Maria Skłodowska-Curie nową atrakcją Płocka. Świeci i inspiruje jak nikt inny

Cztery malarki, trzech malarzy, trzy osoby obsługi technicznej i osiem dni intensywnej pracy – tak w bardzo dużym skrócie można podsumować prace nad muralem Marii Skłodowskiej-Curie w Płocku. 

Muralem, który zatrzymuje wzrok na dłużej. Szczególnie w nocy, bo wtedy elementy instalacji... zaczynają świecić. A to wszystko za sprawą farb fluorescencyjnych i  luminescencyjnych, co symbolicznie nawiązuje do wyglądu pracowni Skłodowskiej i jej badań nad promieniotwórczością.

Ściana wieżowca przy ulicy Wyszogrodzkiej na osiedlu Podolszyce zyskała nie tylko nowy wygląd, ale też drugie życie – mural przypomina o dwukrotnej noblistce nawet tym, którzy chwilowo o niej zapomnieli. Bo nie da się go przeoczyć.

Za tym dziełem stoi warszawska ekipa z Good Looking Studio.

– Podoba mi się taka popowa wersja promocji polskiej kultury. Z jednej strony jest duma, a drugiej fajne, zwyczajne podejście, bez patosu, bez przesady i bez nadęcia – mówi naTemat.pl Radek Skrzypczyk, kierownik ekipy malarskiej.

Co było największym wyzwaniem przy tworzeniu muralu?

– Forma była przyjemna do malowania. Technicznie nie był to trudny mural, bo to głównie płaskie plany. Trudniejsze były gradienty, czyli przejścia między jednym kolorem a drugim – przyznaje.

I dalej opowiada:

– Do przenoszenia rysunku na ścianę używamy tak zwanej przepróchy – dziurkowanego szablonu, znanego już od właściwie od średniowiecza. Tą techniką posługiwał się Michał Anioł, przenosił w ten sposób rysunki postaci na ściany Kaplicy Sykstyńskiej. My mamy jej nowoczesną wersję, przygotowaną przez ploter. Na co dzień przyklejamy do ściany arkusze papieru z perforacją, na których jest rysunek całego muralu w skali. 

Proste? Tak, ale tylko przy sprzyjających warunkach pogodowych. 

– Tym razem przez niską temperaturę taśmy klejące w ogóle nie działały, więc musieliśmy te przepróchy przytrzymywać i dociskać ręcznie – przyznaje artysta. – To był bardzo długotrwały proces, bo przy rulonach o wysokości pięciu metrów wychodzi prawie dziewięćdziesiąt arkuszy, które trzeba równo, w miarę poziomo połączyć. Do tego dochodził jeszcze wiatr, który próbował wyrwać papier ze ściany.

Malowidło jest częścią ogólnopolskiej kampanii realizowanej przez Orlen Art & Science we współpracy z warszawskim Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie.

A te – jak mówi Radek Skrzypczyk – wcale nie jest zachowawcze, bo zdecydowało się na tak odważny projekt.

Gra była warta świeczki, bo...

– Jesteśmy małym muzeum wielkiej Polki, dlatego możliwość zaistnienia w całej Polsce z opowieścią o Marii Skłodowskiej-Curie to dla nas ogromna szansa – przyznaje Aleksandra Głowacz, zastępczyni dyrektorki ds. rozwoju publiczności Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie. – Tym bardziej że ponad 60 procent naszych zwiedzających stanowią goście z zagranicy.

I dalej:

– Zależy nam więc na tym, aby – obok odwiedzających z Chin, Japonii czy Stanów Zjednoczonych – coraz częściej trafiali do nas także Polacy i Polki. Liczymy, że dzięki tej akcji o istnieniu naszego muzeum dowiedzą się osoby z całego kraju, nie tylko Warszawiacy. To miejsce jest niewielkie, ale poświęcone wyjątkowej postaci – honorowej Warszawiance, Marii Skłodowskiej-Curie.

Dlaczego postać Marii Skłodowskiej-Curie pozostaje dziś tak ważna?

– Na końcu naszej wystawy mamy specjalne stanowisko, w którym pytamy zwiedzających: "Kim dla ciebie jest Maria?". Ich odpowiedzi są dla nas ogromną motywacją do codziennej pracy, bo goście – niezależnie od tego, skąd przyjeżdżają – opowiadają, jak bardzo jest to postać inspirująca i formująca – odpowiada Aleksandra Głowacz.

Głowacz przypomina, że dwukrotna noblistka poza samymi odkryciami naukowymi pozostawiła też ogromne dziedzictwo w dziedzinie zdrowia i leczenia – rozwój radioterapii, instytuty radowe, postęp w leczeniu chorób onkologicznych, o czym często pamiętają goście muzeum.

I zwraca uwagę, że w naszej historii często przywołujemy bohaterów związanych z walką zbrojną. Tymczasem w tym przypadku mamy do czynienia z innym rodzajem walki – cichą, prowadzoną dla dobra wspólnego, o to, by ludziom żyło się lepiej i mądrzej.

– Ta postać może inspirować nie tylko kobiety, ale przede wszystkim młode pokolenie: żeby podążać własną drogą, rozwijać się w nauce i nie zrażać się tym, że na pierwszy rzut oka nie wydaje się to spektakularne. To ścieżka, która daje satysfakcję i pozwala mieć realny wpływ na przyszłość – podsumowuje.

Podobne murale powstały także w innych miastach Polski. W Łodzi wizerunek Marii Skłodowskiej-Curie zdobi ścianę przy skrzyżowaniu ulic Wólczańskiej i Mickiewicza, a we Wrocławiu portret noblistki można zobaczyć przy ulicy Legnickiej.