NABU u Tymoszenko. Temat korupcji na Ukrainie chyba nigdy się nie skończy

Narodowe Biuro Antykorupcyjne Ukrainy i Specjalna Prokuratura Antykorupcyjna poinformowały o rozpracowaniu kolejnego mechanizmu korupcyjnego w Radzie Najwyższej. Według komunikatu przewodniczący jednej z frakcji miał oferować pieniądze parlamentarzystom spoza własnego klubu w zamian za głosowanie zgodne z ustalonym wcześniej scenariuszem – "za" albo "przeciw" konkretnym projektom ustaw.

Choć w oficjalnym komunikacie nie padło żadne nazwisko, ukraińskie redakcje nie czekały długo z własnymi ustaleniami. Publiczny portal Suspilne jako pierwszy wskazał, że wspomnianym szefem frakcji ma być Julia Tymoszenko – była premier i obecna liderka Batkiwszczyny. Te informacje w krótkim czasie potwierdziły również Radio Swoboda i telewizja Espreso.

Tymoszenko od lat jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci ukraińskiej sceny politycznej, a jej ugrupowanie uchodzi za opozycyjne wobec obecnych władz w Kijowie. To sprawia, że sprawa natychmiast zyskała dodatkowy, polityczny wymiar – nie tylko jako kolejna afera korupcyjna, lecz także test na to, jak konsekwentnie państwo potraktuje zarzuty pod adresem tak silnej postaci.

Sama Tymoszenko szybko przeszła do kontrataku. Na oficjalnym profilu ogłosiła, że w biurze jej partii przez całą noc trwały "pilne działania śledcze". Opisała je jako wejście kilkudziesięciu uzbrojonych funkcjonariuszy, którzy mieli de facto przejąć budynek i uniemożliwić pracownikom swobodne opuszczenie siedziby.

Była premier porównała tę scenę do czasów Janukowycza i Rewolucji Godności, sugerując, że zamiast standardowej procedury procesowej mamy do czynienia z pokazową akcją, która ma wywołać efekt zastraszenia. Według jej relacji służby nie odnalazły dowodów na korupcję, a jedynie zabrały telefony służbowe, dokumenty parlamentarne i oszczędności wykazywane w oficjalnych oświadczeniach majątkowych.

W interpretacji Tymoszenko cała operacja ma więc wymiar polityczny, a nie karny – ma świadczyć o tym, że władze szykują się do kampanii wyborczej i chcą wcześniej osłabić konkurentów.

Pod koniec grudnia te same instytucje (NABU i SAP) ujawniły działanie zorganizowanej grupy, która miała zajmować się kupowaniem głosów w ukraińskim parlamencie. Według tamtego śledztwa deputowani otrzymywali od 2 000 do 20 000 dolarów w zamian za głosowanie zgodne z ustalonym z góry schematem. Media informowały wówczas, że podejrzenia dotyczą m.in. przedstawicieli prezydenckiej partii Sługa Narodu.

Obecne doniesienia o roli Julii Tymoszenko pokazują, że podejrzenia korupcyjne rozlewają się bardzo szeroko, obejmując zarówno obóz władzy, jak i silną opozycję. Walka z "kupowaniem przycisków" w Radzie Najwyższej staje się więc jednym z najważniejszych frontów wewnętrznych, gdy państwo wciąż broni się przed pełnoskalową agresją.

Czy sprawa Julii Tymoszenko okaże się przełomem w oczyszczaniu ukraińskiej polityki, czy raczej zostanie wpisana w logikę przedwyborczego konfliktu? To rozstrzygną dopiero wyniki śledztwa i transparentność jego dalszego przebiegu. Na razie wiadomo jedynie, że w kraju, który liczy na miliardy euro wsparcia i marzy o wejściu do Unii Europejskiej, koszt politycznych gier wokół korupcji będzie liczony nie tylko w sondażach, lecz także w zaufaniu zagranicznych stolic.