Premierze Morawiecki, czekamy, aż w końcu przeprosi pan Polaków. Te słowa nigdy nie powinny paść

Były główny doradca premiera przeprasza wszystkie rodziny ofiar, bo śmierci ich bliskich można było uniknąć. Przyznaje, że zawinił rząd swoimi licznymi zaniedbaniami. Nie, nie w Polsce. Choć nie ma wątpliwości, że to pan, panie premierze Mateuszu Morawiecki, powinien przeprosić. I to już dawno temu.

– Prawda jest taka, że ministrowie, urzędnicy i doradcy – tacy jak ja – dramatycznie nie dochowali standardów, których opinia publiczna ma prawo wymagać od swojego rządu w czasie kryzysu takiego jak ten. Kiedy kraj potrzebował nas najbardziej, zawiedliśmy. I chciałbym powiedzieć wszystkim tym rodzinom, które straciły bliskich, choć można było tego uniknąć, że przepraszam za błędy, które popełniliśmy, i za moje własne błędy – powiedział Dominic Cummings, do niedawna główny doradca Borisa Johnsona, który zeznał w parlamencie, że rząd Wielkiej Brytanii był całkowicie nieprzygotowany do pandemii, a sam premier do lutego uważał COVID-19 za niepotrzebne straszenie.

Brzmi znajomo? I to bardzo.

Na początku lipca 2020 roku powiedział pan, panie premierze Mateuszu Morawiecki, że "koronawirus jest w odwrocie i nie trzeba się go bać". Mówił pan to w dniu, kiedy w Polsce odnotowano 371 przypadków i zmarło 15 osób. W sytuacji okołowyborczej, by jak najwięcej osób zachęcić do pójścia na głosowanie. Szczególnie tych starszych i tych, którzy w I turze zostali w domach. "Apeluję zwłaszcza do osób, które nie poszły, bo się czegoś obawiały. Nie ma się już czego bać, latem wirusy grypy i ten koronawirus też są słabsze, dużo słabsze" – apelował pan.

Czytaj także:

Jak wiemy, koronawirus wcale nie odpuścił. Już na jesieni walczyliśmy z drugą falą, a 2 listopada, czyli cztery miesiące po pana słowach, mieliśmy już 15578 przypadków i 92 zgony. A to był dopiero początek.

8 marca 2021 roku znów rozbudził pan nadzieje Polaków. Tym samym obniżając ich czujność, tak potrzebną przecież przy walce z wrogiem. Podczas wizyty w Tarnowskich Górach powiedział pan: – Wychodzimy z pandemii powoli, poobijani, ale niepokonani. Tego dnia odnotowano 6169 przypadków koronawirusa i już wtedy byliśmy na trzeciej fali wznoszącej.

Już tydzień później było 10895 przypadków, a dwa tygodnie później 14579. O końcu pandemii nikt wtedy nie myślał, po raz kolejny trzymano mocno gardę, bo koronawirus ciskał ciosy z lewa i prawa. Nie wszystkim udało się przed nimi obronić, bo 14 kwietnia, czyli nieco ponad miesiąc od pana słów o wychodzeniu z pandemii, zmarły aż 804 osoby.

Czytaj więcej: Dotarliśmy do danych z całego kraju. Wiemy, gdzie Polacy najbardziej unikają szczepienia

Kiedy kraj zmaga się z największą trudnością od lat, kiedy obywatele tracą zdrowie i życie, ale i miejsca pracy czy oszczędności, kuszące jest zostać tym, który – jak Joanna Szczepkowska w 1989 roku o końcu komunizmu – obwieści dobrą nowinę o końcu pandemii. Kiedy jednak nad wszystkimi wisi groźba choroby, lepiej skupić się na walce z przeciwnikiem, niż nad ogłaszaniem zwycięstwa po pierwszej rundzie. Jeszcze pan zdąży to zrobić.

Wiele razy – delikatnie mówiąc – oszczędnie gospodarował pan prawdą. Ani razu jednoznacznie nie przyznał pan, że przesadził w swoich prognozach, że to był błąd i że rząd swoimi, wielokrotnie niezrozumiałymi, decyzjami podburzał zaufanie ludzi do polityków i do strategii walki z koronawirusem.

– Jest bardzo prawdopodobne, że mamy bardzo duże szanse wrócić do prawie normalności – powiedział dziś prof. Andrzej Horban. Ten tryb wysoce przypuszczający jest najbardziej słuszny, jeśli mowa o koronawirusie. A parafrazując jego słowa powiem: jest bardzo prawdopodobne, że mamy bardzo małe szanse, że pan, panie premierze, nas za swoje słowa przeprosi. A nie ma wątpliwości, że powinien pan to zrobić. I to już dawno temu. I to nie raz.