
Na gdyńskiej plaży policjanci ku uciesze gapiów przez ponad 10 minut starali się obezwładnić podejrzanie zachowującego się mężczyznę. Ich interwencji towarzyszyły śmiechy, żarty i przekleństwa zgromadzonych nastolatków. "Patologia gimbazjalna", "Gratuluję funkcjonariuszom, bo ja tę hołotę od razu bym zastrzelił" – komentowali zachowanie młodzieży internauci.
Policyjny patrol na gdyńskiej plaży zatrzymuje dziwnie zachowującego się młodego chłopaka. Stróże prawa zostali zaalarmowani przez plażowiczów, którzy podejrzewali, że człowiek ten jest pod wpływem narkotyków i może być niebezpieczny dla innych osób. Niestety mężczyzna stawia opór, a policjanci mimo upływających minut nie są w stanie go obezwładnić.
Ktoś nagrywa całe zajście i umieszcza film w internecie, więc przez kilka dni tysiące internautów może oglądać, jak wraz z upływającymi minutami dookoła interweniujących policjantów gromadzi się grupa gapiów, zwłaszcza młodych. Zebrani śmieją się, wygłupiają, robią sobie zdjęcia na tle policjantów. Niektórzy grożą im palcem, wyzywają. "Krawężniki jeb...ne" – słychać w pewnym momencie. Ktoś za plecami policjantów rozpala też fajkę wodną.
– To nietypowa sytuacja i nietypowe miejsce interwencji – mówi o sprawie Michał Rusak, rzecznik prasowy Komendy Miejskiej Policji w Gdyni. Podkreśla, że lekceważące zachowanie gapiów to dowód braku kultury i świadomości, że zatrzymany miał najprawdopodobniej zaburzenia psychiczne.
Wedle rzecznika gdyńskiej policji do zbiegowiska doszło, ponieważ plażowicze potraktowali zajście jako swoistą atrakcję, tym bardziej, że wszystko trwało dość długo. – Wiele negatywnych komentarzy dotyczyło faktu, że policjanci tak długo nie byli w stanie obezwładnić tego człowieka. Tymczasem widząc jego stan, nie chcieli po prostu sięgać po radykalne środki – zapewnia Rusak.
"Zrobić porządek z gimbazą" Choć rzecznik o całej sprawie wypowiada się chłodno i z dystansem, zachowanie nastolatków obrażających stróżów prawa wzbudziło wiele emocji wśród internautów. Sądząc z ich wpisów na portalu Trojmiasto.pl – głównie przedstawicieli starszych pokoleń.
Czy rzeczywiście polska policja ma problem z młodymi ludźmi, którzy nie tylko jej nie ufają, ale i okazują funkcjonariuszom jawną pogardę? Michał Rusak twierdzi, że postawy uwiecznionych na filmie nastolatków nie należy uogólniać, ale z drugiej strony jest wiele dowodów pokazujących, że może być inaczej.
Przemysław Kacak
"Policja 997"
W tym samym czasopiśmie Aleksandra Wicik w tekście “Czy pies (się) obraża?” przywołuje wyniki badań prof. Jadwigi Stawnickiej z Uniwersytetu Śląskiego i naczelnika Wydziału Prewencji KWP w Katowicach nadkom. Dawida Kaszuby. Stworzyli oni cały katalog słownej agresji, z jaką spotykają się policjanci: używa się wobec nich przekleństw, gróźb, inwektyw, kpi się, lży, zniesławia, znieważa.
Agresję fizyczną i słowną wobec policjantów potwierdzają też policyjne statystyki: liczba takich przypadków rośnie w ostatnich latach. Za jaką część z nich odpowiadają młodzi ludzie?
Prof. Paweł Moczydłowski, socjolog i kryminolog, w wywiadzie dla “Przeglądu” w 2010 roku nie miał żadnych wątpliwości, że za narastającą agresją wobec policji stoją głównie młodzi.
Prof. Paweł Moczydłowski
Policja – chłopiec do bicia? O szerzenie wśród młodych nienawiści do policji często oskarża się subkultury, sugerując, że jest ona szczególnie obecna wśród stadionowych chuliganów czy w tekstach hip-hopowych kawałków.
– W przypadku polskiego hip-hopu to jest trochę bezmyślna kalka, która swoje źródło miała w "Fuck Tha Police" legendarnego składu N.W.A. z 1988. Tak, jak jednak miało to jako-taki sens w przypadku hip-hopu robionego przez Afroamerykanów, gdzie przemoc na tle rasowym skierowana przeciwko Afroamerykańskiej mniejszości ze strony białych policjantów ma niestety dość długą tradycję, tak w przypadku polskim to trochę próby znalezienia sobie obiektu nienawiści, jakiegoś chłopca do bicia, w stronę którego możnaby skierować strumień młodzieńczego buntu – ocenia dziennikarz muzyczny i bloger naTemat Dynamitri Joachim Nawrot.
Jego diagnoza jest spójna z opinią prof. Moczydłowskiego, który zaznaczał, że “policja jest na pierwszej linii frontu instytucji odpowiedzialnych za wdrażanie norm moralnych i społecznych”, więc z definicji to na niej młodzi ludzi wyładowują całą swoją złość wobec państwa i społeczeństwa, w którym żyją.
Z tej choroby się wyrasta O tym, że niechęć młodych wobec policji jest w pewnym sensie nieunikniona i wykracza poza przypadek Polski, przekonany jest też Mariusz Sokołowski, rzecznik KGP. – Nie każdy będzie kochał policję – mówi. – Dla tych, którzy korzystając z przywilejów życia w liberalnej demokracji ignorują prawa innych obywateli, policja jest instytucją ograniczającą osobistą swobodę – tłumaczy.
Sokołowski zauważa jednak, że niechęć wobec munduru mija z wiekiem, gdy dawni buntownicy zaczynają pracować, zakładać rodziny. I choć przekonuje, że policja robi wiele, by przekonać do siebie młodych, nie ma złudzeń: – Skoro z błędami młodości nie są sobie w stanie dać rady rodzice, to czy może się to udać policjantom? – pyta retorycznie. – Niestety, mamy ograniczoną siłę oddziaływania na młodych. Niektórzy muszą po prostu uczyć się na błędach – podsumowuje.
