
Mija już trzeci dzień od językowego coming-outu Joanny Muchy, a zamieszanie wokół "ministry" trwa w najlepsze. Zaczęło się w poniedziałek, gdy w programie Tomasza Lisa Mucha poprosiła o nazywanie jej "ministrą" . To wystarczyło, żeby kilka sekund później na Twitterze pojawiły się drwiny.
Historia nie umarła śmiercią naturalną. Drwiny trwają. Od nich zaczął się czwartkowy Poranek TOK FM. Męskie grono sobie nie żałowało. Najpierw panowie z rozbawieniem cytowali artykuł z "Rzeczpospolitej", która przygotowała listę dziwnych żeńskich końcówek. Kilka dni temu nasza redakcja przedstawiła podobne zestawienie. Z niego dowiadujemy się, że pani nurek to nurkini, damski odpowiednik chirurga to chirurgini, a kobietę, która zajmuje się polowaniem nazwiemy… "myśliwą". Kolegów w radiu strofował jedynie Marcin Wojciechowski z "Gazety Wyborczej":
- Panowie, nie śmiejcie się. To jest konieczność, jeżeli poważnie myślimy o równouprawnieniu, którego musimy szukać również w języku. Teraz może wydawać się to dziwne, ale trzeba się do tego przyzwyczaić - przekonywał swoich rozmówców.
- Czy w takim razie mężczyzn powinniśmy nazywać dentystem czy psychiatrem? Czasami ta odmiana naprawdę nie jest niezbędna - ripostował Piotr Kraśko.
Jak zaczęło się "piekiełko" Minister Mucha nie zdążyła jeszcze wyjaśnić Tomaszowi Lisowi, czemu chce przemianować się na "ministrę", a Twitter'owicze już rozpętali piekiełko wokół jej słów. Piekiełko, a może nawet pełnowymiarowe piekło. Zaczęło się niewinnie od pytania Krzysztofa Skórzyńskiego z TVN24. Coming-out minister(?) Muchy rozbudził wyobraźnię Twitter'owiczów:


Dzień później, już ministra, a może wciąż minister Mucha odpowiada i broni się na swoim blogu. "Głównym tematem rozmów, wpisów i dyskusji w mediach w moim kontekście jest to, że wolę słowo "pani ministra" niż "pani minister". Zrobiłam to w imieniu polskich kobiet i zniosę falę rozbawienia wśród mężczyzn. Bo większość żartów w tej sprawie to wpisy użytkowników, a nie użytkowniczek Twittera".
Jeżeli już to ministerka, nie ministra Jeśli pani minister zdecydowała się na tak kontrowersyjne posunięcie w imię ideologii, to doradzałbym więcej konsekwencji. Na swym blogu, tuż poniżej wyjaśnień czemu woli być "ministrą", pisze: "Moim najważniejszym zadaniem na stanowisku Ministra Sportu(…)". Tej konsekwencji zabrakło jednak już w programie Tomasza Lisa.

Problem "ministry" jest jednak głębszy, bo takie słowotwórstwo jest błędne i dokonuje gwałtu na języku - wyjaśnia w rozmowie z "Gazetą Wyborczą", dr Katarzyna Kłosińska, językoznawca Uniwersytetu Warszawskiego. Jeżeli jednak decydujemy się już na feminizację języka, to "ministra" Mucha powinna być "ministerką" Muchą. Chciałoby się powiedzieć - z deszczu pod rynnę. Ale przynajmniej poprawnie.
Lewica podzielona przy "końcówkach" Ministra Mucha jest członkiem rządu, więc jej prośba jest skierowana w większości do kolegów polityków. Co oni na to? Premier nie zamierza zwracać się do minister sportu "pani ministro" - Mówię "pani minister", tak samo jak "pani marszałek" - wyjaśniał.
Jednak Janusz Palikot pochwalił Muchę. - Bardzo się cieszę, że to zaproponowała. Wprowadzanie takich zmian wpływa na korzyść kobiet - mówił szef Ruchu Palikota w rozmowie z Moniką Olejnik. Ministrowie na celowniku. Największe wpadki członków rządu
Trudno się temu dziwić, bo to oczywisty ukłon w stronę lewicowego elektoratu. Dlatego tym bardziej dziwi podejście Leszka Millera. Zrozumiałe może u mężczyzny, ale kompletnie przeciwne poglądom wyborców lewicy, której szefuje.
- Nie wiem, o co chodzi z tymi żeńskimi końcówkami. Niektóre z nich brzmią co najmniej dziwnie. Mówiłem i będę mówił "pani minister" i "pani marszałek" - wyjaśniał Miller, również u Olejnik. Podejście dziwne, bo dzisiejsza lewica powinna być wrażliwa na sprawy feministek i grup dyskryminowanych, które są ich naturalnym elektoratem. Widać, że wie o tym Palikot, ale Miller chyba zapomniał.
Joanna Piotrowska
szefowa Fundacji Feminoteka
Skąd ten rechot? Wyjaśnia nam to Joanna Piotrowska, szefowa fundacji Feminoteka: - Ten rechot wynika z tego, że ministra Mucha trafiła w bardzo czuły punkt. Stosowanie żeńskich form pokazuje coś bardzo ważnego - zaznacza, że kobiety są obecne w języku. To po raz kolejny obnaża sposób traktowania kobiet w Polsce. Na Facebook'u, innych stronach i w mediach aż furczy. Śmiejemy się z żeńskich, a nie męskich form językowych. Rechoczemy, jak kobieta stawia na swoim. Bardzo się cieszę, że to wszystko wychodzi teraz na wierzch. Pozornie to dyskusja o końcówkach, ale w rzeczywistości rozmawiamy o tym, jak w Polsce traktuje się kobiety - tłumaczy.
Zapowiada też, że w najbliższych dniach Feminoteka wystąpi do Rady Języka o wydanie oświadczenie w sprawie reguł tworzenia żeńskich form stanowisk czy zawodów. Feministki apelują do władz: Wprowadźcie parytety w nazwach ulic
