"Bóg jest tylko jeden" - usłyszał w urzędzie mężczyzna, który chciał zmienić nazwisko na "Pan Bóg"

Nie każdy lubi swoje imię lub nazwisko. Bo jest zbyt śmieszne, niedzisiejsze, czasami nawet obraźliwe. Zdarzają się przypadki, gdy z dnia na dzień twoje podstawowe dane stają się piętnem. Tak było choćby w Stanach Zjednoczonych, gdy James Holmes wtargnął z bronią na premierę Batmana. Dzień później okazało się, że w okolicy mieszka kilku Jamesów Holmesów. Podobna sytuacja miała miejsce po masakrze w Oslo. "To tak jak bym nazywał się Adolf Hitler" – mówił wówczas jeden z licznych w Norwegii Andersów Bravików.

Jestem Bogiem

Zmiana imienia i nazwiska w wypadku Andersa Breivika nikogo nie dziwi. Jednak fantazja ludzka nie zna granic, czego przykładem jest sytuacja z Urzędu miejskiego w Ostrowcu Świętokrzyskim. Przed świętami Bożego Narodzenia (nomen omen) pojawił się tam pewien 55-latek. Z wyglądu przeciętny, dojrzały interesant, który nie wzbudzał żadnego niepokoju. Do czasu.

Zazwyczaj petenci przychodzą do urzędu najpierw po informację o procedurze i ewentualnie po odpowiedni formularz. W tym wypadku było jednak inaczej. Mężczyzna przyniósł do okienka gotowy formularz, skrupulatnie wypełniony w domu. Pani z okienka przyjęła go i zaczęła sprawdzać. Nic nie budziło jej wątpliwości, poza jednym. Jako nowe imię i nazwisko mężczyzna wpisał "Pan Bóg".

Urzędniczka nie wiedziała początkowo, co ma z tym fantem zrobić. Zaczęła tłumaczyć, że nie można nazywać się w w ten sposób i chciała oddać wniosek. Mężczyzna nawet nie chciał słyszeć o jego wycofaniu. Do akcji wkroczył kierownik urzędu, który był równie zaskoczony jak ludzie oczekujący w kolejce do okienka i przysłuchujący się awanturze.

Czytaj także: Tradycja, Kira, Chelsea, Thorgal, Ziemomysł i Toro. Hobby: Od 8 lat spisuje imiona noworodków

– Różne wnioski przyjmowałem, różne decyzje wydawałem, ale w najśmielszych snach nie podejrzewałem, że ktoś będzie chciał nazywać się Pan Bóg – mówi Mariusz Wesołowski, kierownik Urzędu Stanu Cywilnego. Jak twierdzi, zaczął wyjaśniać mężczyźnie, że nie może dokonać takiej zmiany. – Tłumaczyłem, że Bóg jest tylko jeden, że byłaby to obraza uczuć religijnych, moralnych. Mówiłem, kim jest Pan Bóg, z czym to się wiąże i jak ważny jest dla ludzi wierzących – wymienia Wesołowski.

Zmiana nie była uzasadniona

Polskie prawo w dość jasny, ale zarazem elastyczny sposób opisuje sytuacje, które uprawniają do zmiany imienia bądź nazwiska. Każdy przypadek jest rozpatrywany indywidualnie i pozytywna odpowiedź zależy od oceny urzędnika. W przepisach dotyczących zmiany imion czytamy:

Argumentacja mężczyzny, który chciał nazywać się Pan Bóg, nie mieściła się w ramach przewidzianych przez prawo sytuacji. – Interesant twierdził, że zamierza zmienić swoje nazwisko na Pan Bóg, bo po prostu tak mu się podoba. Stwierdził również, że skoro domy pogrzebowe w Polsce mogą nazywać się przykładowo Eden, to on także ma prawo nazywać się tak, jak chce. Widać było, że mężczyzna posiada dużą wiedzę ogólną i jest oczytany. Nie sprawiał też wrażenia osoby pod wpływem środków odurzających czy alkoholu – mówi kierownik Urzędu Miejskiego.

Czytaj także: Premier Tusk zwraca się do swojej córki Kasi "Giga". Kiedy rodzice robią dzieciom obciach

Z biegiem czasu mężczyzna stawał się coraz bardziej niegrzeczny i nie chciał opuścić urzędu. Kierownik wezwał straż miejską, która wyprowadziła upartego petenta. Mężczyzna nie pojawił się więcej w urzędzie.

A może Curie-Skłodowska też?

Dla wielu osób to może być przykra wiadomość, że zmiana imienia i nazwiska na to, które nosi nasz idol, nie będzie możliwe. O ile w urzędach pojawiają się ludzie, którzy pragnęliby nazywać się tak samo, jak osoby powszechnie znane, to polskie prawo nie wyraża na to zgody. – Nie można zmieniać nazwiska na te, które kojarzą się z popularnymi osobami. Chodzi o ludzi, którzy wsławili się na polu literatury, w polskiej historii, świecie polityki – mówi Mariusz Wesołowski z Urzędu Miejskiego.

Od tej reguły są jednak wyjątki. – Jeśli ktoś miał w swojej rodzinie przodka, np. dziadka o nazwisku Kościuszko, to urzędnik może rozważać zmianę nazwiska. Jednak jeśli nikt z przodków nie nazywał się Curie-Skłodowska albo Barack Obama, to urząd na taką zmianę się nie zgodzi – tłumaczy urzędnik. Kasieńka to nie Katarzyna

Każdego roku do urzędów miejskich w całej Polsce trafiają prośby o zmianę imienia. Bardzo częstym przypadkiem jest chęć zmiany imienia na formę zdrobniałą. – To są zawsze odmowne decyzje. Katarzyna to nie Kasia, a Dawid to nie Dawidek. Choć imiona te funkcjonują w języku potocznym, to nie ma ich w polskim słowniku – tłumaczy Mariusz Wesołowski.

Przepisy mówią o potrzebie stabilizacji imion i nazwisk. Ich zmiana powoduje bowiem zawsze pewien chaos urzędniczy, potrzebę wymiany dokumentów i wiele innych. Pomimo to ludzie z łatwością decydują się na zmianę nazwiska. Często robią to lekkomyślnie. – Przyszła kiedyś do naszego urzędu dziewczyna, która chciała zmienić imię. Twierdziła, że nikt jej tak nie nazywa i wszyscy zwracają się do niej innym imieniem. Po dwóch miesiącach wróciła do nas twierdząc, że to jednak nie była dobra decyzja i chce wrócić do poprzedniego imienia. Nie wydaliśmy na to zgody – wspomina kierownik Urzędu Miejskiego.

Czytaj także: Jakie imię nosi twoja torebka? Moda dla indywidualistów