
"Kraje mające stosunkowo niewielką liczbę śmiertelnych ofiar koronawirusa łączy jedno: ich liderami są kobiety" – zauważył kilka dni temu magazyn "Forbes". Wymienił siedem państw, wśród nich Tajwan, w których przywódczynie dobrze radzą sobie z epidemią. My wybraliśmy trzy. To w tych miejscach na świecie, którymi rządzą kobiety, liczba zgonów nie przekracza 10.
Wybraliśmy Nową Zelandię, Tajwan i Islandię. Wszystkimi rządzą kobiety, wszędzie śmiertelność z powodu koronawirusa jest bardzo niska i wszędzie widać, że walka przynosi efekty.
Jak sobie radzą? Zobaczcie. Każdy z tych krajów wyróżnia się czymś innym.
Premier Nowej Zelandii – jak prawdziwy przywódca
"Ten kraj zahamował rozwój pandemii w... 10 dni? Eksperci twierdzą, że dosłownie "miażdży" statystyki" – pisała kilka dni temu Monika Piorun. Do 16 kwietnia w Nowej Zelandii zanotowano 1491 przypadków koronawirusa i 9 zgonów.
Krajem od 2017 roku rządzi premier Jacinda Ardern, która właśnie ogłosiła, że na pół roku obniża swoje wynagrodzenie o 20 procent – jako wyraz solidarności z tymi, którzy z powodu pandemii koronawirusa utracili pracę i dochody. Zresztą nie tylko ona. Zrobił to cały rząd Nowej Zelandii, a także lider opozycji.
Ludzie nie mogą jej się za to nachwalić. "To mistrzostwo przywództwa", "Wyjątkowe", "Ona pokazuje, że jest z ludźmi, którzy ją wybrali", "Totalne przeciwieństwo Trumpa, potrzebujemy więcej takich przywódców" – płyną komentarze.
Internauci piszą, że Ardern wykazuje spokój, opanowanie, jest zdecydowana. A za granicą: "Gdybym miał zmienić nasz rząd, wybrałbym ją", "Inspirujący przywódca", "Modelowy"...
Kim jest Jacinda Ardern
39-letnia socjaldemokratka, przywódczyni Labourzystów, feministka, jest najmłodszym szefem rządu Nowej Zelandii od ponad 150 lat. Gdy została premierem niektórzy porównywali ją do premiera Kanady.
Czytaj także: Trudeau w spódnicy. Oto feministka przeciwna imigrantom, którą poparł nacjonalista, by została premierem Nowej Zelandii
Jak poradziła sobie z koronawirusem?
W Nowej Zelandii wprowadzono wiele ograniczeń szybciej niż w Europie. I nieco inaczej. Tu wszystko wydaje się takie przejrzyste i poukładane...
21 marca premier ogłosiła wprowadzenie 4-stopniowego systemu alarmowego. Na tamtem moment określiła stan w Nowej Zelandii na 2. Każdy kolejny oznacza wprowadzenie kolejnych ograniczeń. Jest lista. Wszystko z góry wiadomo.
Dziś obowiązuje stopień 4. Wiadomo już, że 20 kwietnia rząd może podjąć decyzję o obniżeniu zagrożenia do stopnia 3.
A jaka już dziś jest informacja na stronie rządowej? Rząd uprzedza, że zanim zmieni "alert level" poinformuje o tym 48 godzin wcześniej. By każdy mógł się przygotować, już dziś przekazuje informacje o ograniczeniach stopnia 3.
A różnic jest sporo. Na przykład przy "czwórce" szkoły są zamknięte. Przy "trójce" część szkół może być otwarta.
Premier wzbudza ogromne zainteresowanie za granicą. Zresztą. Zobaczcie sami, w jaki sposób przekazuje informację o zapowiadanych zmianach ograniczeń. Uśmiechnięta i naturalna.
"Plan Jacindy Ardern na koronawirusa działa, w przeciwieństwie do naszego. Ponieważ ona zachowuje się jak prawdziwy przywódca" – analizuje brytyjski "Independent". Pisze, że premier skupia się na ludziach i na gospodarce.
Jest ludzka w tym, jak tłumaczy wszystko narodowi. Nie jak polityk, raczej jak oni. "Ona nie mówiła: Nie róbcie zapasów w panice". Zamiast tego, z uśmiechem, wyjaśniała, jak będą działać supermarkety, stacje benzynowe, apteki. Mówiła, by byli silni – pisze dziennik. Twierdzi, na podstawie rozmów z mieszkańcami, że gdyby wybory odbyły się dziś, Jacinda Andern by wygrała.
Być może podobnie byłoby na Tajwanie?
Empatia prezydent Tsai Ing-wen
Na początku pandemii, gdy świat z niepokojem śledził pierwsze doniesienia z Chin, wydawało się, że na Tajwanie zaraz będzie podobnie. Nic takiego jednak się nie stało.
Wręcz przeciwnie. Do 16 kwietnia zanotowano tu "jedynie" 395 przypadków koronawirusa i 6 zgonów. A Tajwan, zwany oficjalnie Republiką Chińską, szybko stał się wzorem dla innych.
Podkreślmy – nie jest ani członkiem ONZ, ani WHO. Nie jest też przez większość świata uznawany za osobne państwo. Z pandemią musiał radzić sobie sam. I poradził tak, że wysłał już 10 milionów maseczek do innych państw.
– W ciągu ostatnich miesięcy obserwujemy niezliczone akty bohaterstwa i poświęcenia ze strony pracowników służby zdrowia na całym świecie. Naszym obowiązkiem, jako obywateli świata, jest dać im nasze pełne wsparcie – oświadczyła na początku kwietnia prezydent Tsai Ing-wen. Mówiła, że trzeba pomóc, bo żaden kraj nie jestem w stanie sam pokonać wirusa.
"Forbes" podkreślał potem jej empatię i poczucie solidarności z innymi.
Tajwan pomaga światu
Maski wyruszyły w świat w ramach akcji "Tajwan może pomóc". 64-letnia przywódczyni – pierwsza kobieta na tym stanowisku w historii – wysłała ich 7 milionów do Europy, 2 mln do USA. A milion do innych, mniejszych państw, z którymi Tajwan utrzymuje stosunki dyplomatyczne.
"9 kwietnia wysłaliśmy je do Belgii, Czech, Francji, Niemiec, Włoch, Luksemburga, Polski i Hiszpanii" – podało MSZ Tajwanu. Według informacji PAP do Polski miało trafić 500 tys. sztuk.
"Duma z pani prezydent!", "Dzięki niej Tajwan pokazuje światu, że można na nas polegać", "Ona wykonuje nieprawdopodobną robotę" – w sieci pod jej adresem płyną peany. Również za granicą.
"Milion maseczek przekazanych przez Tajwan dotarło do Wielkiej Brytanii. Prawdziwy przyjaciel! Dziękujemy pani prezydent Tsai Ing-wen" – tak dziękował jeden z brytyjskich parlamentarzystów. Z całego świata płyną podobne słowa.
Co robiono na Tajwanie Jak podkreśla "Forbes", na Tajwanie już w styczniu Tsai Ing-wen wprowadziła 124 środki, by zapobiec rozprzestrzenianiu się koronawirusa – bez lockdown. Takie, które potem zaczęły stosować inne kraje.
Na przykład Tsai Ing-wen bardzo szybko kazała badać pasażerów samolotów, którzy lecieli z Wuhan. Pierwsze badania były już 31 grudnia. Szybko zarządzono też kwarantannę domową, nawet jeszcze zanim potwierdzono pierwszy przypadek na Tajwanie. W korespondencji z Tajwanu Robert Stefanicki tak opisywał w "Wyborczej":
Co ciekawe, na początku epidemii Tajwan sam miał problem z maseczkami. Szybko pojawił się zakaz eksportu, sprzedaż była regulowana. Na przykład osoby z nieparzystymi numerami dokumentów tożsamości mogły kupować je tylko w poniedziałki, środy i piątki. Nie więcej niż dwie sztuki na osobę dorosłą na raz, nie częściej niż co siedem dni. Potem sukcesywnie zwiększano ilość.
Na początku kwietnia Tajwańczycy mogli kupować po 9 masek na dwa tygodnie. Dziś sami codziennie produkują 13 mln maseczek – aż cztery razy więcej niż w lutym.
Czytaj także: Kraje z kobietami u władzy lepiej radzą sobie z koronawirusem. To tam umiera bardzo mało osób
Za to w testach przodują na Islandii.
Bezpłatne testy dla wszystkich na Islandii
44-letnia premier Katrín Jakobsdóttir sama była na kwarantannie po tym, gdy w szkole jej syna potwierdzono przypadek koronawirusa. Była w domu, czekając na wynik testu, który okazał się negatywny.
Jej kraj przoduje na świecie w liczbie wykonywanych testów. I testy są bezpłatne dla wszystkich.
Średnio Islandia przeprowadza ich najwięcej na jednego mieszkańca – od 13 marca do 15 kwietnia przebadano 36 tys. osób, czyli 10 proc. populacji. "Forbes" zauważa, że to pięć razy więcej niż w Korei Południowej, która masowymi testami również wcześnie zdołała zahamować epidemię.
Co ciekawe, badania przesiewowe zaczęto wykonywać tu już... 31 stycznia, czyli wtedy, gdy w Europie mało kto jeszcze o czymś takim w ogóle myślał. Zresztą, w samej Islandii pierwszy przypadek koronawirusa zanotowano dopiero pod koniec lutego.
Do 16 kwietnia w Islandii zanotowano 1 727 przypadków koronawirusa i 8 zgonów. Katrín Jakobsdóttir ogłosiła już plan otwierania kraju. Od 4 maja mają zacząć działać m.in. zakłady fryzjerskie, muzea, uniwersytety.
W przeciwieństwie do innych państw, Islandia nie zamknęła szkół dla uczniów w wieku 6-15 lat. Od 16 marca dzieci miały tylko zachować odpowiednią odległość. Od 4 maja szkoły mają działać normalnie. Od tego dnia mają być otwarte również pozostałe placówki.
