Starsi kibice pamiętają, jak w końcówce spotkania biegł z piłką do narożnika, by zyskać na czasie. To było jego firmowe zagranie. Jego autor, Włodzimierz Smolarek, właśnie od nas odszedł. Miał 54 lata.
Dynamiczny skrzydłowy, człowiek, który w swoich czasach do perfekcji opanował sztukę dryblingu. Mijał rywali, nie bał się ich.
Pochodził z Aleksandrowa Łódzkiego. Grał w Widzewie Łódź i Legii Warszawa. Z pierwszą z tych drużyn dwukrotnie sięgnął po mistrzostwo kraju. Wygrał też krajowy puchar. Zobacz fragment meczu Polska-NRD z 1981 roku Pozwolono mu odejść za granicę. Najpierw był Eintracht Frankfurt, a potem Holandia. Najpierw Feyenord Rotterdam, potem FC Utrecht. W każdej z tych drużyn prezentował się co najmniej solidnie.
Na mistrzostwach świata zagrał dwukrotnie. W 1982 roku w Hiszpanii Polacy z nim w składzie zajęli 3. miejsce. W 1986 roku w Meksyku zdobył zwycięską bramkę w meczu z Portugalią. Po dwudziestu latach, na Stadionie Śląskim w Chorzowie dwa gole wbił Portugalczykom jego syn, Ebi, tworząc tym samym piękną futbolową historię.
Od pewnego czasu Smolarek senior przebywał w Holandii, gdzie szkolił drużyny juniorskie.
Ponad miesiąc temu do niego zadzwoniliśmy, pytaliśmy o syna. Stwierdził, że ewentualna gra w Legii Warszawa byłaby dla Ebiego zaszczytem. Mówił, że jego syn, po fatalnych doświadczeniach, na pewno nie pójdzie do Polonii Warszawa.
Teraz, nad czym ubolewamy wszyscy, nie powie już nic.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!