W najnowszym odcinku podcastu "Po ludzku o ekonomii" bierzemy na cel jedną z najbardziej szkodliwych iluzji w polskiej debacie publicznej. Przekonanie, że to Unia Europejska, a nie przestarzały system energetyczny i uzależnienie od węgla, odpowiada za wysokie rachunki za prąd.
Ustaw naTemat jako preferowane medium w GooglePolska energetyka jest dziś jak stary samochód, który od lat nie przechodził porządnego przeglądu, ale właściciel wciąż upiera się, że wystarczy dolać paliwa i jakoś pojedzie. Problem w tym, że tu nie chodzi już o komfort jazdy, ale o bezpieczeństwo całego kraju.
Tani polski węgiel? To mit, za który płacimy wszyscy
Polska ma "węgiel na 200 lat" to hasło, które część polityków powtarza jak mantrę, zachęcając do zwiększenia wydobycia i produkowania energii z węgla właśnie. W ramach "Po ludzku o ekonomii" Konrad Bagiński pokazuje, że ten argument brzmi dobrze tylko na wiecu wyborczym, ale nie ma nic wspólnego z rzeczywistością.
W praktyce łatwo dostępne złoża dawno zostały wykorzystane. Dziś wydobycie oznacza coraz głębsze kopalnie, coraz droższą logistykę i coraz większe dopłaty. W podcaście pada mocny konkret: do górnictwa dokładamy z podatków ok. 9 mld zł rocznie. To nie jest tania energia. To rachunek ukryty w budżecie państwa.
ETS nie jest "daniną dla Brukseli". Pieniądze zostają w Polsce
A co z popularną narrację o "unijnym podatku", który rzekomo zabiera Polakom pieniądze? Bagiński przypomina, że środki z systemu ETS nie znikają w Brukseli. Trafiają do polskiego budżetu i powinny służyć modernizacji energetyki.
Największy zarzut dotyczy tego, co zrobiono z tymi pieniędzmi. Polska zebrała z ETS prawie 100 mld zł, ale zamiast wykorzystać je na sieci, odnawialne źródła energii i realną transformację, w dużej mierze przejadła je na bieżącą politykę.
Dlatego za wysokie rachunki nie odpowiada sama transformacja, lecz fakt, że przez lata nie przygotowano kraju na jej koszty i korzyści.
Zobacz także
Wiatraki szpecą krajobraz? A Bełchatów?
Bagiński punktuje także argumenty przeciwko OZE. Gdy ktoś mówi, że wiatraki wymagają betonu, stali i smarów, warto zapytać, ile surowców, transportu i zniszczeń wymaga elektrownia węglowa oraz kopalnia. Gdy ktoś narzeka na "zepsuty widok", warto zestawić farmę wiatrową z odkrywką w Bełchatowie.
W podcaście szczególnie mocno wybrzmiewa porównanie skali zniszczeń: wiatrak na horyzoncie kontra gigantyczna dziura w ziemi, szkody górnicze, osiadające miasta i koszty, które ostatecznie ponoszą obywatele.
Zielona energia to nie ideologia. To biznes
Najważniejszy wniosek z odcinka jest prosty: transformacja energetyczna nie jest fanaberią ekologów. To warunek konkurencyjności. Globalne firmy chcą taniej, stabilnej i zielonej energii, bo muszą liczyć koszty na lata do przodu.
Jeśli Polska zostanie przy brudnym, drogim i niestabilnym prądzie z węgla, inwestycje mogą odpłynąć tam, gdzie energia będzie tańsza i przewidywalna. A wtedy koszt opóźniania transformacji zobaczymy nie tylko na rachunku za prąd, ale też na rynku pracy.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!