"Halo, tu SMG/KRC robimy badania nt. marketów budowlanych. Zastałam mężczyznę w domu?"

W przypadku pytania SMG/KRC europosłanka uważa, że to przede wszystkim wina przestarzałej metody zadawania pytań, która zupełnie nie zmienia się z "duchem czasu".

– Wśród moich znajomych to wiele kobiet zajmuje się remontami. To nic zaskakującego. Przecież już wiele się zmieniło. Ośrodki badania opinii publicznej z pewnością nie pytają mężczyzn o pieluszki dla dzieci, czy składniki na obiadek. Najwyraźniej te instytuty nie wpadły jeszcze na genialny pomysł, że kobiety też remontują domy, a mężczyźni potrafią już mieniać pieluszki i zrobić dziecku obiad. Ośrodki badania opinii publicznej są hen, hen w tyle – uważa Róża Thun.

Z taką opinią nie zgadza się prof. Tomasz Szlendak, socjolog z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. – SMG/KRC jest jednym z najbardziej innowacyjnych instytutów badania rynku i opinii publicznej. Jego pracownicy kształcą się również u nas w Instytucie, więc doskonale wiem, że zdają sobie sprawę i uwzględniają przemiany wyborów konsumpcyjnych – podkreśla socjolog.

Socjolog zwraca uwagę, że wybory konsumenckie kobiet są niezwykle istotne w sferze marketingowej, bo to zdecydowanie częściej właśnie panie podejmują decyzję o zakupie. W przypadku samochodów ich wpływ na decyzję stanowi nawet 90 proc., nie wspominając już o zakupach związanych z domem.

To fakt, że coraz więcej kobiet angażuje się również w prace dawniej uznawane za męskie. Nie ma w tym nic zaskakującego, skoro promowane jest partnerstwo i równouprawnienie, a pary dzielą się obowiązkami w domu. Tym bardziej dziwi pytanie SMG/KRC. Prof. Szlendak uważa, że ten stereotypowy podział samochód, remont należy do mężczyzny odchodzi już w niepamięć. I to nie tylko w większych miastach.

– Trochę ponad połowa kobiet w wieku produkcyjnym pracuje zawodowo. Zarabiają pieniądze, więc mają środki, żeby podejmować samodzielne wybory konsumenckie. Moja żona sama chodziła po architektach i musiała znać się na materiałach budowlanych. To już nic zaskakującego – dodaje.

Antoszewski podkreśla, że ankieterzy musieli zachować w badaniu proporcje. Oznacza to, że mieli przepytać mniej więcej 51 proc. kobiet i 49 proc. mężczyzn.

– Jeśli ankieter miał już, mówiąc kolokwialnie, zamkniętą próbę kobiet, musiał do telefonu prosić tę osobę, której mu brakowało. Wynika to ze struktury próby. W tym przypadku potrzebny był mężczyzna – dodaje manager.