Uczciwi Konsumenci z Gdańska okradli bankomat...bo mogli. Pieniędzy nie oddadzą bo nie muszą

a także:

Mamy do czynienia z sytuacją, w której nieokreślona, ale duża, grupa konsumentów bez najmniejszych wyrzutów sumienia okradła bank w białych rękawiczkach. Co prawda bankomat zarejestrował kiedy i kto z niego korzystał, a także jakie kwoty chciał pobrać i jest również kamera dzięki której jest nagranie, że to faktycznie dany konsument wypłacał pieniądze. Problem polega jednak na tym, że jak wyjaśnia adwokat Roman Nowosielski gazecie.pl Bank musi zdać się tutaj na uczciwość konsumentów.

Wiadomo, że nie wszyscy kradli, część dostała więcej pieniędzy przez pomyłkę. Byli tacy co już się zgłosili do PKO BP i zwrócili nadwyżkę, będą też tacy, którzy zrobią to w ciągu najbliższych dni. Pozostanie wtedy ta ostatnia część, ktora ukradła i nie zamierza dobrowolno nic oddać, chociażby z tego powodu, że mieli pretensje do banku, że im naliczają zbyt duże opłaty lub kary za spóźnianie się z płaceniem rat kredytów i kart kredytowych.

"Sprawiedliwość musi być", więc sobie teraz odbili te "niesprawiedliwe" kary i wyrównali rachunki. Bank będzie musiał udowodnić, że dany konsument świadomo pobrał pieniądze podwójnie, ale jeśli sprytny oszust odmówi udzielenia odpowiedzi to szansę na odzyskanie pieniędzy spadają praktycznie do zera.

Można mieć krytyczną opinię wobec pracowników instytucji finansowych, którzy robiąc konsumentom pranie mózgu namawiają do zaciągnięcia pożyczek bez dokładnego przeczytania warunków umowy i regulaminów. Trzeba jednak pamiętać, że w Polsce nie ma obowiązku zaciągania pożyczek, a jeśli już ktoś się zdecyduje to podejmuje tę decyzję będąc zdrowym na umyśle i akceptuje własnoręcznym podpisem wszystkie warunki. Jeśli komuś się nie chce przeczytać, albo zamiast się upewnić co podpisuje wierzy obcemu sprzedawcy (którego przełożony sam srogo rozlicza z realizacji planu sprzedażowego) to ma później kłopoty z własnej głupoty i na własne życzenie.

Jeśli więc ktoś najpierw zgadza się na warunki, a potem ma pretensje, że "nie wiedział bo nie przeczytał" i na tej podstawie twierdzi, że dana instytucja finansowa jest "złodziejska" to trudno z taką argumentacją prowadzić jakąkolwiek polemikę. Jak już jednak pisałem - każdy powód by nie płacić jest dobry, a nie ma nic lepszego niż ten "zły bank" co ciemięzy przeciętnego, boguducha "winnego" Kowalskiego.

Właściwie argument o "złodziejskich opłatach" można zastosować zawsze, do każdej wierzytelnośći i w każdej sytuacji. Czy jest różnica między należnością jaką należy oddać w wyniku błędnego wydania pieniędzy przez wyżej opisany bankomat, a tym, że nie spłaca się długu wierzycielowi mimo, że Sąd wydał Nakaz Zapłaty na dłużnika? Żadna. Każdy powód by nie płacić uczciwie jest dobry.

Docieramy zatem do poruszonej przeze mnie w poprzednich wpisach kwestii uczciwości, która w binarny sposób przekłada się na wartości jakie każdy człowiek wynosi z domu, w którym się wychował. Jeśli jesteśmy uczciwi to tak jak część opisanych wyżej Konsumentów oddamy pieniędze. Jeśli nie jesteśmy uczciwi to już sami w głowie sobie znajdziemy usprawiedliwienie naszego złodziejstwa. Nawet nie chodzi o to, że Ci Konsumenci ukradli te pieniądze po to, aby spłacić swoje długi. Bezpiecznym założeniem jest, że nawet jeśli część z nich nie oddaje wierzycielom swoich długów to ten łatwy szmal z całą pewności nie będzie przeznaczony na ich spłatę. Zadłużeni znajdą wiele przyjemniejszych pomysłów jak te pieniądze wydać aby było im milej i przyjemniej. I jestem przekonany, że nie będą mieć z tym żadnego problemu.

Dlaczego? Chociażby dlatego, że "bank jest bogaty i nie zbiednieje od tych kilku stówek". Być może. Możliwe też, że te pieniędze były ubezpieczone i Bank je odzyska od ubezpieczyciela. A może po prostu w wyniku wewnętrznego śledztwa ustali winnego lub winnych i ich obciąży koniecznością wyrównaniu różnicy z całej tej nocy. Tylko co to przeciętnego złodzieja obchodzi? W kieszeni ma kilkaset złotych, albo kilka tysięcy. To nie on będzie musiał je oddać, niech się martwi frajer odpowiedzialny za popełnienie błędu.

Właśnie z takim podejściem do życia w społeczeństwie się kategorycznie nie zgadzam. Nie trzeba być dłużnikiem, żeby w momencie gdy nadarzy się okazja do kradzieży wycenić swoją uczciwość na te kilka stów czy tysięcy. Jak człowiek nie jest uczciwy to ulegnie pokusie. A później po przekroczeniu tej subtelnej granicy będzie już łatwiej z naciąganiem, oszukiwaniem i kłamaniem. Także bieżących lub przyszłych wierzycieli.

Wyniki pokazują dobitnie, że tylko 26% ankietowanych zdecydowanie odpowiedziało się za jedyną odpowiedzią świadczącą o uczciwości ankietowanego. A i tak jestem przekonany, że gdyby faktycznie te 26% ankietowanych dostała taki bonus z bankomatu to nie wszyscy oni by postąpili tak szlachetnie jak to deklarują. Ostatecznie więc można założyć, że ilość uczciwych konsumentów spadnie poniżej 26% ankietowych, a przy próbce 32004 głosów jest to już wynik oddający pewne realia i mentalność "uczciwych konsumentów".

Mamy więc ok 75% społeczeństwa, które, gdy nadarzy się okazja to bez wahania skorzysta z okazji by pójść na skróty lub po prostu oszukać. Ta mroczna natura człowieka prędzej czy później złamie większość z nich, a to czy ktoś ulegnie pokusie nieuczciwości zaobserwować już można po jego dyscyplinie fiskalnej i zaangażowaniu w regulowanie swoich bieżących i zaległych zobowiązań. Jeśli ktoś wychodzi z założenia, że nie płacenie w terminie rat, nieoddawanie pożyczonych pieniędzy, czy niewypełnienie Sądowego Nakazu Zapłaty jest akceptowalne w środowisku jego najbliższej rodziny i znajomych to nie dość, że płacić nie będzie, a jeszcze wykorzysta każdą nadarzającą się okazję by doprowadzić do przedawnienie długu lub do bezskutecznej egzekucji komorniczej. I będzie po takim przedawnieniu najgłośniej wyzywał wierzyciela od złodziei, którzy wymagają aby spłacić przedawniony dług. Komiczne.

Trudno też nie zgodzić się z opinią, że przeciętny Kowalski usprawiedliwiając swoją własną nieuczciwość pomstuje na złodziei u władzy, ale gdy trafi się mu okazja to okaże się, że cała ta jego moralność nic nie jest warta i "wyrówna rachunki", nawet jeśli będzie musiał stać się typem człowieka, którym gardził i go wyzywał od najgorszych.

Jest to bardzo popularne przekonanie. Nie jest istotne, że ukradziono pieniądze, tylko dlaczego zły i bogaty Bank zamierza wymagać od ludzi oddania tych pieniędzy zamiast przyznać się do błędy i z własnego złodziejskiego zysku wyrównać te straty? Czy to jest uczciwe? Byłoby, ale tylko wtedy jeśli Bank faktycznie zaprzestaje wzywania do zwrotu, a ci wszyscy oburzeni "niesprawiedliwością" dobrowolnie oddadzą te pieniądze. Wierzycie, że takie coś jest możliwe? Naiwne myślenie. Polak, gdy dowie się, że nie musi oddawać pieniędzy to ich dobrowolnie nie odda, a przynajmniej te 75% Polaków.

W końcu jak dług przedawniony lub postępowanie komornicze jest umorzone to "normalnym zachowaniem", zgodnym z oczekiwaniami społecznymi, jest przestać płacić. Niech się wierzyciel martwi, który okazał się leszczem bo nie potrafił doprowadzić by dłużnik oddał pieniądze, bądź się wystraszył gdy ten nakłamał Policji, że jest nękany (oczywiście fakt ważnego Sądowego nakazu zapłaty na dłużnika nie ma w jego opinii żadnego uzasadnienia i nie warunkuje podejmowanych czynności) i zastraszany (tak bardzo się boi, że mimo wszystko nie płaci), a przy okazji jeszcze napisał pismo do UOKiK o GIODO bo przecież nie ma nic lepszego niż zainteresowanie tych instytucji bo a nóż widelec „uczciwie wymuszę” sobie wtedy na wierzycielach jeszcze kilka tygodni niepłacenia.

Dłużnicze sztuczki by oszukać wierzyciela i zrobić w balona zarówno Sąd wydający Nakaz Zapłaty, jak i samego Komornika to temat na zupełnie inny wpis. Doktor House przez 8 lat uczył nas wszystkich, że „wszyscy kłamią”, a widząc opisane wydarzenie w Gdańsku, oraz te smutne wyniki ankiety trudno mi dać się przekonać o „uczciwych konsumentach, którzy wpadają w długi z przyczyn obiektywnych”. Każda wymówka by usprawiedliwić swoją nieuczciwość czy kradzież jest przecież dobra, jeśli sami uwierzymy we własne kłamstwa.