Donald Tusk żegna Andrzeja Olechowskiego. "Odszedł jeden z trzech tenorów PO"

Polska polityka straciła postać wielkiego formatu. Informację o odejściu Andrzeja Olechowskiego przekazał w sobotę 25 kwietnia jego wieloletni przyjaciel, dziennikarz Wojciech Mann. Śmierć byłego ministra finansów i spraw zagranicznych wywołała lawinę wspomnień o człowieku, który współtworzył jeden z najważniejszych projektów politycznych III Rzeczypospolitej.

W mediach społecznościowych natychmiast pojawiły się pierwsze głosy żalu i oficjalne kondolencje. Jako jeden z pierwszych głos zabrał premier Donald Tusk, który w swoim wpisie na platformie X przypomniał o kluczowej roli zmarłego w narodzinach Platformy Obywatelskiej.

"Odszedł Andrzej Olechowski, polityk, dyplomata, jeden z 'trzech tenorów' Platformy Obywatelskiej. Niech spoczywa w pokoju" – napisał Donald Tusk.

Określenie "trzej tenorzy" na stałe zapisało się w historii polskiego parlamentaryzmu. Nawiązuje ono do 2001 roku, kiedy to właśnie Andrzej Olechowski wraz z Donaldem Tuskiem i Maciejem Płażyńskim zainicjowali powstanie Platformy Obywatelskiej. Początkowo ruch społeczny szybko przekształcił się w partię, która zdominowała polską scenę polityczną na kolejne dekady. Olechowski był uznawany za intelektualny filar tego porozumienia, wnosząc do niego doświadczenie międzynarodowe i ekonomiczne.

"Patriota oddany Polsce i szukający zawsze najlepszych rozwiązań dla kraju. Przyjaciel tryskający życiem i humorem. R.I.P." – pożegnała Olechowskiego we wpisie na platformie X prof. Lena Kolarska-Bobińska, była szefowa resortu nauki i szkolnictwa wyższego.

Wiadomość o jego śmierci jako pierwszy przekazał Wojciech Mann, publikując niezwykle osobisty post w mediach społecznościowych. "Najdłuższa przyjaźń mojego życia. Niech Bóg się nim zaopiekuje” – napisał dziennikarz. Andrzej Olechowski zmarł w wieku 78 lat, pozostawiając po sobie spuściznę dyplomatyczną i polityczną.

Andrzej Olechowski był postacią spajającą różne etapy polskiej transformacji ustrojowej. Urodził się w 1947 roku w Krakowie. Po ukończeniu studiów ekonomicznych wyjechał do Genewy, gdzie pracował w sekretariacie Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD). Doświadczenie zdobywał także w Banku Światowym. Po powrocie do kraju w 1987 r. doradzał prezesowi NBP, a dwa lata później został jego pierwszym zastępcą. Polityk był więc nie tylko dyplomatą, ale przede wszystkim wybitnym ekonomistą.

Obejmował stanowiska takie jak minister finansów w gabinecie Jana Olszewskiego oraz minister spraw zagranicznych w rządzie Waldemara Pawlaka. Dwukrotnie ubiegał się również o urząd prezydenta Polski – w 2000 roku, kiedy to uzyskał drugi wynik w kraju, oraz w roku 2010, po tym jak odszedł z PO i startował już z ramienia Stronnictwa Demokratycznego (zajął wtedy szóste miejsce). W 2011 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.