
Czy Robert Pattinson nadaje się na Jamesa Bonda? Najwyraźniej Amazon MGM Studios chce spróbować czegoś odmiennego, co odróżni nowego agenta 007 od wersji Daniela Craiga. Trzy filmy wystarczą, by znaleźć odpowiedź na to pytanie.
Amazon MGM Studios obwieściło, że nowym Jamesem Bondem zostanie Robert Pattinson. Jeszcze kilka dni temu jego nazwisko w ogóle nie padało wśród faworytów, a mimo to 40-letni aktor pokonał w wyścigu o posadę w MI6 m.in. Nicholasa Houlta ("Nosferatu"), Calluma Turnera ("Władcy przestworzy"), Jacka Lowdena ("Kulawe konie") i Josha O’Connora ("Challengers"). Brytyjski aktor nazwał tę rolę największym zaszczytem w swoim życiu, a reżyser Denis Villeneuve, z którym aktor spotkał się już na planie "Diuny: Części trzeciej", przekonuje, że następca Daniela Craiga ma w sobie duszę agenta 007.
Castingowa decyzja tylko na pierwszy rzut oka wydaje się zaskakująca. Pattinson zaczynał jako Cedrik Diggory w filmowej adaptacji "Harry'ego Pottera", a sławę zdobył jako obsypany brokatem wampir Edward Cullen ze "Zmierzchu", ale od lat świadomie wybiera ryzykowne i autorskie projekty (jak choćby "Zgiń, kochanie"), eksperymentując z aktorstwem i wysokobudżetowym produkcjom nadając posmak niszy. Producenci Amy Pascal i David Heyman chwalą go za odwagę, autoironię i umiejętność "wymyślania siebie" na nowo. Oto trzy filmy, dzięki którym szybciej zrozumiecie, że szpieg Jego Królewskiej Mości w wykonaniu Pattinsona może okazać się prawdziwą rewelacją.
1. Diabeł wcielony (2020)

"Diabeł wcielony" w reżyserii Antonia Camposa ("Schody") jest gotycką opowieścią prosto z amerykańskiego Południa, opartą na powieści Donalda Raya Pollocka, która traktuje o przekazywanej z pokolenia na pokolenie traumie i o złudnej wierze. Pattinson gra tu skorumpowanego kaznodzieję Prestona Teagardina, nadając mu piskliwy akcent z Tennessee i bawiąc się jego pozornie wielkoduszną prezencją. Na ekranie widzimy również Toma Hollanda ("Spider-Man: Całkiem nowy dzień"), Billa Skarsgårda ("To") oraz Sebastiana Stana ("Wybraniec"), ale to Pattinson zostaje w pamięci najdłużej. Bond, któremu nie brakuje blizn, potrzebuje kogoś, kto wydobędzie z jego wnętrza mrok.
Dalsza część artykułu poniżej.
Zobacz także
2. Mickey 17 (2025)

W dystopijnej satyrze science fiction Bonga Joon-ho, twórcy nagrodzonego czterema Oscarami "Parasite", Pattinson jest pracownikiem, którego korporacja raz po raz wysyła na śmierć, a naukowcy po każdym zgonie drukują go na nowo. "Mickey 17" być może nie świecił triumfalnie w box officie, ale odtwórca tytułowej roli pokazał w nim cały wachlarz swoich możliwości. U koreańskiego reżysera bawi, jednocześnie rozczulając i z wyczuciem balansując między kolejnymi drukowanymi klonami, w które się wciela. Producenci Bonda sugerowali swego czasu, że nadchodzący 007 będzie wyraźnie odcinał się od poprzedniego 007. Biorąc to pod uwagę, nutka autoironii raczej nie zaszkodzi dżentelmenowi gustującemu w martini "wstrząśniętym, nie mieszanym".
3. Primetime (2026)

W thrillerze psychologicznym Lance’a Oppenheima ("Zobaczysz wszystko") Pattinson staje się Chrisem Hansenem, gospodarzem programu "To Catch a Predator", w którym zastawiano pułapki na mężczyzn szukających w sieci kontaktu z nieletnimi. Scenariusz opiera się na najgłośniejszej sprawie w historii programu NBC, czyli śledztwie z 2006 roku w hrabstwie Kaufman w Teksasie. Hansena jedni uważali za bohatera, a inni za łowcę sensacji. Pattinson świetnie pokazuje, jak maska poważnego dziennikarza pęka pod presją. Choć drugi plan "Primetime" momentami kradnie mu show, ta rola potwierdza, że nowy Bond umie grać człowieka, który nosi wiele twarzy naraz, a to przecież sedno każdego dobrego szpiega.




