"Ofiaruj modlitwę za polityka" – to nie Polacy modlą się za kraj, tylko sympatycy Rydzyka za swoich ludzi

Piotr Liroy-Marzec, znany wszystkim członek ruchu Kukiz'15 u progu swej politycznej kariery. Dzwonię dzisiaj do niego z prośbą o komentarz w związku z wyżej wymienioną akcją. Poza ludźmi związanymi z PiS-em (i przystawkami spod znaku Gowina i Ziobry) jest to postać, w przypadku której najwięcej osób zadeklarowało codzienną modlitwę w jego intencji i tego jak sprawuje swój mandat (28 śmiałków). Liroy jest całą sprawą wyraźnie zaskoczony.

Gdy zwracam mu uwagę, że jedna z modlitw zawiera m. in. sformułowanie, by rządzący działali zgodnie z wolą Boga odpowiada, że działa zgodnie z wolą ludzi, którzy go wybrali. Generalnie jednak Liroy znany jak na razie bardziej jako kontrowersyjny muzyk niż parlamentarzysta, nie krytykuje akcji w żaden sposób. Bo jak tu właściwie mieć do ludzi pretensje o to, że się za kogoś modlą?

Cała akcja jest o tyle niewypałem, że z wyjątkiem polityków formacji rządzącej, ludzie biorący w niej udział nie modlą się prawie za nikogo innego. Ewa Kopacz może liczyć na wsparcie zaledwie dziewięciu osób, Ryszard Petru pięciu, Paweł Kukiz dwunastu. Przy reszcie możemy zobaczyć same zera lub co najwyżej deklaracje modlitwy dwóch, trzech osób.

W przypadku obozu władzy na większe wsparcie mogą liczyć prawie wszystkie znane medialnie osobistości. Gołym okiem więc widać, że w przedsięwzięciu wzięło udział jedynie konkretne środowisko i w żadnym wypadku nie można mówić o akcji mającej wymiar powszechny, ogólnospołeczny. To nie Polacy modlą się publicznie (każdy uczestnik akcji jest podany z imienia i nazwiska, podane jest także miasto, z którego pochodzi) za polityków. To sympatycy ojca Rydzyka/"Naszego Dziennika" modlą się za PiS-owców.

Co jest nad wyraz ciekawe, znacznie więcej ludzi wstawia się u Boga za prezydentem Andrzejem Dudą (424), Beatą Szydło (249) i Antonim Macierewiczem (197) niż za Jarosławem Kaczyńskim(55). Człowiek, który w chwili obecnej pociąga w Polsce za wszystkie sznurki, cieszy się mniej więcej taką samą popularnością jak Mariusz Kamiński i Piotr Gliński. To dobrze pokazuje, że w oczach ludzi, którzy stanowią twardy elektorat jego partii (bo takowym przypuszczalnie są osoby biorące udział w akcji) skutecznie usunął się w cień.

Wielu osobom cała ta szopka się nie podoba. Po co te publiczne deklaracje? Modlitwa – czy nie powinna się raczej odbywać domowym zaciszu, bez obwieszczania tego wszem i wobec? Skoro jest indywidualną rozmową z Bogiem (w tym wypadku). Warto zauważyć, że akcja, jeżeli przybrałaby w pewnym momencie formę masową, dałaby prawej stronie mocny argument pozwalający dobitniej obwieścić fakt katolickości naszego kraju. Powstałoby kolejne narzędzie pchające do przemian w stronę państwa o charakterze wyznaniowym.