kontraktowych malała. Dziś w Sejmie zasiada ośmiu polityków wywodzących się z Sejmu kontraktowego, dołączy do nich jeszcze jeden.

REKLAMA
Solidarnościowi posłowie Sejmu kontraktowego, w przeciwieństwie do koalicyjnych PZPR i ZSL nie stworzyli spójnej reprezentacji politycznej. Należeli różnych partii, od Unii Demokratycznej i Porozumienia Centrum, przez Akcję Wyborczą Solidarność i Unię Wolności, do pojedynczych osób w PO i PiS. Posłowie dwóch największych graczy strony rządowej – PZPR i ZSL stanowili zwartą politycznie grupę. Znacząca większość z nich pozostała wierna stworzonym jeszcze w trakcie Sejmu kontraktowego ugrupowaniom Sojuszu Lewicy Demokratycznej oraz Polskiego Stronnictwa Ludowego.
W wyborach 4 czerwca 161 mandatów, czyli wszystkie możliwe do zdobycia przez opozycję, otrzymał Komitet Obywatelski „Solidarność”. Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej przypadły 173 mandaty, Zjednoczonemu Stronnictwu Ludowemu – 76, Stronnictwu Demokratycznemu - 27. Pozostałe ugrupowania: PAX, Unia Chrześcijańsko-Społeczna oraz Polski Związek Katolicko-Społeczny wprowadziły odpowiednio: 10, 8 i 5 posłów.
O mandat w wyborach do Sejmu I kadencji (l. 1991-1993) ubiegało się 161 posłów kontraktowych. Wybranych zostało 111 (24 proc. składu izby). Wśród nich ponad połowa to byli posłowie opozycyjni – 60 osób. Z list Porozumienia Centrum znalazło się w Sejmie I kadencji 11 solidarnościowych posłów kontraktowych, z list Unii Demokratycznej – 25. Pozostali posłowie wywodzący się z opozycji weszli w skład mniejszych ugrupowań min. Kongresu Liberalno-Demokratycznego, Porozumienia Ludowego oraz Zjednoczenia Chrześcijańsko–Narodowego. Skład klubów był zmienny, pod koniec I kadencji do KLD należało 6 posłów, w tym Jan Krzysztof Bielecki i Jan Rzymełka, a do klubu Konwencji Polskiej – Paweł Łączkowski (wicepremier w rządzie Hanny Suchockiej) i Janusz Steinhoff (wicepremier w rządzie Jerzego Buzka).
Najwięcej straciła PZPR. Ze 173 posłów Sejmu kontraktowego, w kolejnych wyborach wybranych zostało zaledwie 24, w tym, 18 związało się z SLD, a dwóch z PSL: Ryszard Smolarek i Władysław Serafin. Smolarek pełnił funkcję posła z ramienia PSL nieprzerwanie do trzeciej kadencji, a Serafin – drugiej. Z 76 posłów, zaczynających urzędowanie w Sejmie kontraktowym z ramienia ZSL, na kolejną kadencję wybranych zostało 25. Teresa Liszcz, w 1989 r. startująca z list ZSL, współtworzyła Porozumienie Centrum i z jego list weszła do Sejmu I kadencji. Dzisiaj jest sędzią Trybunału Konstytucyjnego. Ze Stronnictwa Demokratycznego i Unii Chrześcijańsko-Społecznej do Sejmu w 1991 r. weszło trzech posłów. Spośród nich politykiem do tej pory jest Eugeniusz Czykwin, działacz mniejszości białoruskiej, obecnie poseł w ramienia SLD.
Wybory do Sejmu I kadencji zakończyły się sukcesem kontraktowych posłów Solidarności, ale już w następnej kadencji doszło do znaczącego zmniejszenia ich reprezentacji. Do Sejmu drugiej kadencji (l. 1993-1997) zostało wybranych 24 posłów wywodzących się z kontraktowej opozycji. Z kolei posłowie PZPR weszli do Sejmu w niezmienionej liczbie 24 deputowanych, w tym 17 z list SLD. Do Sejmu dostał się też m.in. były członek PZPR Marcin Święcicki, ale już jako poseł związany z Unią Demokratyczną. Dawne ZSL również odniosło sukces wyborczy – na posłów II kadencji wybrano 21 reprezentantów, wywodzących się z tego ugrupowania.
W III kadencji Sejmu (l. 1997-2001) liczba posłów kontraktowych wszystkich ugrupowań wchodzących w skład izby stanowiła już tylko ponad 10 proc. Po 2001 r. liczba ta znacząco spadła. Najdłużej swoją reprezentację zachowała PZPR. Jeszcze do Sejmu IV kadencji weszło 19 byłych posłów PZPR, ale już do Sejmu V kadencji, w 2005 r., zostało wybranych zaledwie dwóch posłów wywodzących się z tej partii – Anna Bańkowska i Jacek Piechota (minister gospodarki i pracy w rządzie Marka Belki). Z posłów solidarnościowych Sejmu kontraktowego w IV kadencji wybranych zostało pięciu, a w V – czterech, z ZSL, w kadencjach IV i V – po ośmiu.

Spośród reprezentacji Sejmu kontraktowego w obecnej kadencji zasiada 9 posłów, w tym dwóch z kontraktowej opozycji Stefan Niesiołowski oraz Jan Rzymełka, obaj obecnie w szeregach Platformy Obywatelskiej. Do PO należy także były poseł PZPR Marcin Święcicki. W Sejmie zasiadają także: wywodząca się z PZPR posłanka SLD Anna Bańkowska, trzech posłów PSL (dawne ZSL) – Waldemar Pawlak, Franciszek Stefaniuk i Józef Zych, Eugeniusz Czykwin (Unia Chrześcijańsko-Społeczna, obecnie SLD) oraz Tadeusz Dziuba (Stronnictwo Demokratyczne, obecnie PiS).