Prostytutki tłumaczą, jak radzą sobie bez socjala i płacenia podatków. "Miękka poduszka" na przyszłość

Tirówki i kobiety z handlu ludźmi, a prostytutki lepiej sytuowane W świecie prostytucji istnieje przede wszystkim bardzo wyraźny podział na dwie grupy wspomniane wyżej. Tematem niniejszego artykułu jest przede wszystkim druga grupa. O pierwszej dużo już zostało powiedziane – jak powiedział mi jeden z pracowników stowarzyszenia TADA (zajmujące się szerzej rozumianą promocją zdrowia i prewencji zagrożeń społecznych) kobiety, które różne organizacje przestępcze wciągnęły w bagno omawianego zawodu, znajdują się w nieporównywalnie gorszej sytuacji.

Nie mają żadnych zabezpieczeń społecznych, jedyną pomoc świadczą im organizacje pożytku publicznego (La Strada, Amnesty International, Caritas i wiele stowarzyszeń katolickich). To dzięki nim są w stanie uzyskać dostęp do lekarza lub wyrwać się ze szponów gangsterów. W 2010 r. imigrantki stanowiły 40 proc. prostytuujących się kobiet, 54 proc. miało swego "opiekuna", czyli sutenera. 20 proc. stanowiły tzw. tirówki. Ich liczba prawdopodobnie z roku na rok spada.

Czy dziewczyna z anonsu się bada? Przechodząc do drugiej grupy, dziewczyn, które same zdecydowały się na prostytucję i uprawiają ją najczęściej w wynajętych przez siebie mieszkaniach, wiemy o nich jeszcze mniej – nie podlegają one żadnej kontroli. W dużej mierze można oprzeć się jedynie na jednostkowych opiniach samych pań. Służą do tego przede wszystkim fora internetowe typu garsoniera.com.pl i jej podobne miejsca. Prostytutki najczęściej w swoim własnym, a także ich klientów gronie próbują uzyskać różne informacje, a także dla porównania wypytują się koleżanek o wizyty u lekarza i podobne sprawy:

Niekiedy panie naskakują na siebie, gdy któraś wykaże się niewiedzą.

Często jednak proponują sobie nawzajem konkretnych lekarzy, którzy nie patrzyliby na nie spode łba, a jeszcze częściej wskazują placówki, które są w stanie wykonać kompleksowo wszystkie potrzebne testy:

Niektóre osoby wskazują na możliwość wykonania pewnych badań samodzielnie i podają linki do odpowiedniego sprzętu medycznego, np. testu na rzeżączkę.

Łatwo zauważyć, że przyznanie się do wykonywanego zawodu przed kimś innym niż klient jest dla prostytutek rzeczą krępującą i wstydliwą. Prawdopodobnie ma to negatywny wpływ na częstotliwość wizyt u lekarza, potwierdzają to wypowiedzi w stylu:

Jedna z rozmówczyń pisze wprost

Kolorowa przyszłość Prostytutki zazwyczaj żyją dniem dzisiejszym, dla każdej następuje jednak moment wyjścia z zawodu. Niektóre robią to wtedy, gdy ich zmusza wiek i wygląd, niektórym udaje się wcześniej (jest do dużo łatwiejsze gdy nie mają nad sobą "opiekuna").

Prawdopodobnie popularnym sposobem na utrzymanie się po zakończeniu pracy w branży jest kupno nieruchomości:

Pani prezes jednoosobowej firmy Niektóre prostytutki by móc funkcjonować w sferze legalnej decydują się na zakładanie własnych firm, pod których przykrywką dalej uprawiają nierząd. Ale dzięki temu odprowadzają podatki i wszelkiego typu składki, co im gwarantuje jako takow miarę normalną egzystencję.

Większość jednak raczej jest nastawiona do tego typu pomysłów negatywnie i woli funkcjonować w szarej strefie.