"Bez tego festiwalu Wrocław byłby inny". Lidia Geringer de Oedenberg o Wratislavia Cantans

Kiedy festiwal powstawał, wydawało się, że jest to jedyny naprawdę widoczny wyróżnik Wrocławia na tle innych miast. Bo to właśnie do Wrocławia ściągały tłumy melomanów, ustawiających się w wielotysięczne kolejki przed kościołami. Wtedy to była nowość, by prezentować taką muzykę w historycznych wnętrzach. Muzykę, która została specjalnie do tych wnętrz napisana, jak na przykład oratoria.

Od kiedy w latach założono festiwal Wratislavia Cantans, wszyscy nim żyją i z pewnością Wrocław byłby inny, gdyby nie miał tej bardzo ważnej tradycji. Wokół której zbudowano również inne bardzo znaczące wydarzenia i działalność kulturalną innych instytucji.

Zupełnie tak nie sądzę. Odkrywa się na nowo muzykę i nowe wykonania. Ta muzyka zaczyna być wykonywana na kopiach starych instrumentów, więc brzmienia stają się zupełnie inne. A na koncertach jest też dużo młodzieży.

Jednak mamy też inne czasy. Gdy festiwal powstawał, nie było możliwości posłuchania takiej muzyki w internecie, czy na płycie. Nie można było posłuchać koncertu w wybranym czasie, było tylko "tu i teraz". Festiwal był więc atrakcją, która przyciągała. Dzisiaj natomiast też są tłumy, ale możliwości posłuchania muzyki i wybrania innej oferty kulturalnej miasta, Polski i całej Europy są zupełnie inne.

Myślę, że w przypadku Polski to może być strzał w dziesiątkę, by "sprzedawać" naszą ofertę kulturalną. Nasza prezydencja pokazała, że jest ogromne zapotrzebowanie na nieznaną dotąd, a wspaniała ofertę kulturalną. W Parlamencie Europejskim mieliśmy około 50 wystaw związanych z Polską. Z polską nauką, kulturą i sztuką, a także sztuką kulinarną. I wszyscy tutaj zachwycali się tą ofertą.

Co więcej, ludzie mający wyższe wykształcenie i wydawałoby się obycie w świecie, dopiero dzięki tamu odkrywali, że Maria Curie nosiła też nazwisko Skłodowska, a Fryderyk Chopin był Polakiem, a nie Francuzem.

To są niby szczegóły, ale dzięki takiej ofercie mieli okazję dowiedzieć się więcej o Polsce i zachłysnąć się naszą kulturą. Do tego stopnia, że polskie nowości kulturalne pojawiające się w tej części Europy cieszą się bardzo dużym zainteresowaniem. Nie wspominając już o polskich delikatesach, które rosną tu jak grzyby po deszczu, sprzedając doskonałą polską kuchnię.

Sądzę, że dla tych, którzy kochają Bacha - a wśród melomanów ich nie brakuje - wyjątkowo interesujące będą właśnie koncerty bachowskie. Sama żałuję, że nie będę ani na jednym, ponieważ jestem cały czas w Brukseli.

Przed laty również wpadłam na pomysł, by jedną z edycji zorganizować z podtytułem "W imię Bacha". Wtedy zaprezentowaliśmy wszystkie największe utwory oratoryjne i kantatowe tego kompozytora. Cieszyło się to ogromnym powodzeniem. Pomimo tego, iż wydawało się, że festiwal będzie bardzo monotematyczny.

Natomiast w tym roku najlepszą jakość wykonań gwarantują także zaproszenia artyści, tacy jak Andrew Parrott, czy Paul McCreesh.