Śpicie pod jedną kołdrą czy dwiema? Błahy temat wywołuje burzę i sporo mówi o związkach

Błahe? Banalne? Wydumany problem? Chyba jednak nie, skoro rzucone pytanie "Śpicie z partnerem pod jedną kołdrą czy pod dwiema?" potrafi na internetowych forach wygenerować setki komentarzy i wywołać prawdziwą burzę.

Temat regularnie rozgrzewa sieć do czerwoności, a dyskutujący niemal natychmiast dzielą się na dwa przeciwne obozy. Jedni przekonują, że wspólne przykrycie to symbol bliskości, intymności i małżeńskiej więzi. Dla nich spanie pod osobnymi kołdrami jest wręcz zapowiedzią emocjonalnego oddalenia.

Drudzy odpowiadają równie stanowczo: nocne przeciąganie materiału, wybudzanie się z zimna i codzienne niewyspanie mają niewiele wspólnego z romantyzmem, a dużo więcej z frustracją i porannymi kłótniami. Walka o kołdrę to nie to, czym chcieliby się w życiu zajmować.

Wiktoria zdecydowanie należy do tego pierwszego obozu. Pod jedną dużą kołdrą z partnerem spała jej prababka, babka i matka. Ona sama również nie wyobraża sobie innego scenariusza. Dwie osobne kołdry kojarzą jej się z emocjonalnym dystansem i pierwszym sygnałem, że w relacji zaczyna dziać się źle.

– Znam pary, które spały osobno pod dwoma kołdrami, zawijały się każde w swój kokon, bez przytulenia i bliskości. I już nie są razem –  w jej głosie słychać ostrzeżenie.

Dlatego Wiktoria woli dmuchać na zimne. Z mężem regularnie wyrywają sobie kołdrę, ale uważa, że "tak po prostu musi być". Sama często budzi się zmarznięta, z lodowatymi stopami i skulona pod resztką materiału. Młodszym koleżankom radzi dokładnie to samo.

–  Lepiej trochę zmarznąć niż przyzwyczajać się do spania osobno. Po to ma się męża, żeby spać razem pod kołdrą –  przekonuje.

Karolina jeszcze kilka lat temu myślała podobnie, ale po jakimś czasie całkowicie zmieniła zdanie.

– Nigdy mi to nie odpowiadało, ale byłam przekonana, że tak właśnie "powinno" wyglądać małżeństwo –  opowiada. – Mąż cały czas zabierał kołdrę na swoją stronę. Budziłam się w nocy zmarznięta albo próbowałam ją sobie odciągnąć i wybudzałam jego. Rano oboje byliśmy poirytowani.

Najgorsze –  jak przyznaje –  było jednak poczucie, że nie wolno jej nawet kwestionować tego modelu.

– Długo uważałam, że "tak po prostu musi być", bo przecież małżeństwo śpi pod jedną kołdrą. Kiedy rozmawiałam o tym z koleżankami, dziwiły się, że jak to w ogóle można inaczej. Wydawało mi się to jedyną opcją.

Dopiero po kilku latach męki para zdecydowała się kupić dwie osobne kołdry.

– Okazało się, że zaczęliśmy się mniej kłócić. I naprawdę jest nam lepiej i wygodniej spać.

Marta również długo opierała się pomysłowi dwóch kołder, bo wspólne przykrycie traktowała jako symbol bliskości.

– Wydawało mi się, że jeśli kupimy dwie kołdry, to będzie pierwszy krok do spania osobno, a później do emocjonalnego oddalenia –  tłumaczy. – Problem polegał na tym, że ja marznę praktycznie przez cały rok. Wiecznie budziłam się odkryta i niewyspana.

Przełom nastąpił dopiero wtedy, gdy z partnerem spokojnie o tym porozmawiali.

– Zrozumiałam, że bliskość nie zależy od liczby kołder. Można przytulić się przed snem i jednocześnie zadbać o własny komfort.

Z kolei Alicja postawiła sprawę jasno jeszcze zanim zamieszkała z partnerem: osobne kołdry i koniec dyskusji.

– Wystarczyły mi wspomnienia z dzieciństwa. Moi rodzice tak kłócili się o kołdrę, że momentami ich małżeństwo naprawdę wisiało na włosku. A rozwiązanie było przecież banalnie proste: kupić dwie – opowiada.

Jak wspomina, jej ówczesny chłopak, a dziś mąż, początkowo nie potrafił zrozumieć, dlaczego to dla niej tak ważne.

– Opowiedziałam mu o domu rodzinnym i od razu zmiękł – śmieje się Alicja. – Naprawdę nie obchodzi mnie, co mówią inni i jakie są "tradycje". To nam ma być wygodnie i dobrze.

Spanie pod dwiema osobnymi kołdrami od lat jest standardem w krajach skandynawskich – między innymi w Szwecji, Norwegii i Danii. To właśnie od tego zwyczaju wzięła się nazwa "skandynawski model spania".

Idea jest prosta: zachować bliskość wynikającą ze wspólnego spania, ale jednocześnie dać każdej osobie większy komfort i swobodę. Dzięki osobnym kołdrom partnerzy mogą dobrać pościel do własnych potrzeb – innej temperatury, grubości czy materiału – bez ciągłego wybudzania się i nocnego przeciągania kołdry.

Skandynawski model ma być odpowiedzią właśnie na te problemy – pozwala spać razem, ale wygodniej i spokojniej. Coraz więcej par traktuje to rozwiązanie nie jako oznakę dystansu, ale sposób na lepszy sen i mniej codziennych napięć.

To zresztą zjawisko bliskie zachodniemu trendowi, jakim jest rozwód senny, gdzie pary świadomie decydują się na osobne łóżka albo nawet sypialnie, by lepiej wypoczywać.

Czy spanie pod jedną kołdrą może niszczyć związek? Dla jednych to symbol bliskości i małżeńskiej jedności, dla innych – źródło nocnych konfliktów, niewyspania i codziennej frustracji. O tym, czy wspólna kołdra naprawdę wpływa na zdrowie i relację, rozmawiam z dr. n. med. Wojciechem Kuczyńskim, somnologiem i pulmonologiem, specjalistą zajmującym się diagnostyką oraz leczeniem zaburzeń snu.

– Gdyby spojrzeć wyłącznie na samą kołdrę, powiedziałbym, że nie ona jest tutaj najważniejsza – mówi Kuczyński. – To raczej kwestia wpływu takich sytuacji na relację i codzienne funkcjonowanie pary, czyli aspekt psychospołeczny.

Ekspert zwraca uwagę, że bardzo często konflikt o kołdrę staje się jedynie symbolem znacznie głębszych problemów.

– Jeśli ktoś chce spać pod dwiema kołdrami – niech śpi pod dwiema. Jeśli pod jedną –  również w porządku. Natomiast jeśli wokół tego pojawia się konflikt i wzajemny brak akceptacji, to warto się zastanowić, czy kołdra nie staje się metaforą dużo większych trudności obecnych w relacji.

Zdaniem lekarza wiele nocnych napięć wynika z kwestii, które realnie wpływają na jakość snu.

– Wyobraźmy sobie sytuację, w której jedna osoba bardzo głośno chrapie, ale nie chce zgłosić się do lekarza i sprawdzić, czy przyczyną nie jest bezdech senny albo problem, który można skutecznie leczyć. W praktyce często kończy się to tym, że partner albo partnerka przenosi się spać do innego pokoju.

I właśnie wtedy – jak podkreśla specjalista – problem przestaje dotyczyć samego chrapania. Analogicznie dzieje się z kołdrą.

– To już nie jest kwestia tego, czy śpimy pod jedną, czy pod dwiema kołdrami, ale tego, jak wygląda relacja i codzienne funkcjonowanie ludzi, którzy od dawna śpią osobno, bo jedno z nich ignoruje problem wpływający na komfort drugiego – tłumaczy lekarz. 

Dr Kuczyński zwraca uwagę, że wiele sporów o wspólne spanie wynika po prostu z różnic fizjologicznych.

– Jedna osoba może być ciepłolubna i lubić spać pod wspólną kołdrą, korzystając z ciepła partnera. Druga może preferować chłód i woleć własną kołdrę, którą w każdej chwili można zrzucić bez przeszkadzania drugiej stronie. To całkowicie naturalne.

Problem pojawia się dopiero wtedy, gdy różnice potrzeb zamieniają się w pole walki.

Czytaj dalej

Wiele osób traktuje wspólne spanie pod jedną kołdrą jako symbol bliskości. Jednocześnie skarżą się, że nocne przeciąganie kołdry prowadzi do wybudzeń, niewyspania i rozdrażnienia.

– W takiej sytuacji warto zadać sobie pytanie, czy kołdra jest warta codziennych konfliktów i niewyspania – zauważa lekarz. – Przecież można mieć dwie niezależne kołdry, a jednocześnie zachować bliskość.

Jak podkreśla, zdrowy sen nie zależy od liczby kołder.

– Nie utożsamiałbym zdrowego snu z tym, czy śpimy pod jedną, czy pod dwiema kołdrami. Śpimy zdrowiej przede wszystkim wtedy, kiedy wieczorem nie kłócimy się z partnerem o sposób spania.

Specjalista nie ma wątpliwości, że wiele pozornie błahych konfliktów może być objawem głębszych napięć.

– Słyszałem o parach, które kończyły relację z pozoru przez drobiazgi – na przykład zostawiane skarpetki na środku pokoju. Ale przecież zwykle nie chodzi o same skarpetki. Tak samo, jak nie chodzi o kołdrę. To raczej sygnał, że pod spodem istnieją znacznie poważniejsze problemy w relacji.

Zdaniem dr. Kuczyńskiego wszystko powinno zacząć się od spokojnej rozmowy.

– Warto usiąść i porozmawiać o tym, co realnie wpływa na jakość snu i codzienne funkcjonowanie. Może chodzić o chrapanie partnera, problemy w życiu intymnym, niewygodną poduszkę, stary materac albo alergię na pierze. Bardzo często okazuje się, że problem wcale nie dotyczy samej kołdry.

Lekarz proponuje też prosty eksperyment.

– Osobom, które stawiają kwestię jednej lub dwóch kołder „na ostrzu noża”, zaproponowałbym kompromis. W tygodnie parzyste śpicie pod dwiema kołdrami, w nieparzyste pod jedną. Po kilku miesiącach można wspólnie ocenić, kiedy oboje funkcjonowaliście lepiej.

I dodaje:

– Czasami naprawdę najprostsze rozwiązania okazują się najlepsze.