Nowe "Igrzyska śmierci" idą na całość i dobrze. Naprawiają grzech poprzedniego filmu

"Igrzyska śmierci", cykl powieści dystopijnych autorstwa Suzanne Collins, były, są i będą polityczne. Młodzieżowa seria w bezwzględny sposób pokazuje nadużycia władzy ze strony Kapitolu, kolektywizm wyłaniający się ze społeczności dystryktów, z których co roku w ramach kary wyłaniani są trybuci, a także siłę propagandy i groźbę totalitaryzmu. Katniss Everdeen i Peeta Mellark zapoczątkowali rewolucję, choć echa zrywu pobrzmiewały w całym Panem na długo przed ich narodzinami. Amerykańska pisarka w prosty sposób przedstawiła, jak każdy, nawet najmniejszy, akt sprzeciwu wobec tyrana stanowił podwaliny rebelii.

W prozie Collins nie zabrakło brutalnych scen, aczkolwiek na potrzeby gatunku young adult ograniczały się one raczej do zwięzłych opisów, pozwalających wyobraźni dopowiedzieć to, co trzeba. Wszystkim filmom z serii "Igrzyska śmierci" przyznano kategorię wiekową PG-13, zgodnie z którą "niektóre materiały mogą być nieodpowiednie dla dzieci poniżej 13. roku życia" (rodzice wciąż zastanawiają się, czy dzieci mogą oglądać seriale dla dorosłych i filmy z takim oznaczeniem). Po powściągliwej "Balladzie ptaków i węży" wrócimy do sedna Głodowych Igrzysk.

"Ballada ptaków i węży" była poświęcona młodości Coriolanusa Snowa, przyszłego prezydenta Panem, który w ramach 10. Głodowych Igrzysk, będących karą za bunt dystryktów przeciwko władzy w czasach Mrocznych Dni, został mentorem trybutki z górniczego Dystryktu Dwunastego, Lucy Gray Baird.

Arena przygotowana na potrzeby tamtej edycji w niczym nie przypominała aren, na które w pierwszej i drugiej części głównego cyklu wysłano Katniss oraz Peetę. Dawni trybuci walczyli o życie w sypiącym się socrealistycznym budynku, a niedopracowane prototypy dronów od sponsorów spadały im w tym czasie na głowy. Przed rozpoczęciem igrzysk byli zaś narażeni na wściekliznę, gdyż na parę dni przed startem organizatorzy ulokowali ich na wybiegu dla zwierząt. Wówczas mało kto z Kapitolu traktował te dzieci jak ludzi.

Dalsza część artykułu poniżej.

Rzeczą, która od razu rzucała się w oczy podczas seansu filmowej wersji "Ballady ptaków i węży", był brak krwi na ekranie. "Brak choć jednej kropli krwi po wbiciu komuś w krtań 'tulipana' aż wybija z rytmu" – oceniłam na Filmwebie. Wiedząc, jak okrutne są realia życia w Panem, rezygnacja z lejącej się czerwieni uczyniła z ponurego prequela dzieło niepełne. Oczywiście rozumiem, że palce w tym maczała kategoria wiekowa, ale w produkcji z Tomem Blythem ("Więzień") i Rachel Zegler ("West Side Story") unikanie krwi przechodziło wszelkie pojęcie. Było po prostu nienaturalne.

"Igrzyska śmierci: Wschód słońca w dniu dożynek" nie popełnią błędu "Ballady ptaków i węży" – twórcy zadbali o to, by widzowie mieli tego świadomość jeszcze przed premierą filmu. Ostatnie zwiastuny drugiego prequela (SPOILER!) odsłoniły przed nami urywki kluczowych scen z książki, w tym fragmenty aż sześciu scen śmierci. Montaż ukazujący gęstą krew cieknącą z nosa otrutej Lou Lou i drżące dłonie Haymitcha, które próbują dać komfort sobowtórowi Louelli, jest wystarczającym dowodem na to, że "Wschód słońca w dniu dożynek" nie będzie bawił się w półśrodki.

Dalsza część artykułu poniżej.

Owszem, nadchodząca adaptacja, która wyląduje w polskich kinach 20 listopada, postara się być wierna oryginałowi, natomiast twórcy sugerowali, że niektóre sceny z przemocą nie trafią na duży ekran z obawy przed zakwalifikowaniem filmu do kategorii wiekowej R. Spodziewam się więc, że (SPOILER!) śmierć malutkiej Wellie, której Silka ścina głowę w finale 50. Głodowych Igrzysk, zostanie z wiadomych powodów przemilczana.

50. Głodowe Igrzyska (drugie Ćwierćwiecze Poskromienia) przetrwa tylko jedno z aż 48 dzieci pochodzących z dwunastu poległych Kapitolowi dystryktów (w tej jubileuszowej edycji liczba trybutów została podwojona). Kamera podąży za Haymitchem Abernathym (w tej roli Joseph Zada z "Byliśmy łgarzami"), który w dniu swoich 16. urodzin zostaje podstępem wrobiony w udział w grze na śmierć i życie. Ruch oporu widzi w chłopaku ogromny potencjał. Hay był iskrą, która dała początek dziewczynie igrającej z ogniem – Katniss Everdeen.

We "Wschodzie słońca w dniu dożynek" – oprócz Zady – występują: trzykrotnie nominowany do Oscara Ralph Fiennes jako Coriolanus Snow, Jesse Plemons ("Psie pazury") jako powiązany z rewolucjonistami kamerzysta Plutarch Heavensbee, Glenn Close ("Fatalne zauroczenie") jako wredna Drusilla Sickle, Elle Fanning ("Margo jest spłukana") jako wesoła stylistka Effie Trinket, Kieran Culkin ("Prawdziwy ból") w roli showmana Caesara Flickermana oraz Mckenna Grace (przyszła odtwórczyni Daphne w serialu "Scooby Doo!" Netflixa) jako Maysilee Donner, trybutka z Dystryktu Dwunastego.