Konferencja "Dzikich dzików". Chłopcy opowiedzieli o swojej gehennie w tajlandzkiej jaskini

Jeden z chłopców przyznał dziennikarzom, że początkowo wraz z resztą kolegów nie wierzył własnemu słuchowi, gdy usłyszał jakieś głosy. – Nie odzywaliśmy się, żeby lepiej słyszeć. Później okazało się, że to nie było złudzenie. Usłyszałem ich i przywitałem się, jednak nadal ich nie widziałem – powiedział o spotkaniu z ratownikami.

– Naprawdę myślałem, że to cud, nie miałem pojęcia co mogłem im powiedzieć. To oni zapytali mnie "jak się masz?" – dodał. Chłopcy w trakcie dwu tygodniowej gehenny starali się wzajemnie sobie pomagać. Jednak największym problemem był dla nich brak jedzenia.

– Mieliśmy wodę pitną, która spływała po kamieniach, natomiast nie mieliśmy jedzenia – powiedział inny z piłkarzy. – Starałem się nie myśleć o jedzeniu, bo wtedy robiłem się coraz bardziej głodny – dodał kolejny z nich. Chłopcy wyznali, że próbowali napełnić brzuchy wodą i że odczuwali duże zmęczenie. 

Trener wspominał również, że poszukiwali innego wyjścia, ale szybko stało się to niemożliwe. – Któregoś dnia poziom wody zaczął wzrastać. Powiedziałem im, że nie mamy możliwości się przemieszczać, więc musimy czekać – mówił.

– Są silni zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Wszyscy okazują determinację, by stawiać czoła życiu w przyszłości – powiedział dziennikarzom rzecznik szpitala w Chiang Rai. Chłopcy w jaskini stracili po ok. 4 kg wagi, ale od czasu uratowania przybrali ok. 3 kg.

"Dzikie dziki" przyznali, że to doświadczenie zmocniło ich pod każdym względem. – Zawsze musimy spodziewać się niespodziewanego. Nie wiemy co nas czeka w przyszłości – stwierdził jeden z ocalonych sportowców.