Nie taki bezdomny straszny jak go malują. "Ja mam swoją godność!"

To nieprawda, że bezdomni nie mają domu. Każdy gdzieś mieszka. Kiedyś Mirek Mrozik, krakowski fotograf, zauważył, że obok jego mieszkania urzędnicy wycinają drzewa i krzaki. Po karczowaniu okazało się, że w krzakach ukryte były mieszkania bezdomnych. Przestrzeń była podzielona ma maleńkie działki ogrodzone plastikowymi butelkami. Doskonale zorganizowana, ułożona, bez chaosu. - To był dla mnie nokaut! Od razu zacząłem fotografować te mieszkania wykonane z niczego - mówi Mirek. Mirek poszedł ze zdjęciami do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krakowie, powiedział: bezdomność jest inna niż ludzie myślą; ma godność, jest uporządkowana, ludzka. MOPS postanowił z jego zdjęć stworzyć wystawę.

Bo chamem nie jestem
Aleksander, z którym umówiłem się na placu Szczepańskim mam mieszkanie, ale w nim nie mieszka. Zabrał je brat. - Czasem pozwala mi się wykąpać. Śpię na klatce schodowej, tej w której jest mieszkanie - mówi.
Aleksander ma swoją godność. Kiedy wchodzi do knajpy, najpierw wręcza barmance kwiaty. - Nigdy się nie zdarzyło, żeby ktoś mi tu piwa nie postawił - zdradza. Skąd te kwiaty? Rano pomaga kwiaciarkom z Rynku Głównego rozkładać bukiety. - Dostaję od nich kilka bukietów i na śniadanie w barze mlecznym - opowiada. Kiedy zrobi swoje z kwiatami, jedzie tramwajem (na gapę) do supermarketu. Z ludźmi rozmawia na równym poziomie. - szanowny prezesie, kierowniku, uprzejmy kolego, miła pani. - Bo chamem nie jestem. Pomagam odwieść wózek i zawsze z tego dwa złote będzie - mówi.

Pomagam nie daję
Bezdomni i żebrzący to w Krakowie prawdziwa zmora. Urzędnicy miejscy walczą z nimi jak mogą. Zawsze w czasie wakacji słupy ogłoszeniowe zaklejane są plakatami z hasłem: „Pomagam nie daję”. - Chodzi o to, żeby nie przyzwyczajać żebrzących do tego, że zawsze dostają pieniądze na ulicy. To jednak walka z wiatrakami, bo ludzie i tak dają - opowiada Karolina, wolontariuszka w krakowskim MOPS-ie.
Aleksander mówi, że żebranie się nie opłaca. Jego zdaniem lepiej pomagać ludziom. - Masz wtedy dwa szczęścia. Po pierwsze mi jest potrzebna pomoc, a wiem, że pomoc wraca, więc sam pomagam. Po drugie zawsze coś zarobię - opowiada.
Mirek Mrozik zauważył, że bezdomność może być też estetyczna. - Postawisz bezdomnego w ładnym miejscu i on wygląda ładnie, czysto, normalnie. Przecież bezdomny to dla nas zawsze kloszard, ale jak damy mu inne tło, to zamieni się w porządnego człowieka - opowiada. Ustawił więc bezdomnych na tle Galerii Krakowskiej i robił im zdjęcia. Bezdomną poetkę zamienił w artystkę, a mężczyznę z kartonami w wielkiego konstruktora.
Jego wystawę będzie można oglądać pod koniec września.