3 polskie seriale kryminalne, które mogę oglądać na okrągło. Trójka to geniusz

Polski kryminał ma dziś wiele twarzy. Obok klasycznych policyjnych śledztw pojawiają się seriale zanurzone w historii, społecznym kontekście albo inspirowane nordic noir. Twórcy coraz odważniej sięgają po trudne tematy, dbają o klimat i realizację, a zbrodnia przestaje być celem samym w sobie – staje się punktem wyjścia do opowieści o państwie, ludziach i systemie. To naprawdę dobry czas dla fanów gatunku z Polski.

Trzy poniższe tytuły są dla mnie najlepszym dowodem, że polskie seriale kryminalne mają się naprawdę dobrze. Wszystkie obejrzycie w streamingu.

To jedna z najmocniejszych pozycji w historii polskich seriali kryminalnych – i zdecydowanie coś więcej niż tylko zagadka do rozwiązania. "Rojst" Jana Holoubka ("Wielka woda", "Heweliusz") zabiera widzów do Polski na styku epok: końcówki PRL-u, lat 90. i początku XXI wieku, pokazując świat, w którym zbrodnia splata się z polityką, historią, układami i moralnym rozkładem państwowych instytucji.

Jednym z największych atutów serialu jest mroczna i gęsta atmosfera, ale filmowa jakość realizacji, znakomita scenografia i wyraźne inspiracje noir również sprawiają, że "Rojst" ogląda się jak dobrze napisany, wielogodzinny film. Do tego dochodzi kapitalna obsada – Dawid Ogrodnik, Andrzej Seweryn, Magdalena Różdżka, Janusz Gajos, Łukasz Simlat, Piotr Fronczewski i cała plejada znanych nazwisk.

To serial, który nie tylko wciąga, ale też opowiada bardzo gorzką historię o Polsce. Bez dwóch zdań czołówka polskiego kryminału, a drugi i trzeci sezon są jeszcze lepsze od pierwszego.

"Odwilż" w reżyserii Xawerego Żuławskiego ("Kulej. Dwie strony medalu") to przykład nowoczesnego, stylowego kryminału, który wcale nie ukrywa, że czerpie inspiracje ze skandynawskich hitów. Robi to jednak z wyczuciem i wciąż zachowuje własny charakter.

W pierwszym sezonie detektyw Zawieja (Katarzyna Wajda) prowadzi śledztwo w sprawie zaginionej dziewczynki, w drugim bada zabójstwo młodego chłopaka, a w trzecim usiłuje rozpracować dilerów stojących za epidemią fentanylu w szczecińskich liceach. Każda z tych spraw okazuje się jednak znacznie bardziej skomplikowana i sięga głębiej – w serialu przewija się handel ludźmi, gangsterzy i przemyt narkotyków.

"Odwilż" jest naprawdę świetnie zrealizowana, a zdjęcia, muzyka i tempo narracji są na światowym poziomie. Jest surowo i momentami boleśnie realistycznie, a wątek obyczajowy – skupiony na prywatnym życiu Zawiei – został napisany wiarygodnie, emocjonalnie i bez tandety.

I chociaż drugi sezon jest słabszy od pierwszego, to już trzeci jest najlepszy z całej serii. Dodam tylko, że hit HBO Max zainteresował też widzów spoza Polski – wcale się nie dziwię.

"Wataha" to nie tylko jeden z najlepszych polskich seriali kryminalnych, ale też jeden z najbardziej "międzynarodowych" – zarówno pod względem tematyki, jak i realizacji. Nie jest to zresztą klasyczny kryminał, lecz wciągająca mieszanka thrillera, sensacji i politycznego dramatu.

Akcja rozgrywa się w Bieszczadach, na pograniczu Polski i Ukrainy, gdzie straż graniczna mierzy się z przemytem, korupcją i zagrożeniami o znacznie większej skali niż lokalna zbrodnia. Dzika, surowa przyroda kontrastuje tu z brutalnością świata przedstawionego, intryga jest zawiła, napięcie trzyma od początku do końca, a Leszek Lichota daje aktorski popis.

To produkcja ostra, dynamiczna, znakomicie zrealizowana, ze świetnym scenariuszem – bez kompleksów mogłaby rywalizować z zagranicznymi hitami. Wszystkie trzy sezony są świetne, a ci, którzy "Watahy" nie widzieli, powinni szybko ją nadrobić. Warto.