Oni marnują nawet dorobek Lecha Kaczyńskiego. Były polski ambasador w Kanadzie przerażony dyplomacją pisowskiego rządu

Faktycznie teraz zaszła gwałtowna zmiana. Przez ostatni rok relacje USA i Kanada przeżywały fazę – miesiąca miodowego. Przez rok tymi krajami rządzili bliscy sobie ideowo przywódcy. Tuż po wygranej Justina Trudeau w wyborach Barack Obama zaprosił go do Waszyngtonu na oficjalny obiad. To bardzo ważny gest, gdyż stosunki między tymi krajami były chłodne. Przez lata Kanadą rządził konserwatywny Stephen Harper, a w USA demokrata. Teraz nastąpiło odwrócenie tej sytuacji.

Kanada to z pewnością wspaniały i miły kraj do życia, ale w Polsce zaszły od 1989, a zwłaszcza po wejściu do UE, wręcz kolosalne zmiany na lepsze. Co ciekawe za Oceanem zmieniło się też postrzeganie naszego kraju, jako biednego, zacofanego postkomunistycznego kraju. Dużo wysiłku włożyliśmy, aby zbudować ten pozytywny wizerunek Polski. Wracając do rankingów... Największa różnica między Kanada i naszym krajem jest nadal poziom zarobków. Tam są nawet trzykrotnie większe. Chociaż ceny również. Natomiast jeśli chodzi o wiele dziedzin życia, to nie mamy się czego wstydzić. Chociażby edukacja na poziomie podstawowym i średnim jest u nas znakomita. Stan większości infrastruktury, czy dostępności do internetu w Polsce mamy lepsze. Podobnie z dostępem i cenami telefonii komórkowej..

Tylko komuś, kto nie mieszkał zagranicą, może się wydawać, że poza Polską życie jest łatwe, syte i bezbolesne. Tak nie jest nawet w Kanadzie. Przykład? Musieliśmy z żoną skorzystać z pomocy medycznej. Nasze dziecko silnie gorączkowało. Pojechaliśmy rano do przychodni i zostaliśmy odesłani na popołudnie...

Czasem tak, przecież spędziłem tam ważne i intensywne trzy lata życia. Za przyjaciółmi z Kanady, z którymi wspólnie tyle zrobiliśmy - od rozwinięcia wzajemnego handlu przez stacjonowanie od 2104 roku wojsk kanadyjskich w Polsce po wizyty głów państw w obu krajach. Ale w sumie jesteśmy z rodziną niezwykle zadowoleni z powrotu do Polski. Tu jest nasz kraj.

Bardzo chciałbym widzieć jakąś strategię. Nie widzę żadnej. Pogorszyły się stosunki ze wszystkimi ważnymi partnerami. Prezydent USA krytykował rząd Polski i publicznie, i w kuluarach, podczas szczytu NATO, którego byliśmy gospodarzem... Sprawa "Caracali" uderzyła w nasze relacje z krajami tworzącymi trzon Unii Europejskiej. Wielka Brytania, na której, nierozsądnie, chciał opierać politykę zagraniczną PiS, właśnie wychodzi z Unii a w dodatku toczy ją podobny do naszego wirus nacjonalizmu, tylko że skierowanego przeciw Polakom. Niszczenie przez PiS Trybunału Konstytucyjnego, antyeuropejska, antyzachodnia retoryka wciąż uprawiana przez Prezesa Kaczyńskiego, to wszystko nie tylko burzy długo budowany pozytywny obraz naszego kraju. Zapłacimy za to wszyscy, nie tylko PiS. I to całkiem wymiernie. Każda biurokracja ma długą pamięć, brukselska nie jest wyjątkiem. A może dużo.

Minister Waszczykowski – mam wrażenie – przestaje mieć pomysł nawet na swą pracę, jeśli nie wie tak podstawowych faktów, że zmienił się szef dyplomacji Niemiec – naszego największego partnera handlowego i politycznego. Po takiej kompromitacji w każdym poważnym kraju przestałby pełnić funkcję. Po wyborach w USA słyszałem wypowiedź ministra Waszczykowskiego. Stwierdził, że teraz jego resort będzie szukał sposobu na dotarcie do nowego prezydenta. Mądra dyplomacja już miałaby przygotowany scenariusz na wygrana obu kandydatów. Nie trzeba być specjalista, aby w gronie Trumpa znaleźć polityków, którzy sprzyjają Polsce. Tymczasem ministerstwo dopiero poszuka i zastanowi się, co zrobić. Ten czas w Waszyngtonie wykorzystują już inni.

Jeśli wziąć pod uwagę jego wypowiedzi z kampanii wyborczej to tak, powinniśmy się niepokoić. Jego całkowite odrzucenie krytykowania Rosji za działania w Syrii, chociażby za bombardowanie Aleppo, to zły sygnał. Niepokojące są też jego wypowiedzi o Krajach Bałtyckich. Prezydent elekt stwierdził, że Stany nie będą ich bronić. Tymczasem oczekiwalibyśmy jasnej deklaracji od nowego prezydenta USA, że w wypadku zagrożenia Stany udzielą sojusznikom wsparcia podobnego, jakie my udzieliliśmy Ameryce po 11 września. Ale być może retoryka kampanii a praktyka polityki nowego prezydenta okażą się zupełnie różne. W Partii Republikańskiej jest wielu ludzi trzeźwo myślących o świecie, doceniających sojusze z Europą i z Polską... Dyplomacja musi robić wszystko, by to ich głosy przeważyły.

Radykałowie i chorzy z nienawiści idioci nie mogą dużym krajom dyktować polityki wobec innych państw. Po żadnej ze stron, bo przypominam, że kiedyś radykałom ukraińskim zdarzało się deptać też flagi polskie... W ostatnich latach Ukraińcy byli jednak najbardziej propolsko nastawionym narodem regionu, a Polska najbliższym przyjacielem Ukrainy. Trzeba się starać, by to zachować. Ukaranie sprawców spalenia flagi, a także wcześniejszego ataku na ukraińską procesję w Przemyślu, jest konieczne. Podobnie jak nowe inicjatywy porozumienia i współpracy politycznej z Ukrainą i Ukraińcami. Liczę tu zwłaszcza na prezydenta Dudę. Jeśli PiS jednak - na co wskazują wypowiedzi ministra Błaszaka - będzie zamiatał problem pod dywan i kłaniał się ultranacjonalistom, zdradzi dorobek ćwierćwiecza mądrej polskiej polityki wobec Ukrainy. Dorobek nie tylko ludzi takich jak Geremek, Kwaśniewski czy Sikorski, ale też dorobek Lecha Kaczyńskiego.