Szukali matki chrzestnej Tomasza Komendy przez 2 lata. Jej zwłoki były w mieszkaniu

Teresa Klemańska znów przeżywa niewyobrażalny dramat. Najpierw jej syn spędził osiemnaście lat w więzieniu za morderstwo, którego nigdy nie popełnił. W lutym 2024 roku zmarł na raka. Teraz odeszła jej siostra. Okoliczności tej śmierci są bulwersujące i aż trudno uwierzyć, że w dzisiejszych czasach instytucje potrafią wykazać się taką znieczulicą.

Całą sprawę opisuje "Gazeta Wyborcza". Problemy zaczęły się, gdy sąsiedzi z bloku we Wrocławiu zorientowali się, że od grudnia 2023 roku nigdzie nie widzieli starszej, schorowanej lokatorki. Zaniepokojeni wielokrotnie alarmowali administrację i prosili o interwencję lub wezwanie służb.

Rodzina o zniknięciu Stanisławy Szczęsnej dowiedziała się jednak później. Teresa Klemańska wcześniej interesowała się tym, co u siostry, ale po śmierci syna "na nic nie miała siły, sama ledwo wychodziła z domu". "Wyborcza" dodaje, że "spadła ze schodów i się połamała, a potem były problemy z przepukliną, tylko chodziła po lekarzach i szpitalach".  

Informacja o tym, że coś mogło się stać jej siostrze, postawiła ją na nogi. Policja jednak nie przyjęła od niej zgłoszenia o zaginięciu. Powiadomiła jednak syna zaginionej, Grzegorza.

Syn zmarłej oficjalnie zgłosił sprawę na policję dopiero w maju 2025 roku, po tym jak zobaczył na drzwiach wezwanie od zarządcy budynku o pilny kontakt "w celu udostępnienia lokalu do oceny stanu technicznego i jego zabezpieczenia". Policja potrzebował jej zdjęcia. Administracja wpuściła go tylko do przedpokoju i tylko po to, by mógł wziąć fotografię.

Rozpoczęto oficjalne poszukiwania. Na stronie policji pojawiła się stosowna informacja, sprawdzano szpitale, analizowano rejestry i bazy danych. W akcję włączyła się też Teresa Klemańska. Nie pozwolono jej jednak wejść do mieszkania siostry.

"Najgorsza jest ta opieszałość i traktowanie ludzi z góry. Że my nie możemy wejść, zobaczyć, nic nam nie wolno. Mówiłam policji i administracji, żeby sprawdzili w mieszkaniu siostry, czy na pewno jej tam nie ma" – wyznała.

Przez niewielkie, dziewiętnastometrowe mieszkanie, przez ten czas przewinęło się jednak parę osób. Do przedpokoju wchodzili zarówno miejscy urzędnicy (administratorka ze ślusarzem), jak i syn zaginionej, jednak nikt nie zapuścił się głębiej.

8 grudnia 2025 roku do niewielkiego, zaledwie dziewiętnastometrowego mieszkania, weszła profesjonalna ekipa sprzątająca. Pracownicy mieli całkowicie je opróżnić za zaległe czynsze. Wyborcza opisuje, że podczas wynoszenia starych mebli i sprzętów, w łazience natrafili na zmumifikowane ciało.

Relacje rodzinne również nie ułatwiały poszukiwań. Obie siostry nie utrzymywały ze sobą kontaktu od lat. Punktem zapalnym było niesłuszne skazanie Komendy. Jego ciotka, a zarazem matka chrzestna, odwróciła się od krewnych.

"Myślałam, że będę miała w niej wsparcie, a ta mnie zwyzywała, że jestem matką mordercy, wychowałam bandytę" – wspomina gorzko Teresa Klemańska. I dodała, że zmarła z biegiem lat "zdziczała" i nawet podejrzewano u niej demencję, co też utrudniało kontakt.

Przedstawiciele Zarząd Zasobu Komunalnego twierdzą, że nie mieli pojęcia, czy w mieszkaniu przebywa zaginiona osoba. Zleciła prace zewnętrznej firmie wyłącznie ze względów sanitarnych (sąsiedzi skarżyli się, że "robactwo nam już krążyło po klatce")

Martyna Stefonowicz z biura prasowego dodała, że "specyfika zwalczenia szkodników wymagała usunięcia przedmiotów stanowiących źródło zamieszkania insektów oraz ich potencjalnych miejsc lęgowych – a na to wskazywał ujawniony wcześniej stan lokalu".

Z kolei policja nie przeszukała mieszkania, bo stwierdziła, że skoro wcześniej byli tam bliscy i pracownicy administracji i niczego nie zauważano, to... nie ma sensu wysyłać tam ludzi.

"Zarówno administracja, jak i obecni na miejscu członkowie rodziny nie ujawnili wówczas zwłok, a mieszkanie sprawiało wrażenie opuszczonego od dłuższego czasu. Z uwagi na te ustalenia odstąpiono od ponownego sprawdzenia lokalu przez Policję" – przekazała dziennikarzom podkomisarz Aleksandra Freus.

Syn zmarłej, Grzegorz, z kolei do dziś nie został wpuszczony do mieszkania. Nie może się też dowiedzieć, co stało się z rodzinnymi pamiątkami i biżuterią po matce, ponieważ urzędnicy twierdzą, że nie ma żadnego protokołu z jej rzeczami. Sprawę bada obecnie prokuratura, która czeka na opinię biegłych. Pozwoli ustalić dokładną datę i przyczynę zgonu.