Mural z Marią Skłodowską-Curie w Płocku... świeci. Dzieło Orlenu jest atrakcją nawet w nocy

Maria Skłodowska-Curie jako jedyna w historii odebrała Nagrodę Nobla w dwóch różnych dyscyplinach naukowych: z fizyki (drużynowo wraz z mężem Pierrem oraz Henrim Becquerelem za odkrycie promieniotwórczości) i chemii (za odkrycie polonu i radu). Mural poświęcony badaczce również musiał być wyjątkowy.

Nowy mural ozdobił elewację wieżowca przy ulicy Wyszogrodzkiej na osiedlu Podolszyce. Lokalizacja nie jest przypadkowa, bo obraz wita osoby wjeżdżające do miasta. Malowidło jest elementem ogólnopolskiej kampanii realizowanego przez Orlen Art & Science we współpracy z warszawskim Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie.

Podobne murale powstały też w innych częściach kraju. W Łodzi wizerunek badaczki zdobi ścianę przy skrzyżowaniu ulic Wólczańskiej i Mickiewicza. Z kolei we Wrocławiu portret noblistki jest przy ulicy Legnickiej.

"Niczym klejnoty w koronie świecą laboratoryjne naczynia w jej włosach, i świeci fiolka w jej dłoni. Świeci też, dzięki farbom fluorescencyjnym, napis POLSKA KRÓLOWA NAUK, i świecą dwa symbole pierwiastków: polonu i radu" – czytamy na stronie miasta.

Twórcy muralu wykorzystali farby fluorescencyjne, które sprawiają, że instalacja zmienia swoje oblicze po zmroku. Gdy robi się ciemno, wybrane elementy obrazu zaczynają świecić, tworząc iście magiczny klimat widoczny z wielu kilometrów.

Wykonawcą muralu jest warszawska ekipa z Good Looking Studio, która opisuje swoje dzieło tak: "W dzień dzieło street artu, a po zmroku – scena". Wykonawcy podkreślają, że ich celem była transformacja pustej ściany w żywe dzieło sztuki. Oficjalna prezentacja płockiej instalacji ma miejsce właśnie dzisiaj, czyli 11 lutego.

Urodzona w Warszawie (7 listopada 1867 r.) noblistka od początku musiała mierzyć się z barierami. W ówczesnej Polsce kobiety nie mogły studiować, więc wiedzę zdobywała na tajnym Uniwersytecie Latającym, a studia na paryskiej Sorbonie opłaciła z własnych oszczędności z pracy jako guwernantka.

Jej kariera naukowa była nierozerwalnie związana z mężem, Pierre’em Curie, z którym w prymitywnych warunkach dokonała odkryć zmieniających współczesną naukę. Badaczka była nie tylko geniuszem, ale i kobietą o niezwykłym charakterze, która przełamywała społeczne tabu jako pierwsza kobieta-profesor na paryskiej uczelni.

Za swoją pasję zapłaciła najwyższą cenę. Zmarła w 4 lipca 1934 roku na skutek chorób wywołanych wieloletnią pracą z promieniotwórczymi substancjami. Większość życia spędziła we Francji, ale sercem zawsze była w ojczyźnie. Odkryty przez nią pierwiastek polon został nazwany na cześć Polski.